گروه بین الملل، از آغاز دور جدید گفتوگوهای غیرمستقیم میان تهران و واشنگتن، مجموعهای از اظهارات مقامات دو طرف از مسئولان وزارت امور خارجه ایران تا مقامات ارشد آمریکایی بر یک محور مشترک متمرکز شده است: «امکان دستیابی به توافق در آینده نزدیک».
به گزارش بولتن، این همزمانی در ادبیات سیاسی، در شرایطی رخ میدهد که هنوز هیچ نشانه قطعی از عبور مذاکرات از گرههای اصلی اختلافی منتشر نشده است. با این حال، طرفین در سطوح مختلف تلاش دارند تصویری از «پیشرفت تدریجی» و «قابل مدیریت بودن اختلافات» ارائه دهند.
در واشنگتن نیز طی ماههای اخیر، برخی مواضع رسمی و غیررسمی با تأکید بر احتمال توافق، بهطور قابل توجهی در فضای رسانهای بازتاب یافته است؛ رویکردی که از نگاه تحلیلگران، میتواند در خدمت اهدافی چون مهار انتظارات تورمی، جلوگیری از نوسانات بازار انرژی و مدیریت فضای سیاسی داخلی آمریکا قرار گیرد.
در مقابل، در تهران نیز بخشی از ادبیات دیپلماتیک با تمرکز بر «گشایشهای محتمل» و «امکان جمعبندی در بازه زمانی کوتاه» تنظیم شده است؛ هرچند در لایههای کارشناسی همچنان بر وجود اختلافات جدی و نیاز به ادامه چانهزنیها تأکید میشود.
در این میان، برخی روایتهای رسانهای و سیاسی بیرون از چارچوب رسمی از جمله ادعاهای مطرحشده درباره تهدیدهای نظامی یا فشار حداکثری بیش از آنکه بیانگر روند واقعی مذاکرات باشند، در چارچوب جنگ روانی و افزایش اهرم فشار قابل ارزیابیاند. این دست اظهارات معمولاً در آستانه دورهای حساس گفتوگو، برای اثرگذاری بر فضای تصمیمگیری طرف مقابل و افکار عمومی داخلی و خارجی برجسته میشوند.
جمعبندی تحلیلگران نشان میدهد که فضای کنونی بیش از آنکه به «نقطه توافق نزدیک» شباهت داشته باشد، به مرحلهای از «مدیریت روایتها» وارد شده است؛ جایی که دیپلماسی و رسانه بهصورت همزمان در خدمت افزایش قدرت چانهزنی طرفین عمل میکنند، نه لزوماً اعلام نتیجه نهایی مذاکرات.
∎