سپهبد شهید حاجحسین سلامی اولین فرمانده سپاه بود که در جایگاه فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در اولین روز جنگ تحمیلی ۱۲روزه در سحرگاه ۲۳ خرداد سال ۱۴۰۴ به شهادت رسید.
شهید سلامی دارای شخصیتی ذو ابعاد و برخوردار از جمیع فضیلتهای انسانی بر مبنای جهانبینی توحیدی بود.
او یک فرمانده قرآنی و دارای سبک رهبری در مدیریت جنگ و سپاه در سطوح راهبردی بود. این شهید در دوران مجاهدت قریب نیم قرن خود، از عناصر اصلی سپاه برای حماسهآفرینیها و شکلدهی به کارنامه درخشان این نهاد انقلابی بهشمار میآید.
او دانشمندی مومن و ولایتمدار، چهرهای کاملا مردمی و مردم یار، شخصیتی به تمام معنا انقلابی با رویکردهای مبتنی بر عقلانیت، و در یک کلام سربازی با اخلاص، با صدق و صفا برای امام کبیر و امام شهید بود.
در این نوشتار کوتاه، هدف توصیف این شهید عزیز و شمارش خدماتش نیست؛ چراکه در این خصوص کتابها باید نوشت. آنچه در این مختصر مورد اشاره است، نگاه شهید به جنگ تحمیلی آمریکا و رژیمصهیونیستی علیه ایران است.
در یکی از جلسات پیش از جنگ که توفیق حضور در محضرشان حاصل بود؛ تحلیلی از شرایط کشور، منطقه و جهان را از منظر رسالت سپاه در پاسداری از انقلاب اسلامی و مقابله با تهدیدات ارائه کردند. در این تحلیل دو نکته زیر مرتبط با جنگی که در ۲۳ خرداد از سوی آمریکا و رژیمصهیونیستی به ملت ایران تحمیل شد؛ برجستگی داشت:
۱. ایشان با صراحت از حتمی بودن جنگ سخن گفته و فرمودند؛ جنگ اجتنابناپذیر است. معنای این نگاه و برآورد از وضعیت، آن بود که نیروهای مسلح آماده دفاع مقتدرانه از کشور هستند؛ بنابراین نیروهای مسلح جمهوری اسلامی در اصل وقوع جنگ دچار غافلگیری راهبردی نشدند.
۲. اما نکته دوم شهید سلامی درخصوص جنگی که وقوع آن را قطعی میدانستند، پیشبینی نسبت به نتیجه این جنگ براساس نگاه توحیدی و آموزههای قرآنی است.
شهید سلامی در آن جلسه با کمال آرامش، نتیجه جنگ را پیروزی ملت ایران ارزیابی کردند و با همان ادبیات وزین و منحصربهفرد خود فرمودند: «این سنت خداوند متعال است که جامعه اسلامی برای بالا رفتن، باید از میان برق شمشیرها عبور کند.»
آری نتیجه جنگ ۱۲روزه و جنگ رمضان، در حالی که هدف متجاوزان فروریختن ایران و به تسلیم کشاندن ملت ما بود؛ براساس همان نگاه قرآنی و الهی شهید سلامی، بالا رفتن جامعه اسلامی ما و تبدیل شدن ایران به چهارمین قدرت جهان شد.
شهید سلامی همواره در تحلیلها، از آیات قرآن کریم بهره میگرفت و به نصرت الهی باور داشت.
این فرمانده شهید، هیچ نگرانی نسبت به سرنوشت و نتیجه جنگ نداشت، چراکه معتقد بودند:
«وما النصر الا من عندالله العزیز الحکیم».
∎