۲۲ دوره جام جهانی فوتبال شاهد درخشش هزاران بازیکن مختلف در تیمهای گوناگون بوده و رسانه انگلیسی «بیبیسی» تلاش کرده ۱۰ بازیکن برتر تاریخ این رقابتها را انتخاب کند.
میروسلاو کلوزه، بهترین گلزن تاریخ جام جهانی در این فهرست دیده نمیشود؛ همچنین جایی برای گارینشا، بال خیرهکننده برزیل، یا روبرتو باجو، نماد واقعی فوتبال ایتالیا و ژوست فونتن، مهاجم فرانسه (که به تنهایی ۱۳ گل در تورنمنت ۱۹۵۸ به ثمر رساند) وجود ندارد. یوهان کرایف نماد فوتبال هلند، اوزهبیو مهاجم پرتغال و گرد مولر ماشین گلزنی آلمان هم از این فهرست جا ماندهاند.
۱۰. جف هرست، انگلیس، قهرمان جام جهانی ۱۹۶۶
قرار نبود هرست بازی کند چون جیمی گریوز، مهاجم ستاره انگلیس در حال بازیابی آمادگی خود برای فینال ۱۹۶۶ در برابر آلمان غربی قرار و تقاضای زیادی برای حضور او در ترکیب اصلی ومبلی وجود داشت اما آلف رمزی پای هرست ایستاد. او تنها چند ماه قبل اولین بازی ملی خود را انجام داد و باقی قضایا دیگر به تاریخ پیوسته. هرست، مهاجم وستهام، یک هتتریک شگفتانگیز به ثبت رساند تا سهشیر برای اولین بار در تاریخ و در خاک خود، بزرگترین جایزه این ورزش را از آن خود کند.
۹. کافو، برزیل، قهرمان جام جهانی ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲
مدافع راست هجومی و خستگیناپذیر در سال ۱۹۹۴ و وقتی برزیل در رزبال، ایتالیا را در ضربات پنالتی شکست داد، از روی نیمکت به زمین آمد. ۴ سال بعد در فینال شکست خورد و سپس به عنوان کاپیتان در سال ۲۰۰۲ در ژاپن و کره جنوبی جام را بالای سر برد. تنها کلوزه با ۱۶ برد در ۴ تورنمنت، آماری بهتر از او دارد. او همچنین ریشههای خود را فراموش نمیکند؛. پیش از بالا بردن جام در سال ۲۰۰۲، روی پیراهن زرد قناری خود عبارت «صددرصد اهل ژاردیم» را نوشت که پیامی برای زاغهنشینان سائوپائولو به شمار میرفت.
۸. پائولو روسی، ایتالیا، قهرمان جام جهانی ۱۹۸۲
داستان افسانهای روسی در جام جهانی در برابر برزیل و در یکی از نمادینترین مسابقات تاریخ این تورنمنت آغاز شد؛ نقطه قوت ایتالیا قرار بود دفاع آنها باشد اما روسی قهرمان سهگله تیمش نام گرفت. او ۲ بار در نیمه اول گلزنی کرد و گل پیروزیبخش را در نیمه دوم به ثمر رساند. این همچنین اولین گلهایش برای ایتالیا پس از بازگشت از محرومیت ۲ ساله به دلیل رسوایی تبانی در اوایل آن سال بود. او همیشه این موضوع را تکذیب میکرد اما این پایان کار نبود. مهاجم فرصتطلب هر ۲ گل پیروزیبخش را در نیمهنهایی مقابل لهستان به ثمر رساند و سپس گل اول را وارد دروازه آلمان غربی کرد تا ایتالیا با پیروزی ۳ بر یک در فینال برنابئو، اولین جام جهانی خود را بعد از سال ۱۹۳۸ به دست آورد. ۶ گل روسی کفش طلا و توپ طلای تورنمنت و همچنین جایزه بهترین بازیکن سال جهان را برای او به ارمغان آورد.
۷. زینالدین زیدان، فرانسه، قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸
یک میلیون هوادار شادمان در خیابان شانزهلیزه گرد هم آمده بودند تا موفقیت فرانسه در جام جهانی ۱۹۹۸ را جشن بگیرند. مهاجر الجزایری نسل دوم در مجتمعهای بتنی شمال مارسی بزرگ شد، نماد و چهره یک تیم چندفرهنگی از آبیها بود و سرانجام بزرگترین جایزه فوتبالی جهان را به ارمغان آورد.
میراث جام جهانی این هافبک باشکوه، معجونی از گلهای مهم، درخشش همیشگی و کارتهای قرمز ناشی از عصبانیت است. شکست فرانسه در فینال ۲۰۰۶ مقابل ایتالیا البته با ضربه سر زیدان به مارکو ماتراتزی به یاد آورده میشود. اما او همچنین در سال ۹۸ پس از اخراج در مرحله گروهی مقابل عربستان سعودی، ۲ مسابقه را از دست داد. او برای مرحله یکچهارم نهایی بازگشت و فرانسه را از سد ایتالیا و سپس کرواسی عبور داد و در نهایت در فینال مقابل برزیل یک کلاس درس واقعی ارائه کرد. ۲ بار با ضربه سر روی کرنرها گلزنی کرد تا جشنهای پرشوری را در پاریس رقم بزند..
۶. کیلیان امباپه، فرانسه، قهرمان جام جهانی ۲۰۱۸
افسانه جام جهانی امباپه هنوز در حال نگارش است. فوقستاره فرانسوی در ۲۷ سالگی و با احتمال حضور در ۲ یا حتی ۳ تورنمنت دیگر به خوبی میتواند تا زمان بازنشستگی خود، برای صدرنشینی در این فهرست رقابت کند.
او در سال ۲۰۱۸ به عنوان یک جوان ۱۹ ساله در روسیه درخشید، جوانترین گلزن تاریخ فرانسه نام گرفت و به اولین نوجوان پس از پله در سال ۱۹۵۸ تبدیل شد که با ۲ بار در یک بازی حذفی (مقابل آرژانتین) گلزنی میکند. او سپس به عنوان اولین نوجوان پس از پله در فینال گل زد.
عملکرد او در فینال ۲۰۲۲ مقابل آرژانتین و به ثمر رساندن یک هتتریک خیرهکننده، شایسته بردن بزرگترین جایزه این ورزش برای دومین بار بود اما این بار لیونل مسی در مقابلش ایستاد.
۵. فرانتس بکنباوئر، آلمان غربی، قهرمان جام جهانی ۱۹۷۴ (و ۱۹۹۰ به عنوان سرمربی آلمان)
نایبقهرمان در سال ۱۹۶۶ و رتبه سوم در ۴سال بعد. دست فرانتس بکنباوئر سرانجام در سال ۱۹۷۴ به جام جهانی رسید و آلمان غربی را به پیروزی بر هلند پرمهره هدایت کرد.
بازیکن ظریف و بازیساز، میزبان را در خنثی کردن «توتال فوتبال» تیم کرویف رهبری کرد؛ آنچه سومین و آخرین دوره حضور او به عنوان بازیکن بود اما «قیصر» در قامت سرمربی بازگشت تا کشورش را به ۲ فینال پیاپی برساند. آلمان غربی در سال ۱۹۸۶ مغلوب آرژانتین شد، اما ۴ سال بعد بکنباوئر به تنها مرد فاتح جام جهانی به عنوان بازیکن و سرمربی به حساب آمد؛ تیم او در ایتالیا انتقام خود را از آلبیسلسته گرفت.
۴. لیونل مسی، آرژانتین، قهرمان جام جهانی ۲۰۲۲
مسی و کریستیانو رونالدو بدون قهرمانی در جام جهانی به اواخر دهه چهارم زندگی خود رسیده بودند و نماد فوتبال آرژانتین پس از شکست شوکهکننده در بازی افتتاحیه مقابل عربستان سعودی در قطر، با خطر خروج زودهنگام روبهرو شد.
مسی اما در پنجمین تورنمنت خود، پس از هدایت آرژانتین به فینال ۲۰۱۴، سرنوشت تیمش را کاملاً دگرگون کرد. یک گل و یک پاس گل در برابر مکزیک ثبت کرد؛ پیش از آنکه او در مرحله یکهشتم نهایی به استرالیا گل بزند، یک پنالتی در دیدار یکچهارم نهایی با هلند به ثمر برساند و پنالتی دیگری را در نیمه نهایی وارد دروازه کرواسی کند.
مسی در فینال ۲ بار گلزنی کرد و مجموع گلهای خود را در این تورنمنت به عدد ۷ رساند. در ضربات پنالتی نیز گل خود را به تور چسباند و آرژانتین اولین جام جهانی خود را پس از حماسهآفرینی دیگو مارادونا در سال ۱۹۸۶ کسب کرد.
۳. رونالدو، برزیل، قهرمان جام جهانی ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲
رونالدو نازاریو مانند کافو در سال ۱۹۹۴ وقتی برزیل قهرمان جام جهانی شد در ترکیب تیم حضور داشت اما در سن ۱۷ سالگی فرصت بازی پیدا نکرد. ۴ سال بعد اما ۴ گل به ثمر رساند تا برزیل به فینال برسد. تشنج او پیش از مسابقه فینال و سردرگمی ناشی از اینکه آیا بازی خواهد کرد یا خیر، باعث شد مهاجم گلزن اصلاً شبیه به خودش نباشد و سلسائو شکست سنگینی را بپذیرد.
سالهای پیش از جام جهانی بعدی او در سال ۲۰۰۲ با یک مصدومیت شدید زانو همراه بود. رونالدو به ندرت برای اینتر یا برزیل بازی میکرد و حضور او در تورنمنت در هاله ای از ابهام قرار داشت اما در ژاپن و کره جنوبی توانست جرقههایی از درخشش خود را احیا کند و ۸ بار گل زد؛ از جمله ۲ بار در فینال در برابر آلمان تا خاطرات دردناک پاریس را به فراموشی بسپارد. رونالدو ۴ سال بعد در آلمان، مجموع گلهای خود در جام جهانی را به رکورد ۱۵ گل در آن زمان رساند.
۲. دیگو مارادونا، آرژانتین، قهرمان جام جهانی ۱۹۸۶
او در سال ۱۹۷۸ در سن ۱۷ سالگی از فهرست تیم کنار گذاشته شد؛ وقتی آرژانتین با شکست هلند اولین جام جهانی خود را برد. نخستین تجربه مارادونا از بزرگترین رویداد فوتبالی ۴ سال بعد رقم خورد.مهاجم پر زرق و برق به خاطر تلافی خطا در جریان بازی خشن با برزیل اخراج شد و مدافع عنوان قهرمانی از مسابقات کنار رفت.
تابستان سرنوشتساز مارادونا در سال ۱۹۸۶ در مکزیک رقم خورد. آنچه به عنوان بهترین تورنمنت انفرادی در تاریخ نام گرفته، بیش از همه با ۲ گل او به انگلیس در مرحله یکچهارم نهایی به یاد آورده میشود. گل اول، همان لحظه بدنام «دست خدا» بود. گل دوم، یک شاهکار از نبوغ ناب به حساب آمد؛ یک دریبل جسورانه از زمین خودی که بازیکنان انگلیس را روی چمن آزتکا میخکوب کرد. پیتر شیلتونِ دروازهبان را هم جا گذاشت و توپ را گل کرد..
او در نیمه نهایی در برابر بلژیک ۲ بار دیگر گلزنی کرد. آرژانتین را در فینال به پیروزی بر آلمان غربی رساند. تورنمنت را با ۵ گل و ۵ پاس گل به پایان رساند. تیم مارادونای اشکبار در فینال ۱۹۹۰ در فینال شکست خورد و ۴ سال بعد، پسر طلایی جام جهانی خود را با درام و رسوایی همیشگی به پایان رساند. او پس از مثبت شدن تست دوپینگ در مراحل گروهی به خانه فرستاده شد.
۱. پله، برزیل، قهرمان جام جهانی ۱۹۵۸، ۱۹۶۲ و ۱۹۷۰
تنها مردی که ۳ جام جهانی را در ۳ دهه متفاوت فتح کرده و برای نسلها، نمادینترین نام در این ورزش به شمار میرفت.
پله پس از شکست شوکهکننده برزیل در برابر اروگوئه در مارکانا در سال ۱۹۵۰ به پدرش گفت جام جهانی را برای او فتح خواهد کرد، با تنها ۱۷ در سال ۱۹۵۸ با هتتریک در نیمه نهایی مقابل فرانسه و ۲ گل دیگر در فینال مقابل سوئد، به تاریخ فوتبال جهان وارد شد.
او ۴ سال بعد از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد اما بیشتر تورنمنت را به دلیل مصدومیت پس از گلزنی در بازی افتتاحیه از دست داد و بعدها مدال قهرمانی را گرفت. او در سال ۱۹۶۶ به عنوان بزرگترین بازیکن جهان، هدف رفتارهای خشن بازیکنان حریف قرار گرفت. عهد کرد دیگر هرگز در این تورنمنت بازی نکند.
با این حال، در سال ۱۹۷۰ بازگشت. او با به دوش کشیدن سنگینی انتظارات ملت خود در مکزیک در اوج مهارت، خلاقیت و نوآوری با پیراهن زرد درخشید. سلسائو با اقتدار به فینال رسید و سپس ایتالیا را ۴ بر یک در بازی نهایی در هم کوبید. پله گل اول را زد و پاس منجر به ۲ گل دیگر را داد. بدون شک، افسانهایترین ستاره تمام دوران جام جهانی است.
∎
میروسلاو کلوزه، بهترین گلزن تاریخ جام جهانی در این فهرست دیده نمیشود؛ همچنین جایی برای گارینشا، بال خیرهکننده برزیل، یا روبرتو باجو، نماد واقعی فوتبال ایتالیا و ژوست فونتن، مهاجم فرانسه (که به تنهایی ۱۳ گل در تورنمنت ۱۹۵۸ به ثمر رساند) وجود ندارد. یوهان کرایف نماد فوتبال هلند، اوزهبیو مهاجم پرتغال و گرد مولر ماشین گلزنی آلمان هم از این فهرست جا ماندهاند.
۱۰. جف هرست، انگلیس، قهرمان جام جهانی ۱۹۶۶
قرار نبود هرست بازی کند چون جیمی گریوز، مهاجم ستاره انگلیس در حال بازیابی آمادگی خود برای فینال ۱۹۶۶ در برابر آلمان غربی قرار و تقاضای زیادی برای حضور او در ترکیب اصلی ومبلی وجود داشت اما آلف رمزی پای هرست ایستاد. او تنها چند ماه قبل اولین بازی ملی خود را انجام داد و باقی قضایا دیگر به تاریخ پیوسته. هرست، مهاجم وستهام، یک هتتریک شگفتانگیز به ثبت رساند تا سهشیر برای اولین بار در تاریخ و در خاک خود، بزرگترین جایزه این ورزش را از آن خود کند.
۹. کافو، برزیل، قهرمان جام جهانی ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲
مدافع راست هجومی و خستگیناپذیر در سال ۱۹۹۴ و وقتی برزیل در رزبال، ایتالیا را در ضربات پنالتی شکست داد، از روی نیمکت به زمین آمد. ۴ سال بعد در فینال شکست خورد و سپس به عنوان کاپیتان در سال ۲۰۰۲ در ژاپن و کره جنوبی جام را بالای سر برد. تنها کلوزه با ۱۶ برد در ۴ تورنمنت، آماری بهتر از او دارد. او همچنین ریشههای خود را فراموش نمیکند؛. پیش از بالا بردن جام در سال ۲۰۰۲، روی پیراهن زرد قناری خود عبارت «صددرصد اهل ژاردیم» را نوشت که پیامی برای زاغهنشینان سائوپائولو به شمار میرفت.
۸. پائولو روسی، ایتالیا، قهرمان جام جهانی ۱۹۸۲
داستان افسانهای روسی در جام جهانی در برابر برزیل و در یکی از نمادینترین مسابقات تاریخ این تورنمنت آغاز شد؛ نقطه قوت ایتالیا قرار بود دفاع آنها باشد اما روسی قهرمان سهگله تیمش نام گرفت. او ۲ بار در نیمه اول گلزنی کرد و گل پیروزیبخش را در نیمه دوم به ثمر رساند. این همچنین اولین گلهایش برای ایتالیا پس از بازگشت از محرومیت ۲ ساله به دلیل رسوایی تبانی در اوایل آن سال بود. او همیشه این موضوع را تکذیب میکرد اما این پایان کار نبود. مهاجم فرصتطلب هر ۲ گل پیروزیبخش را در نیمهنهایی مقابل لهستان به ثمر رساند و سپس گل اول را وارد دروازه آلمان غربی کرد تا ایتالیا با پیروزی ۳ بر یک در فینال برنابئو، اولین جام جهانی خود را بعد از سال ۱۹۳۸ به دست آورد. ۶ گل روسی کفش طلا و توپ طلای تورنمنت و همچنین جایزه بهترین بازیکن سال جهان را برای او به ارمغان آورد.
۷. زینالدین زیدان، فرانسه، قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸
یک میلیون هوادار شادمان در خیابان شانزهلیزه گرد هم آمده بودند تا موفقیت فرانسه در جام جهانی ۱۹۹۸ را جشن بگیرند. مهاجر الجزایری نسل دوم در مجتمعهای بتنی شمال مارسی بزرگ شد، نماد و چهره یک تیم چندفرهنگی از آبیها بود و سرانجام بزرگترین جایزه فوتبالی جهان را به ارمغان آورد.
میراث جام جهانی این هافبک باشکوه، معجونی از گلهای مهم، درخشش همیشگی و کارتهای قرمز ناشی از عصبانیت است. شکست فرانسه در فینال ۲۰۰۶ مقابل ایتالیا البته با ضربه سر زیدان به مارکو ماتراتزی به یاد آورده میشود. اما او همچنین در سال ۹۸ پس از اخراج در مرحله گروهی مقابل عربستان سعودی، ۲ مسابقه را از دست داد. او برای مرحله یکچهارم نهایی بازگشت و فرانسه را از سد ایتالیا و سپس کرواسی عبور داد و در نهایت در فینال مقابل برزیل یک کلاس درس واقعی ارائه کرد. ۲ بار با ضربه سر روی کرنرها گلزنی کرد تا جشنهای پرشوری را در پاریس رقم بزند..
۶. کیلیان امباپه، فرانسه، قهرمان جام جهانی ۲۰۱۸
افسانه جام جهانی امباپه هنوز در حال نگارش است. فوقستاره فرانسوی در ۲۷ سالگی و با احتمال حضور در ۲ یا حتی ۳ تورنمنت دیگر به خوبی میتواند تا زمان بازنشستگی خود، برای صدرنشینی در این فهرست رقابت کند.
او در سال ۲۰۱۸ به عنوان یک جوان ۱۹ ساله در روسیه درخشید، جوانترین گلزن تاریخ فرانسه نام گرفت و به اولین نوجوان پس از پله در سال ۱۹۵۸ تبدیل شد که با ۲ بار در یک بازی حذفی (مقابل آرژانتین) گلزنی میکند. او سپس به عنوان اولین نوجوان پس از پله در فینال گل زد.
عملکرد او در فینال ۲۰۲۲ مقابل آرژانتین و به ثمر رساندن یک هتتریک خیرهکننده، شایسته بردن بزرگترین جایزه این ورزش برای دومین بار بود اما این بار لیونل مسی در مقابلش ایستاد.
۵. فرانتس بکنباوئر، آلمان غربی، قهرمان جام جهانی ۱۹۷۴ (و ۱۹۹۰ به عنوان سرمربی آلمان)
نایبقهرمان در سال ۱۹۶۶ و رتبه سوم در ۴سال بعد. دست فرانتس بکنباوئر سرانجام در سال ۱۹۷۴ به جام جهانی رسید و آلمان غربی را به پیروزی بر هلند پرمهره هدایت کرد.
بازیکن ظریف و بازیساز، میزبان را در خنثی کردن «توتال فوتبال» تیم کرویف رهبری کرد؛ آنچه سومین و آخرین دوره حضور او به عنوان بازیکن بود اما «قیصر» در قامت سرمربی بازگشت تا کشورش را به ۲ فینال پیاپی برساند. آلمان غربی در سال ۱۹۸۶ مغلوب آرژانتین شد، اما ۴ سال بعد بکنباوئر به تنها مرد فاتح جام جهانی به عنوان بازیکن و سرمربی به حساب آمد؛ تیم او در ایتالیا انتقام خود را از آلبیسلسته گرفت.
۴. لیونل مسی، آرژانتین، قهرمان جام جهانی ۲۰۲۲
مسی و کریستیانو رونالدو بدون قهرمانی در جام جهانی به اواخر دهه چهارم زندگی خود رسیده بودند و نماد فوتبال آرژانتین پس از شکست شوکهکننده در بازی افتتاحیه مقابل عربستان سعودی در قطر، با خطر خروج زودهنگام روبهرو شد.
مسی اما در پنجمین تورنمنت خود، پس از هدایت آرژانتین به فینال ۲۰۱۴، سرنوشت تیمش را کاملاً دگرگون کرد. یک گل و یک پاس گل در برابر مکزیک ثبت کرد؛ پیش از آنکه او در مرحله یکهشتم نهایی به استرالیا گل بزند، یک پنالتی در دیدار یکچهارم نهایی با هلند به ثمر برساند و پنالتی دیگری را در نیمه نهایی وارد دروازه کرواسی کند.
مسی در فینال ۲ بار گلزنی کرد و مجموع گلهای خود را در این تورنمنت به عدد ۷ رساند. در ضربات پنالتی نیز گل خود را به تور چسباند و آرژانتین اولین جام جهانی خود را پس از حماسهآفرینی دیگو مارادونا در سال ۱۹۸۶ کسب کرد.
۳. رونالدو، برزیل، قهرمان جام جهانی ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲
رونالدو نازاریو مانند کافو در سال ۱۹۹۴ وقتی برزیل قهرمان جام جهانی شد در ترکیب تیم حضور داشت اما در سن ۱۷ سالگی فرصت بازی پیدا نکرد. ۴ سال بعد اما ۴ گل به ثمر رساند تا برزیل به فینال برسد. تشنج او پیش از مسابقه فینال و سردرگمی ناشی از اینکه آیا بازی خواهد کرد یا خیر، باعث شد مهاجم گلزن اصلاً شبیه به خودش نباشد و سلسائو شکست سنگینی را بپذیرد.
سالهای پیش از جام جهانی بعدی او در سال ۲۰۰۲ با یک مصدومیت شدید زانو همراه بود. رونالدو به ندرت برای اینتر یا برزیل بازی میکرد و حضور او در تورنمنت در هاله ای از ابهام قرار داشت اما در ژاپن و کره جنوبی توانست جرقههایی از درخشش خود را احیا کند و ۸ بار گل زد؛ از جمله ۲ بار در فینال در برابر آلمان تا خاطرات دردناک پاریس را به فراموشی بسپارد. رونالدو ۴ سال بعد در آلمان، مجموع گلهای خود در جام جهانی را به رکورد ۱۵ گل در آن زمان رساند.
۲. دیگو مارادونا، آرژانتین، قهرمان جام جهانی ۱۹۸۶
او در سال ۱۹۷۸ در سن ۱۷ سالگی از فهرست تیم کنار گذاشته شد؛ وقتی آرژانتین با شکست هلند اولین جام جهانی خود را برد. نخستین تجربه مارادونا از بزرگترین رویداد فوتبالی ۴ سال بعد رقم خورد.مهاجم پر زرق و برق به خاطر تلافی خطا در جریان بازی خشن با برزیل اخراج شد و مدافع عنوان قهرمانی از مسابقات کنار رفت.
تابستان سرنوشتساز مارادونا در سال ۱۹۸۶ در مکزیک رقم خورد. آنچه به عنوان بهترین تورنمنت انفرادی در تاریخ نام گرفته، بیش از همه با ۲ گل او به انگلیس در مرحله یکچهارم نهایی به یاد آورده میشود. گل اول، همان لحظه بدنام «دست خدا» بود. گل دوم، یک شاهکار از نبوغ ناب به حساب آمد؛ یک دریبل جسورانه از زمین خودی که بازیکنان انگلیس را روی چمن آزتکا میخکوب کرد. پیتر شیلتونِ دروازهبان را هم جا گذاشت و توپ را گل کرد..
او در نیمه نهایی در برابر بلژیک ۲ بار دیگر گلزنی کرد. آرژانتین را در فینال به پیروزی بر آلمان غربی رساند. تورنمنت را با ۵ گل و ۵ پاس گل به پایان رساند. تیم مارادونای اشکبار در فینال ۱۹۹۰ در فینال شکست خورد و ۴ سال بعد، پسر طلایی جام جهانی خود را با درام و رسوایی همیشگی به پایان رساند. او پس از مثبت شدن تست دوپینگ در مراحل گروهی به خانه فرستاده شد.
۱. پله، برزیل، قهرمان جام جهانی ۱۹۵۸، ۱۹۶۲ و ۱۹۷۰
تنها مردی که ۳ جام جهانی را در ۳ دهه متفاوت فتح کرده و برای نسلها، نمادینترین نام در این ورزش به شمار میرفت.
پله پس از شکست شوکهکننده برزیل در برابر اروگوئه در مارکانا در سال ۱۹۵۰ به پدرش گفت جام جهانی را برای او فتح خواهد کرد، با تنها ۱۷ در سال ۱۹۵۸ با هتتریک در نیمه نهایی مقابل فرانسه و ۲ گل دیگر در فینال مقابل سوئد، به تاریخ فوتبال جهان وارد شد.
او ۴ سال بعد از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد اما بیشتر تورنمنت را به دلیل مصدومیت پس از گلزنی در بازی افتتاحیه از دست داد و بعدها مدال قهرمانی را گرفت. او در سال ۱۹۶۶ به عنوان بزرگترین بازیکن جهان، هدف رفتارهای خشن بازیکنان حریف قرار گرفت. عهد کرد دیگر هرگز در این تورنمنت بازی نکند.
با این حال، در سال ۱۹۷۰ بازگشت. او با به دوش کشیدن سنگینی انتظارات ملت خود در مکزیک در اوج مهارت، خلاقیت و نوآوری با پیراهن زرد درخشید. سلسائو با اقتدار به فینال رسید و سپس ایتالیا را ۴ بر یک در بازی نهایی در هم کوبید. پله گل اول را زد و پاس منجر به ۲ گل دیگر را داد. بدون شک، افسانهایترین ستاره تمام دوران جام جهانی است.