به گزارش گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، یکی از مهمترین شروط پیروزی، ایجاد هراس در دشمن است. دشمن باید دچار وحشت و دلهره بشود. نتیجه این وحشت چند چیز است: فکر دشمن از کار می افتد و توان طرحی و تدبیرش کاهش پیدا می کند و در عین حال امکان استفاده از امکانات در اختیارش کاهش پیدا می کند. به عبارت دیگر قبضه شمشیر در دستش می لرزد و خودشان با دست خودشان امکاناتشان را از بین می برند. در آیات ابتدایی سوره حشر، داستان نبرد مسلمانان با یهودیان بنی نضیر و خراب کردن قلعه شان به دست خودشان بیان شده است.
خداوند این عمل را در نتیجه ترسی دانسته که خدا در دل و جان آنها انداخت. «هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مِّنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ» او کسی است که کافران اهل کتاب را در اولین برخورد (با مسلمانان) از خانههایشان بیرون راند. گمان نمیکردید آنها خارج شوند، و خودشان نیز گمان میکردند که دژهای محکمشان آنها را از عذاب الهی مانع میشود، اما خداوند از آنجا که گمان نمیکردند به سراغشان آمد، و در قلب آنها ترس و وحشت افکند، به گونهای که خانههای خود را با دست خویش و با دست مؤمنان ویران میکردند، پس عبرت بگیرید ای صاحبان چشم. وحشت از دست دادن جان، از دست دادن مال، از دست دادن قدرت، از دست دادن حیثیت و به طور کلی وحشت از دست دادن هر نوع دارایی ارزشمند مادی و معنوی.
امکان تدارک این شرط علیه جبهه باطل بسیار فراهم است. اولین لازمه آن قدرت نظامی با ایجاد تخریب بالا است که در جنگ تحمیلی دوازده روزه ایجاد شد. دومین لازمه، ایجاد دهشت در دشمن نسبت به همهی داراییهای مادی است که در تسلط دارد یا برای به چنگ آوردن آن تلاش کرده است. این دو لازمه پیش از هر چیز برعهده دولتمردان و حاکمان است اما مردم در هر جا و در هر نقطهای میتوانند در دل دشمن هراس ایجاد کنند حتی کودکان. چگونه؟ در یادداشت بعدی توضیح خواهم داد.
امام صادق علیه السلام در روایتی می فرماید: «مَن خافَ اللّه َ أخافَ اللّه ُ مِنهُ كُلَّ شَيءٍ، و مَن لَم يَخَفِ اللّه َ أخافَهُ اللّه ُ مِن كُلِّ شَيءٍ» هرکه از خدا بترسد خداوند همه چیز را از او بترساند و هرکه از خدا نترسد خداوند او را از همه چیز ترسان کند. بر پایه این روایت نورانی می توان گفت دشمن غدار و سفاک، تنها از خدا نمی ترسد. این حجم و شکل از درندگی نشانگر این موضوع است. کسی که از خدا نترسد از هر چیزی، بله از هر چیزی می ترسد: از سایه خودش، از خش خش برگها، از زوزه باد، از صدای یک بچه.
جامعه ایمانی می تواند بر اساس این قاعده از تمام امکاناتش برای ایجاد هراس در دل دشمن استفاده کند. علاوه بر تهدید نظامی و ایجاد وحشت ناشی از خسارت مالی، هر حرکتی می تواند او را وحشت زده تر کند: تجمعات و راهپیماییها، رجزخوانی همگانی (پیر، جوان، نوجوان، زن و مرد)، ساخت کلیپ، به سخره گرفتن قدرت دشمن با زبان طنز، تحریم کالاها و محصولاتی که دشمن از آن منتفع می شود و عمومی سازی آن و دیگر موارد. بنابراین هر کس در هر نقطهای قرار دارد می تواند کاری بکند که دشمن خداستیز دچار ترس شود و مقدمهی مهمی از پیروزی بر او را فراهم کند، باذن الله.
یکی از روشهای همیشگی دشمن علیه رقیبان، هراس افکنی است. کارآمدی این روش در طول تاریخ اثبات شده و همگان از آن استفاده کردهاند. جالب اینکه سکولارهای وطنی منکر تاثیر این روشند. اساساً دشمن سعی دارد همه روشهای موثر را در چشم رقیبان کم اثر و بی ارزش جلوه دهد. در صورتی که خودشان از آن نهایت بهره را می برند. امام خامنهای بارها به همین مطلب اشاره فرمودهاند: «از ابتدای پیروزی انقلاب آنها به شیوههای مختلف به ملت ما تفهیم و القاء میکردند که باید از آمریکا، انگلیس و صهیونیستها بترسید». (۲۴/۵/۱۴۰۳)
نویسنده: امیر سیاهپوش عضو هیئت علمی گروه انقلاب اسلامی دانشگاه معارف اسلامی