گروه بین‌الملل دفاع‌پرس: با پیروزی حزب حامی پاشینیان در ارمنستان، وی در مقام نخست‌وزیری ماندگار شد. اما این پیروزی مسکو را وادار به انتخابی دشوار می‌کند. روسیه چگونه باید با این انتخاب مردم ارمنستان برخورد کند؛ این پیروزی را به رسمیت نشناسد یا به پاشینیان تبریک گفته و با او همکاری کند؟

روسیه توان آن را دارد که به نخست‌وزیر ارمنستان چنگ و دندان نشان داده و این رفتار سرسختانه با پاشینیان با منافع ملی روسیه منطبق خواهد بود، اما برای انجام هوشمندانه این کار، مسکو باید به نکته‌ای در مورد پاشینیان توجه کند و آن نکته عبارت است از توانایی پاشینیان در دنبال کردن سرسختانه و مستمر مسیر خود بدون جار و جنجال و هیاهوی رسانه‌ای.

مسکو در قدم اول به جای مقابله با پاشینیان باید با تحلیلی صادقانه به دلایلی موفقیت او در حفظ قدرت بپردازد. مقام‌های روسیه خاطرنشان کردند که پاشینیان از ابزارهای سیاسی اقتدارگرایانه‌ در اداره کشور  استفاده می‌کند. اما این سخن به نوعی تقلیل دادن مسئله محسوب می‌شود. اصلی‌ترین عامل پیروزی پاشینیان آن بود که احزاب مخالف دولت ارمنستان که به دیدگاه مسکو نزدیک‌تر هستند، نتوانستند تصویر جایگزینی از آینده به مردم ارائه دهند.

تمام وعده‌های انتخاباتی احزاب نزدیک به مسکو به ارائه تصویری مبهم از تلاش برای رسیدن به شکوه گذشته ارمنستان خلاصه می‌شد؛ این راهبرد انتخاباتی به وضوح محکوم به شکست است.

جامعه ارمنستان در مجموع می‌خواهد از صفر شروع کند و این راز اصلی پیروزی پاشینیان است؛ نخست‌وزیر ارمنستان توانست بخش قابل توجهی از رأی‌دهندگان را متقاعد کند که وی دقیقاً به دنبال همین کار است.

با این حال اگر این شعارهای انتخاباتی را کنار بگذاریم، پاشینیان در عمل می‌خواهد ارمنستان را به «برادر کوچکتر» آذربایجان و ترکیه که دو دشمن تاریخی کشورش هستند تبدیل کند؛ اما برای اینکه کاملاً به باکو و آنکارا وابسته نشود، قصد دارد یک پشتوانه سیاسی دیگر برای ایروان ایجاد کند؛ اتحادی نزدیک با اروپا به طور خاص و با غرب به طور کلی که ترکیبی جسورانه با عنصر ریسک بسیار بالا محسوب می‌شود.

اتحاد با اروپا در بلندمدت به معنای گسست ناگزیر با مسکو است؛ شکل مناقشه کنونی روسیه و اتحادیه اروپا ممکن است تغییر کند اما خود مناقشه باقی خواهد ماند. نتیجه این وابستگی این است که پاشینیان کشورش را به درگیری‌های بلندمدت ابرقدرت‌های جهان کشانده و ارمنستان را به صحنه رویارویی ژئوپلیتیکی جدید تبدیل می‌کند.

ایروان می‌تواند یک پشتوانه سیاسی و اقتصادی به نام روسیه را دور بیندازد و در عوض، پشتوانه‌ای جایگزین به نام اروپا با وعده‌های تهی و توخالی به دست آورد. البته اتحادیه اروپا می‌تواند مبالغ زیادی را به ارمنستان هدیه دهد، اما اصلی‌ترین چیزی که ارمنستان به آن نیاز دارد، ثبات، امنیت و چشم‌انداز است که با سرعت تغییر جهت پاشینیان در سیاست خارجی روز به روز دست نیافتنی‌تر می‌شود.

انتهای پیام/ 944