به گزارش میراث آریا، شهلا اسدیانی که از سال ۱۳۷۷ در کارگاه مینا فعالیت میکند، اظهار کرد: در این کارگاه دو شیوه «مینای خانهبندی» و «مینای نقاشی» دنبال میشود. مینای خانهبندی دارای پیشینهای کهن در هنر ایران است و نمونههای نزدیک به شیوههای امروزی آن را میتوان در آثار دوره ساسانی مشاهده کرد. همچنین مینای نقاشی اجراشده در این مجموعه، مبتنی بر سنتهای دوره قاجار است و ویژگیهای خاص خود را دارد.
این استادکار با اشاره به تفاوت هنرهای سنتی و صنایع دستی گفت: هنرهای سنتی بیش از آنکه بر تولید انبوه متکی باشند، بر حفظ دانش، اصالت و انتقال میراث هنری استوار هستند. در این حوزه هر اثر هویت مستقل خود را دارد و فرآیند خلق آن با دقت، ظرافت و توجه به ریشههای تاریخی همراه است.
او، پژوهش را یکی از ارکان اصلی فعالیت در هنرهایملی و سنتی دانست و افزود: شناخت پیشینه تاریخی طرحها، نقوش و تکنیکها به هنرمند کمک میکند تا ضمن حفظ اصالت اثر، امکان بازآفرینی و تداوم آن را برای نسلهای آینده فراهم کند.
اسدیانی درباره حضور نسل جوان در این عرصه نیز تصریح کرد: هنرهای سنتی نیازمند صبر، دقت و علاقهمندی عمیق هستند. با وجود تغییر شرایط اجتماعی، همچنان جوانان مستعد و علاقهمندی وجود دارند که با انگیزه و جدیت این مسیر را دنبال میکنند و میتوانند نقش مهمی در آینده این هنرها داشته باشند.
این هنرمند همچنین توسعه تعاملات علمی و هنری با مراکز و هنرمندان سایر کشورها را در ارتقای دانش تخصصی مؤثر دانست و گفت: آشنایی با تجربههای جهانی در کنار اتکا به ظرفیتهای غنی هنر ایرانی، میتواند زمینهساز خلق آثار نوآورانه و تقویت جایگاه هنرهای سنتی در عرصه بینالمللی باشد.
او در پایان بر اهمیت فراهم شدن زمینههای مناسب برای معرفی و عرضه آثار هنری تأکید کرد و افزود: حمایت از هنرمندان، توسعه امکانات تخصصی و تقویت ارتباط میان پژوهش، آموزش و تولید هنری میتواند به حفظ و گسترش هنرهای سنتی کشور کمک کند.
انتهای پیام/