لطف‌الله فروزنده- معاون هماهنگی و امور مناطق شهردار تهران

در روزهایی که سایه جنگ بر زندگی مردم سنگینی می‌کرد، نخستین وظیفه مدیریت شهری حفظ آرامش، استمرار خدمت و جلوگیری از اختلال در جریان طبیعی زندگی شهروندان بود و این مهم هم در جنگ 12روزه و هم در جنگ 40روزه تحمیلی سوم سرلوحه اقدامات مدیریت شهری تهران قرار گرفت.  تجربه‌های تاریخی نشان داده‌اند که شهرها در بحران بیش از هر زمان دیگر نیازمند حضور فعال، منسجم و بی‌وقفه نهادهای خدمات‌رسان هستند و خدمت‌رسانی شهرداری‌ها در چنین شرایطی نه‌تنها نباید متوقف شود، بلکه شهرداری‌ها باید با دقت، سرعت و هماهنگی بیشتر، بار سنگین‌تری از دوش مردم بردارند.
در مدیریت شهری، پروژه‌های عمرانی و خدماتی فقط معرف ساخت‌‌وساز یا اجرای طرح‌های فنی نیستند؛ این پروژه‌ها نشانه‌ای از تداوم حیات شهر، امید اجتماعی و پایداری در برابر شرایط سخت‌اند. اگر فعالیت‌های شهری در اوج بحران تعطیل شود، پیام آن برای مردم چیزی جز تردید، ناامنی روانی و کاهش اعتماد عمومی نخواهد بود. از همین رو یکی از مهم‌ترین اصول مدیریت در شرایط جنگی آن است که شهر حتی در سخت‌ترین روزها از حرکت نایستد.
شهرداری تهران در چنین شرایطی علاوه بر خدمت‌رسانی به آسیب‌دیدگان اعم از آواربرداری، رفع انسداد معابر، اسکان آسیب‌دیدگان و تعمیرات ساختمان‌های آسیب‌دیده از وظایف ذاتی خود غافل نبود و توانست حین انجام فعالیت‌های روزمره ازجمله رفت‌وروب و نگهداشت شهر، پروژه‌های اولویت‌دار محله‌ای، منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای را به ثمر بنشاند. 
نمونــه بارز این امر ورود 85دستگاه اتوبوس در اوج ایام جنگ بود، یا اقدامات نهایی برای احداث ایستگاه بزرگ متروی تختی که چند روز بعد از ایام جنگ به بهره‌برداری رسید. 
همچنین بیش از 170پروژه تنها در یکی از مناطق به بهره‌برداری رسید که بخشی از عملیات اجرایی آنها در ایام جنگ بود.
 این در حالی است که همزمان با ایام جنگ در شهر تهران طرح استقبال از بهار نیز در جریان بود و شهر به پیشواز بهار و نوروز رفت. بیش از 3500پروژه مناطق ۲۲گانه با اعتبار نزدیک به ۴۰همتی با پیشرفت 91.4درصدی در سال1404 محقق شده و این در حالی بوده که در سال1404 ما 2جنگ را پشت سر گذاشته‌ایم و روزهایی نیز پایتخت درگیر اغتشاشات بوده است، ولی مدیریت شهری به اجرای پروژه‌های محله‌ای، منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای پایبند بوده است.
البته طبیعی است که در شرایط جنگ، اولویت‌ها بازتعریف می‌شوند و برخی پروژه‌ها باید متناسب با نیازهای فوری مردم و ملاحظات ایمنی، زمانبندی تازه‌ای پیدا کنند؛ اما اصل توقف‌ناپذیری خدمت نباید مخدوش شود.
مدیریت جنگ یعنی مدیریت همزمان بحران، منابع، نیروی انسانی و افکار عمومی. در چنین فضایی پروژه‌های شهری باید نه قربانی اضطراب شوند و نه اسیر تعلل، بلکه باید با بازتعریف اولویت‌ها، پروژه‌های حیاتی و اثرگذار بر کیفیت زندگی مردم در صدر قرار گیرند. این نگاه هم نشانه مسئولیت‌پذیری است و هم نشان می‌دهد که مدیریت شهری در کنار مردم ایستاده و شهر را به حال خود رها نکرده است.
امروز بیش از هر زمان دیگر مردم از نهادهای خدمت‌رسان انتظار دارند که در میدان بمانند. شهرداری اگر در اوج بحران هم بتواند چرخ خدمات‌رسانی و پروژه‌های شهری را بچرخاند، درواقع به مردم این پیام را می‌دهد که زندگی، امید و نظم شهری همچنان برقرار است. این استمرار خود بخشی از تاب‌آوری ملی است.