به گزارش ایلنا، تیم ملی آرژانتین نه تنها گروه انتخابی آمریکای جنوبی را با موفقیت پشت سر گذاشت، بلکه به طور کامل بر آن مسلط شد. مدافعان عنوان قهرمانی جهان با کسب ۳۸ امتیاز از ۱۸ مسابقه، با حاشیهای امن و مقتدرانه، بالاتر از سایر رقبا قرار گرفتند.
این مسیر به هیچ وجه بدون نقص و کاملاً بیعیب نبود. تحمل چهار شکست آمار ناچیزی به شمار نمیرود و چند ناکامی غیرمنتظره، از جمله باخت خانگی مقابل اروگوئه، شکست در پاراگوئه و یک تساوی در ونزوئلا، تعجب هواداران را برانگیخت. در بسیاری از مسابقات، آرژانتینیها به کسب پیروزیهای اقتصادی و ناپلئونی بسنده کردند و در پنج بازی با نتیجه مشابه ۱ بر صفر به برتری رسیدند.
لذت غلبه بر برزیل، رقیب دیرینه و سنتی، آن هم در هر دو بازی رفت و برگشت، بسیار فوقالعاده بود. آنها ابتدا در خاک برزیل به پیروزی ۱ بر صفر رسیدند که تداعیکننده قهرمانی آنها در فینال کوپا آمهریکا ۲۰۲۱ در ریودوژانیرو بود و سپس با یک برد درخشان ۴ بر ۱ در ورزشگاه مونومنتال، کلاس درسی از فوتبال را ارائه دادند. این شاهکار آلبیسلسته در نهایت به قیمت برکناری دوریوال جونیور از هدایت تیم ملی برزیل تمام شد.
چه انتظاراتی باید داشت؟
آرژانتین را میتوان به شکلی قاطع یکی از مدعیان اصلی فتح جام جهانی و دفاع از عنوان قهرمانیاش دانست. در مقایسه با برخی از رقبای اصلی، آلبیسلسته با علامت سؤالهای زیادی پیرامون خود وارد این تورنمنت میشود.
لیونل مسی در ماه ژوئن ۳۹ ساله خواهد شد، آنخل دی ماریا دیگر در ترکیب تیم حضور ندارد و برگزاری یک سری مسابقات دوستانه برابر رقبای نهچندان قدرتمند و ضعیف، نگرانیهایی را به وجود آورده است. به عنوان مثال، پیروزی ۲ بر ۱ مقابل موریتانی در ماه مارس، بیشتر شبیه به یک بازی نمایشی و تبلیغاتی بود تا یک مسابقه تدارکاتی جدی که بتواند عیار و سطح واقعی تیم را پیش از آغاز مسابقات مشخص کند.
پس از آن مسابقه، امیلیانو مارتینز حتی از لغو بازی فینالیسیما برابر اسپانیا استقبال کرد و گفت: «خوشبختانه این بازی برگزار نشد. اگر با آن کیفیتی که داشتیم بازی میکردیم، قطعاً میباختیم.»
در حال حاضر، اولین هدف آرژانتین کاملاً در دسترس به نظر میرسد؛ یعنی صعود از گروهی که الجزایر، اتریش و اردن نیز در آن حضور دارند. اینکه بعد از این مرحله چه اتفاقاتی رخ خواهد داد، هنوز مشخص نیست؛ اما یک چیز کاملاً قطعی است؛ اینکه بخشی از آن هاله قدرت و ابهتی که پس از قهرمانی سال ۲۰۲۲ دور این تیم را فرا گرفته بود، اکنون کمرنگ شده است.
نفر اول نیمکت
در قلب پروژه بزرگ آرژانتین، لیونل اسکالونی قرار دارد؛ مربیای که در ماه می ۴۸ ساله شد و مردی است که مسئولیت اصلی بازگرداندن آلبیسلسته به قله فوتبال جهان را پس از سالها قرار گرفتن زیر سایه برزیل بر عهده داشت.
این مدافع کناری سابق قبل از به دست گرفتن سکان هدایت تیم ملی، تجربه سرمربیگری چندانی نداشت و پیش از آن تنها به عنوان دستیار فعالیت کرده بود. رویکرد او به طرز شگفتانگیزی ساده و واضح است: ساختن تیم حول محور مسی، انتخاب بازیکنان شایسته و درست، ایجاد اتحاد و شکل دادن به یک تیم منسجم و یکدست.
برخلاف برخی از پیشینیان خود - که خورخه سمپائولی بارزترین نمونه آنهاست - اسکالونی واقعگرایی و عملگرایی را به آزمایش و خطاهای مداوم ترجیح داد. تحت هدایت او بود که مسی و آرژانتین در نهایت دوباره راه چشیدن طعم برد و موفقیت را پیدا کردند.
این تیم موفق شد در هر دو دوره کوپا آمهریکا در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ به قهرمانی برسد و در این میان، قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۲ را هم به دست آورد تا به خشکسالی طولانیمدتی که از دوران دیگو مارادونا به جا مانده بود، پایان دهد.
قرارداد اسکالونی پس از پایان این تورنمنت به اتمام میرسد و حالا سؤال بزرگ این است که آیا او دوران حضورش را روی این نیمکت تمدید خواهد کرد یا خیر.
ارزشمندترین بازیکن
به زبان ساده، لیونل مسی یکی از بزرگترین فوتبالیستهای تاریخ و به عقیده بسیاری، برترین بازیکن تمام دوران است. چهار سال پیش، او آرژانتین را به مقام قهرمانی جام جهانی رساند؛ افتخاری که از سال ۱۹۸۶ از این کشور دریغ شده بود. اکنون هدف او تکرار همین کار بزرگ است.
مسی با وجود نزدیک شدن به تولد ۳۹ سالگیاش، همچنان به درخشش و سلطه خود در ترکیب اینتر میامی در لیگ MLS ادامه میدهد. عملکرد او در فصل ۲۰۲۵ شامل ثبت ۲۹ گل و ۱۶ پاس گل، به میامی کمک کرد تا عنوان قهرمانی را به دست آورد و مسی یک بار دیگر کیفیت خارقالعاده خود را به همگان یادآوری کرد. او فصل جاری را نیز هم از نظر کیفیت بازی و هم از نظر گلزنی در فرم بسیار ایدهآلی آغاز کرده است.
پس از سالها گمانهزنی و شایعه، مسی در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور خواهد داشت. سؤال کلیدی این است که آیا او همچنان میتواند سطح نخبگی و فوقالعاده خود را در برابر قویترین تیمهای جهان حفظ کند یا خیر. عدم برگزاری بازیهای دوستانه باکیفیت و سطح بالا در مدت اخیر توسط آرژانتین، شواهد زیادی برای اثبات این موضوع به دست نداده است و این عدم قطعیت میتواند به یک چالش جدی برای تیمی تبدیل شود که همچنان به شدت به کاپیتان خود وابسته است.
بازیکنی که باید زیر نظر داشت
این جام جهانی میتواند همان صحنهای باشد که نیکو پاز را به طور واقعی و جدی به دنیای فوتبال معرفی میکند. این بازیساز بااستعداد و چپپا، فصلی درخشان را با کومو پشت سر گذاشته است؛ جایی که نقش بسزایی در کسب رتبه چهارم آنها در سری آ و قطعی شدن سهمیه لیگ قهرمانان اروپا ایفا کرد.
پاز زیر نظر و آموزشهای سسک فابرگاس، به یک رهبر جوان تبدیل شده و اکنون به یکی از اعضای ثابت ترکیب آرژانتین بدل گشته است. خود مسی نیز به صورت علنی از این بازیکن ۲۱ ساله تمجید کرده و بسیاری او را به عنوان جانشین احتمالی فوقستاره آرژانتینی میبینند - اگرچه صحبت از جانشین برای مسی در آرژانتین چیزی در حد کفرگویی است.
پاز در وهله اول برای یادگیری، کسب تجربیات ارزشمند و ادامه روند پیشرفت خود در یک محیط سطح بالا به آمریکای شمالی سفر خواهد کرد. سپس، اگر اتفاق غیرمنتظرهای رخ ندهد، انتظار میرود او کومو را ترک کند تا به رئال مادرید بازگردد؛ باشگاهی که برای در اختیار داشتن دوباره یکی از درخشانترین استعدادهای جوان فوتبال جهان در سانتیاگو برنابئو، لحظهشماری میکند.