وی با اشاره به تغییر معادلات در سطح بینالمللی افزود: ما در برابر یک واقعیت منطقهای جدید قرار داریم و به وضوح مشخص است که توانایی آمریکا برای تغییر معادلات با محدودیتهای جدی روبه رو شده است، تا جایی که دیگر هیچ گزینهای برای آمریکاییها جز حرکت به سوی امضای توافق با ایران باقی نمانده است.
فیاض ورود جمهوری اسلامی ایران به خط دفاع از مقاومت و ضاحیه جنوبی را مصداق بارز و عملی اتحاد جبهههای مقاومت و تکامل آنها دانست و تأکید کرد که شیخ «نعیم قاسم» در حال حاضر محبوبترین و نمایندهترین شخصیت سیاسی در سطح مردمی در لبنان است.
این نماینده پارلمان لبنان در بخش دیگری از سخنان خود به تحولات داخلی این کشور پرداخت و تصریح کرد: جوزف عون [رئیسجمهور لبنان] با فشارهای آمریکا به قدرت رسید و گزینههای سیاسی پرهزینهای را در سطح لبنان در پیش گرفت.
وی افزود: مقامات لبنانی به دنبال یورش به وضعیت سیاسی موجود در کشور و از بین بردن توازن حساس داخلی هستند.
فیاض گفت: این مقامات اوضاع داخلی را به سوی تداخل و رویارویی پیش میبرند و ما باید از وقوع این چنین رویارویی جلوگیری کنیم.
وی افزود: ما از مقامات نمیخواهیم که در کنار مقاومت قرار گیرند، اما می خواهیم که دولت از همه عناصر قدرت بهره ببرد.
فیاض گفت: ما از حاکمیت می خواهیم که به یک تفاهم برای ساختن یک چشمانداز ملیِ مورد توافق برسد که از یک سو نقش مقاومت استفاده کند و از سوی دیگر روابط بینالمللی لبنان را به کار گیرد.
وی افزود: فرماندهی ارتش لبنان حکیمانه عمل میکند و بر اساس درک عمیق از حساسیتهای واقعیت جامعه لبنان، موضع می گیرد.
فیاض درباره روند دیپلماسی تاکید کرد: هرگونه طرح و ابتکار عملی که مبتنی بر وقف کامل و همهجانبه جنگ نباشد و جلو آزادی عمل و تحرکات رژیم اسرائیل را نگیرد، کاملاً بیمعنا خواهد بود.
وی افزود: ما در زمینه اصول اساسی و ثابت مان، اعتماد کاملی به «نبیه بری» (رئیس پارلمان) داریم.
فیاض ادامه داد: توانمندیهای مقاومت بسیار زیاد است و هر اندازه که میدان نبرد گسترده می شود، مقاومت میتواند خسارتهای بیشتر و سنگین تری را به رژیم صهیونیستی وارد کند.
عضو فراکسیون مقاومت به تحرکات دیپلماتیک منطقهای اشاره اشاره کرد و گفت: هیأت هایی از حزبالله به ترکیه سفر کردهاند و تضمینهایی وجود داشت که نشان میداد سوریه به هیچ وجه در صدد اقدام علیه مقاومت نیست.
وی در پایان افزود: حمایت ترکیه از نقش مقاومت در لبنان و مشروعیت آن قابل توجه بود، چرا که امروز هراس و نگرانیهای مشترکی در میان ترکیه، مصر و عربستان نسبت به پروژه توسعهطلبانه رژیم اسرائیل در منطقه وجود دارد.
انتهای پیام/
∎
انتهای پیام/