همشهری آنلاین – حسن حسن‌زاده: حمله هوایی رژیم بعث عراق به محله گیشا و شهادت جمعی از اهالی محله از آن خاطرات تلخی است که هرگز از ذهن اهالی قدیمی پاک نمی‌شود. چند ساختمان در این انفجار صدمه دیدند. یکی از ساختمان‌ها که دوطبقه بود، کاملا ویران شد. موقع حمله هوایی صاحبخانه مهمان داشت؛ به همین دلیل آمار شهدا و زخمی ها زیاد شد و به حدود ۱۱ نفر رسید.

آمبولانس‌ها زخمی‌ها را به بیمارستان امام خمینی(ره) و امیرالمؤمنین(ع) منتقل کردند. در بیمارستان ۲۸ نفر از ۴۴ نفر زخمی این بمباران سرپایی پانسمان و مجروحان مرخص شدند.

چند ماه بعد از آن حمله هوایی، روزنامه کیهان در تاریخ ۹ آذر ۱۳۶۵ از قول شاهد عینی آقای مزید آبادی از اعضای هلال‌احمر، واقعه خیابان گیشا را اینگونه روایت کرد: «به خیابان ۳۶ گیشا که رسیدیم، شب بود. گفتند در آن ساختمان جشن تولد بوده است. اما قبل از خوردن موشک جشن تولد تمام شده بود و بچه‌ها رفته بودند، اما این اسم روی ساختمان ماند؛ می‌گفتند ساختمان تولد.

ما تا ساعت ۲ بعد از ظهر فردای آن روز آنجا مشغول کار بودیم. چهار، پنج طبقه کاملا تخریب شده و از بین رفته بود. در همانَ ساعت‌های اولیه توانستیم یک خانم و آقای جوان را پیدا کنیم. اما بچه‌ای نبود؛ خدا را شکر زودتر رفته بودند.

آنجا شده بود دریاچه کف. تا خاموش نمی‌شد نمی‌توانستیم جلو برویم. آتش از میان کف بیرون می‌آمد و زبانه می‌کشید.

دقیقا خاطرم هست که خرداد سال ۶۴ بود. عملیات بسیار سختی بود. خیلی دیر و با زحمت آتش خاموش شد. هر چه لوله گاز در این منطقه بود، از نزدیکی محل انفجار می‌گذشت. خدا را شکر با همکاری همه نیروها کار تمام شد.»