محمدحسین مهدویان، کارگردان شناختهشده سینمای ایران، یکی از طرفداران سرسخت استقلال است و بارها علاقه خود به این تیم را در آثارش نشان داده است. او نهتنها از اشاره به تیم محبوبش ابایی ندارد، بلکه گاهی با استفاده از دیالوگها و نشانههای مختلف، برای رقیب سنتی استقلال نیز کری میخواند.
مهدویان پیش از این در سریال «زخم کاری» و برخی دیگر از آثارش علاقه خود به استقلال را به نمایش گذاشته بود. یکی از نمونههای بحثبرانگیز این موضوع به فصل سوم سریال «زخم کاری» بازمیگردد؛ جایی که شخصیت مالک با بازی جواد عزتی بارها جمله معروف فرهاد مجیدی، «من به اینا نمیبازم» را خطاب به طلوعی با بازی کامبیز دیرباز تکرار میکرد. بسیاری معتقد بودند استفاده از این دیالوگ اتفاقی نبوده و با توجه به سابقه مهدویان، اشارهای مستقیم به جمله تاریخی اسطوره استقلال محسوب میشد.
نگاهی به آثار مختلف این کارگردان نیز نشان میدهد که علاقه او به استقلال بارها در فیلمها و سریالهایش نمود پیدا کرده است. از دیوارنوشتههای مرتبط با استقلال در برخی آثار گرفته تا نمایش تصاویر چهرههایی مانند فرهاد مجیدی، مرحوم منصور پورحیدری و زندهیاد ناصر حجازی که همگی باعث شدهاند مخاطبان بیش از پیش به علاقه فوتبالی او پی ببرند.
یکی دیگر از موارد جنجالی به قسمت هفتم «زخم کاری: انتقام» برمیگردد؛ جایی که شخصیت اسپاد با بازی عرفان ناصری و حاضران در یک گیمنت شعاری علیه پرسپولیس سر دادند و با هم خواندند:«هرکی قرمز بپوشه،آبی سوراخش میکنه!».این صحنه در همان زمان با واکنش و اعتراض تعدادی از هواداران پرسپولیس روبهرو شد و برخی معتقد بودند یک فیلمساز نباید از آثار سینمایی و نمایشی برای کریخوانیهای فوتبالی استفاده کند.
حالا مهدویان این روزها سریال «کلاغ» را در شبکه نمایش خانگی دارد و بار دیگر نام او در فضای فوتبالی مطرح شده است. در قسمت دوم این سریال، دیوارنوشتهای با عبارت «پرسپولیس سوراخ» دیده میشود؛ موضوعی که واکنش منفی بخشی از هواداران پرسپولیس را به همراه داشته است و نشان می دهد جنگ مهدویان با پرسپولیس تمامی ندارد.
منتقدان میگویند چنین شوخیها و کریخوانیهایی، بهویژه زمانی که در آثار پرمخاطب سینمایی و نمایش خانگی مطرح میشوند، میتوانند باعث ناراحتی میلیونها هوادار فوتبال شوند و بهتر است از فضای حرفهای آثار هنری دور بمانند. از سوی دیگر، برخی نیز معتقدند این موارد صرفاً بخشی از علایق شخصی سازندگان است و نباید بیش از حد به آنها پرداخته شود.اتفاقا کری خواندن خوب است و یکسری جزئیات در آثار مهدویان که علاقه وحشتناک او را به استقلال نشان می دهد، هم قابل درک است و هم جذابیت دارد.با این وجود کری وقتی به توهین تبدیل می شود،نفرت بخشی از مردم را در پی دارد و خیلی قشنگ نیست.
با این حال، آنچه مشخص است این است که حضور چنین اشاراتی در آثار محمدحسین مهدویان بار دیگر بحث قدیمی درباره مرز میان علایق شخصی فیلمسازان و محتوای آثار هنری را زنده کرده و واکنشهای متفاوتی را در میان هواداران فوتبال به وجود آورده است.