شناسهٔ خبر: 78528960 - سرویس ورزشی
نسخه قابل چاپ منبع: قدس آنلاین | لینک خبر

معضل تازه جام جهانی / بلیت‌های شرکتی و ورزشگاه‌هایی که خالی دیده می‌شوند

در آغاز جام جهانی ۲۰۲۶، اختلاف میان آمار رسمی تماشاگران و تصویری که از سکوهای ورزشگاه‌ها دیده می‌شود، به یکی از موضوعات بحث‌برانگیز تبدیل شده است؛ جایی که در برخی مسابقات، با وجود اعلام حضور نزدیک به ظرفیت کامل، صندلی‌های خالی همچنان به چشم می‌آیند.

صاحب‌خبر -

برای نمونه در دیدار کره جنوبی و جمهوری چک در ورزشگاه گوادالاخارا، با وجود اعلام حضور ۴۴٬۹۸۵ تماشاگر از مجموع ظرفیت حدود ۴۵٬۶۶۴ نفری، در جریان بازی همچنان صندلی‌های خالی به‌ویژه در بخش‌های مرکزی دیده می‌شد.

دلیل اصلی این اختلاف به نحوه محاسبه آمار برمی‌گردد. در بسیاری از رویدادهای ورزشی، از جمله جام جهانی، آمار رسمی معمولاً بر اساس «بلیت‌های فروخته‌شده» یا اسکن‌شده اعلام می‌شود، نه تعداد واقعی افرادی که در لحظه مسابقه روی سکوها حضور دارند. به همین دلیل ممکن است صندلی‌هایی که از قبل خریداری شده‌اند اما مورد استفاده قرار نگرفته‌اند، همچنان در آمار حضور تماشاگران لحاظ شوند.

یکی از عوامل مهم در این پدیده، بلیت‌های شرکتی و سهم اسپانسرهاست. در تورنمنت‌های بزرگ، بخش قابل توجهی از بلیت‌ها در اختیار شرکت‌ها و نهادهای تجاری قرار می‌گیرد و بسیاری از این بلیت‌ها توسط مهمانان استفاده نمی‌شود. در نتیجه جایگاه‌ها خالی می‌ماند، اما در آمار رسمی همچنان فروخته‌شده محسوب می‌شود.

این مسئله محدود به فوتبال نیست و در رویدادهایی مانند تنیس آزاد فرانسه نیز مشاهده شده است؛ جایی که بخش‌های ویژه مهمانان شرکتی در مراحل ابتدایی رقابت‌ها اغلب نیمه‌خالی هستند.

از سوی دیگر، ظرفیت برخی ورزشگاه‌های جام جهانی نیز به دلیل تغییرات فنی و الزامات فیفا کاهش پیدا می‌کند. برخی از این استادیوم‌ها اساساً برای فوتبال طراحی نشده‌اند و برای تطبیق با استانداردهای این رشته، بخش‌هایی از سکوها حذف یا جابه‌جا می‌شود. همچنین ایجاد فضا برای تبلیغات، رسانه‌ها و الزامات امنیتی نیز می‌تواند ظرفیت نهایی را کاهش دهد.

برای مثال در ورزشگاه سوفی، که در زمان جام جهانی با عنوان «استادیوم لس‌آنجلس» شناخته می‌شود، ظرفیت در مسابقات فوتبال آمریکایی بیش از ۷۳ هزار نفر است، اما در جام جهانی این عدد به حدود ۷۰ هزار نفر کاهش می‌یابد.

در کنار این موارد، هیچ استاندارد واحدی برای اعلام تعداد تماشاگران وجود ندارد و در کشورهای مختلف معیارهای متفاوتی استفاده می‌شود. برخی سازمان‌ها تعداد افراد حاضر در ورزشگاه را ملاک قرار می‌دهند و برخی دیگر بلیت‌های فروخته‌شده را مبنا می‌گیرند؛ موضوعی که باعث اختلاف میان آمار رسمی و مشاهدات تصویری می‌شود.

فیفا در واکنش به این موضوع اعلام کرده است که آمار رسمی بر اساس بلیت‌های اسکن‌شده و افراد حاضر در محدوده ورزشگاه ثبت می‌شود، نه صرفاً بر اساس مشاهده ظاهری سکوها.

در نهایت، ترکیب بلیت‌های شرکتی، تفاوت در نحوه آمارگیری و تفاوت میزان جذابیت مسابقات باعث شده برخی دیدارها در ظاهر خلوت‌تر از عدد رسمی اعلام‌شده به نظر برسند؛ پدیده‌ای که حالا به یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل شده است.