به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، نشریه فوکوس در مطلبی به رقابت تنگاتنگ تسلیحاتی بین آلمان و فرانسه پرداخته و نوشت: آلمان این روزها سرمایهگذاری سنگینی در بخش دفاعی خود انجام میدهد و به زودی میتواند در این راستا از فرانسه پیشی بگیرد.
در این میان در حالی که بسیاری از کشورهای اروپایی از تقویت ارتش آلمان استقبال میکنند، نگرانیها در پاریس در مورد از دست دادن کنترل اوضاع رو به افزایش است.
زمانی که روسیه در سال 2022 تهاجم گسترده خود به اوکراین را آغاز کرد، فرانسه و آلمان تقریباً به یک میزان برای دفاع هزینه میکردند.
با این حال، پیشبینی میشود تا سال 2029، بودجه دفاعی آلمان حداقل به 150 میلیارد یورو (174 میلیارد دلار آمریکا) افزایش یابد که تقریباً دو برابر بودجه دفاعی فرانسه است.
بدون شک ارتقاء تسلیحات آلمان برای امنیت اروپا مطلوب است. با این حال، این چشمانداز باعث نگرانی هایی در پاریس شده است.
فابین ماندون، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح فرانسه، ماه گذشته در جلسه استماع سنا، در این باره هشدار داده و گفت: اینکه فرانسه ظرف پنج سال ممکن است در منطقهای که قبلاً در آن تسلط داشته، از همسایگان خود عقب بماند خطرناک است.
همکاری فرانسه و آلمان همواره بر اساس یک تعادل ضمنی بوده به گونه ای که فرانسه بار نظامی را به دوش میکشید، در حالی که آلمان قدرت اقتصادی خود را به کار میگرفت. فرانسه به عنوان تنها قدرت هستهای اتحادیه اروپا و با تجربه گسترده در استقرار نیروهای خارجی و اقدامات استراتژیک، عادت داشت رهبری را در این زمینه به دست بگیرد.
برای مثال، امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه با انگلیس برای تشکیل ائتلاف نیروهای داوطلب برای اوکراین متحد شد. قرار بود این ائتلاف در صورت آتشبس مستقر شود. در حالی که آلمان به این اتحاد پیوست، اما فریدریش مرتس، صدر اعظم آلمان اعزام نیروی زمینی را رد کرد.
در این میان مقامات نظامی فرانسه از ریسکپذیری پایین آلمان و تمایل آن به تکیه بر حمایت ایالات متحده انتقاد دارند. یکی از نمایندگان نظامی فرانسه در این باره گفت: ما باید بتوانیم در مورد جنگ - بدون آمریکا - تجدید نظر کنیم، اما آنها مطلقاً تمایلی به انجام این کار ندارند. در بیشتر مسائل دفاعی، فرانسویها هنوز هم تمایل دارند بیشتر با بریتانیاییها توافق کنند.
البته وعده مرتس برای تبدیل ارتش آلمان به «قویترین ارتش متعارف اروپا» و افزایش 40 درصدی قدرت نیروها تا سال 2035 با استقبال گستردهای در اتحادیه اروپا روبرو شده است.
ماکرون هم مدتهاست که از استقلال استراتژیک بیشتر برای اروپا حمایت کرده است. کمک بیشتر آلمان در این زمینه می تواند در دستیابی به این هدف کمک کند. لهستان و کشورهای بالتیک مانند ایتالیا هم از این چشم انداز اطمینان خاطر دارند.
یک نظرسنجی در سال گذشته نشان داد که 48 درصد از لهستانیها معتقدند که تقویت نیروهای مسلح آلمان امنیت کشورشان را بهبود میبخشد و تنها 25 درصد با این نظر مخالف بودند.
اما پشت درهای بسته، فرانسویها نگران این شرایط و نه فقط به این دلیل که منابع مالی برای هزینههای مشابه ندارند هستند. یک مقام عالیرتبه نظامی فرانسه در این باره میگوید: این موضوع آشکارا تابو است. این ایده که آلمان بتواند بزرگترین ارتش اروپا را داشته باشد، برای ما غیرقابل تصور است.
البته هیچکس امروز در تشکیلات فرانسه، آلمان را - با وجود سه بار تجاوز به خاک فرانسه - بهطور جدی تهدیدی برای شرکای ناتوی خود نمیداند. با این حال، ظهور حزب افراطی جایگزینی برای آلمان که نمایندگان آن بارها با لفاظیهای طرفدار روسیه توجه را به خود جلب کرده اند مایه نگرانی پاریس است.
در عین حال، فرانسه دهههاست که به یک اصل ژئوپلیتیک پایبند بوده است و آن این است که قدرت آلمان باید به طور کامل در ساختارهای چندجانبه مانند اتحادیه اروپا و ناتو ادغام شود. بنابراین، چشمانداز یک جمهوری فدرال با تسلط نظامی نیز احساسات دوگانهای را برمیانگیزد.
فرانسیسکا برانتنر، رئیس مشترک حزب سبزآلمان با اشاره به روند مدرن سازی تسلیحات آلمان گفت: در پس این آسودگی خاطر، احساساتی نهفته است که متحدان ما (فرانسوی ها) از روی ادب آن را ابراز نمیکنند. این یک نگرانی آرام و ریشهدار تاریخی از چشمانداز قارهای است که آلمان بار دیگر قویترین قدرت نظامی در آن باشد.
دلیل دیگر نگرانی در پاریس، رقابت فزاینده صنعتی است. فرانسه به شرکتهای دفاعی پیشرو مانند داسو، تالس، سفران و گروه ناوال افتخار میکند که اخیراً قراردادهای صادراتی قابل توجهی را به دست آوردهاند.
در حوزههای دیگر، مانند ساخت تانکهای جنگی هم آلمان و فرانسه برای قراردادهای صادراتی رقابت میکنند. اگر سرمایهگذاریهای اضافی آلمان به سمت پیشرفتهای تکنولوژیکی و تولید کارآمدتر هدایت شود، فرانسه ممکن است در این زمینه عقب بماند.
علاوه بر این، اختلافات داخلی بین شرکت هواپیماسازی فرانسوی داسو و بخش ایرباس آلمان، پروژه مشترک «سیستم هوایی رزمی آینده» (FCAS) را به خطر انداخت. این پروژه، طرح مورد علاقه ماکرون بود که از جمله شامل توسعه یک جت جنگنده نسل بعدی میشد. پروژه FCAS اخیرا شکست خورده اعلام شد.
حالا فرانسه قصد دارد با بازدارندگی هستهای خود با این عدم تعادل آینده در نیروهای مسلح متعارف مقابله کند. در ماه مارس، ماکرون دکترین جدید بازدارندگی هسته ای رو به جلو را پیشنهاد داد که این مفهومی از همکاری با سایر کشورهای اروپایی بود که در آن آلمان نقش شریک کلیدی را ایفا خواهد کرد.
ایده پشت این امر این است که نیروهای مسلح متعارف اروپا از بازدارندگی فرانسه برای مثال از طریق رزمایشهای مشترک یا عملیاتهایی که شامل جتهای جنگنده هستهای فرانسوی میشود حمایت می کنند.
میشل دوکلو از اندیشکده «انستیتو مونتین» «بازدارندگی رو به جلو» را به عنوان یک امکان واقعی برای ادغام نیروهای مسلح متعارف رو به رشد آلمان در یک پروژه گستردهتر اروپایی میبیند.
با این حال، اگر حزب پوپولیست راستگرای اجتماع ملی (RN) در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده فرانسه به قدرت برسد، این امر تنشهای جدیدی را ایجاد خواهد کرد.
جردن باردلا، یکی از نامزدهای احتمالی این پست فرماندهی مرکزی، معتقد است که چتر هستهای فرانسه فقط باید به نفع متحدانی باشد که به جای جنگندههای آمریکایی، جنگندههای فرانسوی خریداری میکنند.
دیگر ملیگرایان اروپایی نیز برای تأیید خود شرایطی را مطرح میکنند: برای مثال، نمایندگان لهستان خواستار آن هستند که تجهیز مجدد آلمان به سلاحهای هستهای به پرداخت غرامت جنگی مرتبط شود.
نقش رهبری آلمان در اتحادیه اروپا فعلاً به شدت به عملکرد اقتصادی آن بستگی خواهد داشت. با این حال، اعتبار استراتژیک آن چیزی است که هنوز باید به دست آورد.
با این وجود، ژنرال ماندون استدلال میکند که فرانسه نمیتواند در این مورد به افتخارات خود تکیه کند. او در مجلس سنا توضیح داد: تا پنج سال دیگر، این استدلال که ما تجربه عملیاتی و تخصص خاصی داریم، دیگر اعتبار نخواهد داشت. برای آمریکاییها، آلمان به تدریج به معیار اروپایی تبدیل میشود.
انتهای پیام/