به گزارش مسیر اقتصاد دولت غنا با حمایت گروه بانک جهانی و شرکای توسعهای، پیمان آگریکانکت را بهعنوان چارچوبی ملی برای تقویت امنیت غذایی، ایجاد اشتغال، کاهش واردات مواد غذایی و جذب سرمایهگذاری در بخش کشاورزی راهاندازی کرده است. این برنامه قرار است کشاورزی غنا را از سطح تولید خام فراتر ببرد و با توسعه زنجیرههای ارزش، آن را به یکی از محورهای رشد اقتصادی، اشتغال روستایی و صنعتیسازی تبدیل کند.
آگریکانکت بر چند زنجیره اولویتدار شامل کاکائو، نخل روغنی، برنج، ذرت و طیور متمرکز است و در کنار آن از بخشهایی مانند بادام هندی، نارگیل، کائوچو، شیلات و زنجیرههای مرتبط با جنگل نیز پشتیبانی میکند. مرحله نخست این برنامه از سال ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ اجرا میشود و نیاز مالی آن حدود ۳.۵ میلیارد دلار برآورد شده است؛ منابعی که قرار است از سوی دولت غنا، شرکای توسعهای و بخش خصوصی تأمین شود.
هدفگذاری برای امنیت غذایی و اشتغال
بر اساس اهداف اعلامشده، پیمان آگریکانکت باید امنیت غذایی و تغذیهای نزدیک به ۲.۹۹ میلیون نفر را بهبود دهد و زمینه ایجاد بیش از ۲.۶ میلیون شغل تا سال ۲۰۳۵ را فراهم کند. با این حال، این ارقام هدفگذاری برنامه است و تحقق آن به میزان تأمین مالی، کیفیت اجرای طرحها و توان هماهنگی میان دولت، نهادهای توسعهای، شرکتهای کشاورزی و سازمانهای کشاورزان بستگی دارد.
تمرکز اصلی برنامه بر افزایش بهرهوری، توسعه ارزشافزوده، بهبود دسترسی به بازار و منابع مالی و تقویت تابآوری نظام غذایی غناست. در این چارچوب، بخش کشاورزی نه فقط ابزاری برای تولید غذا، بلکه بستری برای اشتغال، کاهش واردات و جذب سرمایهگذاری در اقتصاد روستایی دیده شده است.
آبیاری، بذر و لجستیک؛ حلقههای اصلی تحول کشاورزی
پیمان آگریکانکت برای تقویت تولید داخلی و رقابتیتر شدن اقتصاد روستایی، بر توسعه آبیاری، بهبود نظامهای بذر، مکانیزاسیون، خدمات کشاورزی، فرآوری محصولات و لجستیک متمرکز است. هدف این است که محصولات بیشتری در داخل غنا تولید و فرآوری شود و سهم بیشتری از ارزش زنجیره کشاورزی در داخل کشور باقی بماند.
اهمیت این برنامه در آن است که کشاورزی غنا را به مجموعهای از اصلاحات سیاستی، سرمایهگذاریهای هدفمند و سازوکارهای اجرایی پیوند میدهد. با این حال، موفقیت آن به سه شرط اصلی وابسته است: تأمین منابع مالی، مشارکت واقعی بخش خصوصی و کاهش پراکندگی نهادی در اجرای برنامهها. بدون تحقق این شروط، اهداف اعلامشده درباره اشتغال، امنیت غذایی و کاهش واردات غذا دشوار خواهد بود.
منبع: بانک جهانی
انتهای پیام/ کشاورزی