به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، امروز ۲۰ خردادماه مصادف با ۲۴ ذی‌الحجه است، یادآور یک واقعه مهم تاریخی در صدر اسلام است که امروزه با عنوان «روز مباهله» شناخته شده و شأن نزول آیه ۶۱ سوره آل‌عمران محسوب می‌شود. هممان روزی که پیامبر اکرم (ص) با تمام قوا یعنی با ۴ نفر از بهترین اهل بیتش برای اثبات دین اسلام، به مصاف مسیحیان نجران رفت و دیری نپایید که آیات مباهله در شأن پنج تن آل عبا نازل شد؛ آیه ۶۱ سوره آل عمران معروف به آیه مباهله «فَمَن حاجَّکَ فیهِ مِن بَعدِ ما جائَکَ مِنَ العِلمِ فَقُل تَعالَوا نَدْعُ اَبنائَنا وَ اَبنائَکُمْ وَ نِسائَنا وَ ئِسائَکُمْ وَ اَنْفُسَنا وَ اَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعنَهَ اللهِ عَلى الکاذِبینَ».

جریان از این قرار بود که پیغمبر اسلام (ص) به همه کسانی که در جزیرةالعرب ساکن بودند، پیغام فرستادند که موضع خود را نسبت به دین جدید روشن کرده و یکی از سه راه پیشنهادی را بپذیرند: «اسلام بیاورید، قبول جزیه کنید یا از جزیره بیرون روید». آنها گفتند: «به مدینه می‌آییم و از راه گفت‌و‌گو مسئله را حل می‌کنیم». هنگامی که آنها به مدیدنه رفتند، پیامبر (ص) به آنها گفتند: «باید یکی از همان راه‌های سه‌گانه را انتخاب کنید». آنها گفتند: «ما هیچکدام را انتخاب می‌کنیم. از کجا بدانیم که دین تو بر حق است و تو فرستاده خدا هستی؟»

پیامبر (ص) فرمودند: «مباهله می‌کنیم. ما یک طرف می‌ایستیم و شما طرف دیگر و هر دو دعا می‌کنیم که هر کدام برحق است، پیروز شود و طرف ناحق نابود گردد. اگر به گمان شما من دروغگو باشم، نابود می‌گردم و شما پیروز می‌شوید. اما اگر برعکس باشد، شما نابود خواهید شد». آنها مسئله را خیلی جدی نگرفتند و پیشنهاد پیامبر (ص) را پذیرفتند و قرار شد که روز ۲۴ دی‌الحجه مباهله (نفرین) کنند.

پیامبر اسلام (ص) صبح زود از شهر خارج شدند. در حالی که امام حسین (ع) را در بغل گرفته بودند و دست امام حسن (ع) در دستشان بود، حضرت زهرا (س) به دنبال ایشان و حضرت علی (ع) پشت سر همه حرکت می‌کردند. حضرت رسول (ص) در راه به این چهار نفر فرمودند: «هر دعایی کردم، شما آمین بگویید».

نماینده‌های گروه اعزامی نصاری دو نفر به نام‌های «سید» و «عاقب» بودند. هنگامی که این دو نفر پیامبر (ص) را دیدند، بین خودشان گفتند: «این حرکت، حرکت یک پیغمبر است نه یک انسان خودخواه و سلطه‌جو؛ چرا که اگرایشان یک انسان قدرت‌طلب بود، با جاه و جلال و شوکت می‌آمد، حال آنکه او با دو فرزند کوچک و دختر و دامادش می‌آید». یکی از آنها به دیگری رو کرد و گفت: «من صورت‌هایی می‌بینم که اگر رو به آسمان کنند و از خدا بخواهند، خداوند کوه‌ها را از جا می‌کند، مبادا با اینها مباهله کنی!». از این رو نماینده‌های گروه اعزامی نصاری نزد پیامبر (ص) آمدند و گفتند: «حاضریم پیشنهادهایتان را بپذیریم».

البته در چنین روزی آیات تطهیر و ولایت هم نازل شده است که تمامی آنها بر حق بودن اهل بیت عصمت و طهارت (ع) دلالت دارد.

به گونه‌ای که‌ام سلمه همسر پیامبر اکرم (ص) نقل کرده که در این روز پیامبر (ص) عبای خود را برداشت. سپس با علی (ع) و فاطمه (س) و حسن و حسین علیهم‌السلام در زیر عبا جمع شدند و پیامبر در حق آنان اینگونه دعا فرمودند: پروردگارا! همه رسولانت را اهل بیتی است. اینان نیز اهل بیت من هستند آنان را از آلودگی گناه و شک پاک گردان، پاک کردنی کامل.

سپس، جبرئیل امین (ع) بر پیامبر (ص) فرود آمد و آیه تطهیر نازل شد: «وَقَرْنَ فِی بُیُوتِکنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّهِ الْاُولَی وَاَقِمْنَ الصَّلَاهَ وَآتِینَ الزَّکاهَ وَاَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ اِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکمْ تَطْهِیرًا».

همان طور که گفته شد، در چنین روزی هم آیه ۵۵ سوره مائده که به آیه ولایت معروف است، در شأن امام علی (ع) به خاطر صدقه دادن در حال رکوع نازل شد «إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلاهَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاهَ وَ هُمْ راکِعُونَ».

اعمال روز مباهله

برای چنین رخداد بزرگی اعمالی نظیر غسل، روزه، نماز، دعای مباهله، استغفار، صدقه، زیارت امام علی (ع) و قرائت زیارت جامعه کبیره در کتب ادعیه ذکر شده است که در ادامه می‌آید:

غسل روز مباهله

مستحب است در این روز پیش از زوال، به نیت روز مباهله غسل کرده، با طهارت باشیم.

روزه

از جمله اعمال روز مباهله، روزه است. مستحب است برای جلای روح و صفای باطن در چنین روزی روزه بگیریم.

خواندن نماز روز مباهله

۲ رکعت نماز، در هر رکعت بعد از حمد، ۱۰ بار سوره توحید، ۱۰ بار آیه الکرسی و دو آیه بعد از آن، تا «فی‌ها خالدون» و ۱۰ بار سوره قدر خوانده شود. خواندن چنین نمازی معادل ثواب صد هزار حج و صد هزار عمره است.

ـ خواندن دعای مباهله؛ «اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ بَهائِکَ بِأَبْهاهُ وَکُلُّ بَهائِکَ بَهِیٌّ، اللّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِبَهائِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ جَلالِکَ بِأَجَلِّهِ وَکُلُّ جَلالِکَ جَلِیلٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِجَلالِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ جَمالِکَ بِأَجْمَلِهِ وَکُلُّ جَمالِکَ جَمِیلٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بَجَمالِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِى فَاسْتَجِبْ لِى کَما وَعَدْتَنِى.

اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ عَظَمَتِکَ بِأَعْظَمِها وَکُلُّ عَظَمَتِکَ عَظِیمَهٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِعَظَمَتِکَ کُلِّها. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ نُورِکَ بِأَ نْوَرِهِ وَکُلُّ نُورِکَ نَیِّرٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِنُورِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ رَحْمَتِکَ بِأَوسَعِها وَکُلُّ رَحْمَتِکَ واسِعَهٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِرَحْمَتِکَ کُلِّها.

اللّهُمَّ إِنِّى أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِى فَاسْتَجِبْ لِى کَما وَعَدْتَنِى. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ کَمالِکَ بِأَکْمَلِهِ وَکُلُّ کَمالِکَ کامِلٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِکَمالِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ کَلِماتِکَ بِأَتَمِّها وَکُلُّ کَلِماتِکَ تامَّهٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِکَلِماتِکَ کُلِّها. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ أَسْمائِکَ بِأَکْبَرِها وَکُلُّ أَسْمائِکَ کَبِیرَهٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِأَسْمائِکَ کُلِّها.

اللّهُمَّ إِنِّى أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِى فَاسْتَجِبْ لِى کَما وَعَدْتَنِى. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ عِزَّتِکَ بِأَعَزِّها وَکُلُّ عِزَّتِکَ عَزِیزَهٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِعِزَّتِکَ

کُلِّها. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ مَشِیئَتِکَ بِأَمْضاهَا وَکُلُّ مَشِیئَتِکَ ماضِیَهٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِمَشِیئَتِکَ کُلِّها. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِقُدْرَتِکَ الَّتِى اسْتَطَلْتَ بِها عَلَى کُلِّ شَىْءٍ وَکُلُّ قُدْرَتِکَ مُسْتَطِیلَهٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِقُدْرَتِکَ کُلِّها.

اللّهُمَّ إِنِّى أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِى فَاسْتَجِبْ لِى کَما وَعَدْتَنِى. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ عِلْمِکَ بِأَنْفَذِهِ وَکُلُّ عِلْمِکَ نافِذٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِعِلْمِکَ کُلِّهِ. اللهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ قَوْ لِکَ بِأَرْضاهُ وَکُلُّ قَوْلِکَ رَضِیٌّ، اللّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِقَوْلِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ مَسائِلِکَ بِأَحَبِّها وَکُلُّها إِلَیْکَ حَبِیبَهٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِمَسائِلِکَ کُلِّها.

اللّهُمَّ إِنِّى أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِى فَاسْتَجِبْ لِى کَما وَعَدْتَنِى. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ شَرَفِکَ بِأَشْرَفِهِ وَکُلُّ شَرَفِکَ شَرِیفٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِشَرَفِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ سُلْطانِکَ بِأَدْوَمِهِ وَکُلُّ سُلْطانِکَ دائِمٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِسُلْطانِکَ کُلِّهِ.

اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ مُلْکِکَ بِأَفْخَرِهِ وَکُلُّ مُلْکِکَ فاخِرٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِمُلْکِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِى فَاسْتَجِبْ لِى کَما وَعَدْتَنِى. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ عَلائِکَ بِأَعْلاهُ وَکُلُّ عَلائِکَ عالٍ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِعَلائِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ آیاتِکَ بِأَعْجَبِها وَکُلُّ آیاتِکَ عَجِیبَهٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِآیاتِکَ کُلِّها. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ مَنِّکَ بِأَقْدَمِهِ وَکُلُّ مَنِّکَ قَدِیمٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِمَنِّکَ کُلِّهِ.

اللّهُمَّ إِنِّى أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِى فَاسْتَجِبْ لِى کَما وَعَدْتَنِى. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِما أَنْتَ فَیهِ مِنَ الشُّؤُوْنِ وَالْجَبَرُوتِ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِکُلِّ شَأْنٍ وَکُلِّ جَبَرُوتٍ. اللهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِما تُجِیبُنِى بِهِ حِینَ أَسْأَلُکَ یَا اللّهُ یَا لَاإِلهَ إِلّا أَنْتَ أَسْأَلُکَ بِبَهاءِ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ، یَا لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ أَسْأَلُکَ بِجَلالِ لَاإِلهَ إِلّا أَنْتَ، یَا لَاإِلهَ إِلّا أَنْتَ أَسْأَلُکَ بِلا إِلهَ إِلّا أَنْتَ.

اللّهُمَّ إِنِّى أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِى فَاسْتَجِبْ لِى کَما وَعَدْتَنِى. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ رِزْقِکَ بِأَعَمِّهِ وَکُلُّ رِزْقِکَ عامٌّ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِرِزْقِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ عَطائِکَ بِأَهْنَئِهِ وَکُلُّ عَطائِکَ هَنِىءٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِعَطائِکَ کُلِّهِ.

اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ خَیْرِکَ بِأَعْجَلِهِ وَکُلُّ خَیْرِکَ عاجِلٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِخَیْرِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ فَضْلِکَ بِأَفْضَلِهِ وَکُلُّ فَضْلِکَ فاضِلٌ، اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ بِفَضْلِکَ کُلِّهِ. اللّهُمَّ إِنِّى أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِى فَاسْتَجِبْ لِى کَما وَعَدْتَنِى.

اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَابْعَثْنِى عَلَى الْإِیمانِ بِکَ، وَالتَّصْدِیقِ برَسُولِکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ السَّلامُ، وَالْوِلایَهِ لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طالِبٍ، وَالْبَراءَهِ مِنْ عَدُوِّهِ، وَالْاِیْتِمامِ بِالْأَئِمَّهِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ السَّلامُ، فَإِنِّى قَدْ رَضیْتُ بِذلِکَ یَا رَبِّ.

اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ فِى الْأَوَّلِینَ، وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ فِى الْآخِرِینَ، وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ فِى الْمَلَاَ الْأَعْلى، وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ فِى الْمُرْسَلِینَ. اللّهُمَّ أَعْطِ مُحَمَّداً الْوَسِیلَهَ وَالشَّرَفَ وَالْفَضِیلَهَ وَالدَّرَجَهَ الْکَبِیرَهَ.

اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَقَنِّعْنِى بِما رَزَقْتَنِى، وَبارِکْ لِى فِیما آتَیْتَنِى، وَاحْفَظْنِى فِى غَیْبَتِى وَکُلِّ غائِبٍ هُوَ لِى. اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَابْعَثْنِى عَلَى الْإِیمانِ بِکَ وَالتَّصْدِیقِ بِرَسُولِکَ. اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَسْأَلُکَ خَیْرَ الْخَیْرِ رِضْوانَکَ وَالْجَنَّهَ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ الشَّرِّ سَخَطِکَ وَالنَّارِ.

اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاحْفَظْنِى مِنْ کُلِّ مُصِیبَهٍ، وَمِنْ کُلِّ بَلِیَّهٍ، وَمِنْ کُلِّ عُقُوبَهٍ، وَمِنْ کُلِّ فِتْنَهٍ، وَمِنْ کُلِّ بَلاءٍ، وَمِنْ کُلِّ شَرٍّ، وَمِنْ کُلِّ مَکْرُوهٍ، وَمِنْ کُلِّ مُصِیبَهٍ، وَمِنْ کُلِّ آفَهٍ نَزَلَتْ أَو تَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ إِلَى الْأَرْضِ فِى هذِهِ السَّاعَهِ، وَفِى هذِهِ اللَّیْلَهِ، وَفِى هذَا الْیَوْمِ، وَفِى هذَا الشَّهْرِ، وَفِى هذِهِ السَّنَهِ.

اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاقْسِمْ لِى مِنْ کُلِّ سُرُورٍ وَمِنْ کُلِّ بَهْجَهٍ، وَمِنْ کُلِّ اسْتِقامَهٍ، وَمِنْ کُلِّ فَرَجٍ، وَمِنْ کُلِّ عافِیَهٍ، وَمِنْ کُلِّ سَلامَهٍ، وَمِنْ کُلِّ کَرامَهٍ، وَمِنْ کُلِّ رِزْقٍ واسِعٍ حَلالٍ طَیِّبٍ، وَمِنْ کُلِّ نِعْمَهٍ وَمِنْ کُلِّ سعَهٍ نَزَلَتْ أَو تَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ إِلَى الْأَرْضِ فِى هذِهِ السَّاعَهِ، وَفِى هذِهِ اللَّیْلَهِ، وَفِى هذَا الْیَوْمِ، وَفِى هذَا الشَّهْرِ، وَفِى هذِهِ السَّنَهِ. اللّهُمَّ إِنْ کانَتْ ذُنُوبِى قَدْ أَخْلَقَتْ وَجْهِى عِنْدَکَ وَحالَتْ بَیْنِى وَبَیْنَکَ وَغَیَّرَتْ حالِى عِنْدَکَ.

فَإِنِّى أَسْأَلُکَ بِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِى لَایُطْفَأُ وَبِوَجْهِ مُحَمَّدٍ حَبِیبِکَ الْمُصْطَفى، وَبِوَجْهِ وَلِیِّکَ عَلِیٍّ الْمُرْتَضى، وَبِحَقِّ أَولِیائِکَ الَّذِینَ انْتَجَبْتَهُمْ أَنْ تُصَلِّىَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَغْفِرَ لِى مَا مَضى مِنْ ذُنُوبِى، وَأَنْ تَعْصِمَنِى فِى ما بَقِىَ مِنْ عُمْرِى، وَأَعُوذُ بِکَ اللّٰهُمَّ أَنْ أَعُودَ فِى شَىْءٍ مِنْ مَعاصِیکَ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِى، حَتَّى تَتَوَفَّانِى وَأَنَا لَکَ مُطِیعٌ وَأَنْتَ عَنِّى راضٍ، وَأَنْ تَخْتِمَ لِى عَمَلِى بِأَحْسَنِهِ وَتَجْعَلَ لِى ثَوابَهُ الْجَنَّهَ، وَأَنْ تَفْعَلَ بِى مَا أَنْتَ أَهْلُهُ یَا أَهْلَ التَّقْوى وَیَا أَهْلَ الْمَغْفِرَهِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْحَمْنِى بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.»

استغفار

بعد از خواندن دعای مباهله مستحب است یک بار ذکر «الحمدلله رب العالمین» و سپس ۷۰ بار ذکر «استغفر الله ربی و اتوب الیه» خوانده شود.

صدقه

مستحب است به تأسی از امام علی (ع) که در چنین روزی انگشترشان را در حالت رکوع به سائلی که در مسجد دادند و به تبع آن آیه ولایت در شأن حضرت (ع) نازل شد، در چنین روز فرخنده‌ای صدقه بدهید.

ـ زیارت امام علی (ع)؛ اگر در نجف اشرف حضور دارید زیارت امام علی (ع) در چنین روزی را از دست ندهید، اگر هم توفیق حضوری در عتبه علویه را ندارید، از دور زیارت امیرالمؤمنین را انجام دهید.

ـ قرائت زیارت جامعه کبیره؛ خواندن این دعا در این روز توصیه شده است.

این رویداد تاریخی، همچون واقعه غدیر توسط بسیاری از علمای اهل سنت نیز تأیید شده است که از بین آنها می‌توان به «شواهد التنزیل» حاکم حسکانی و تفسیر «اسباب النزول» واحدی نیشابوری اشاره کرد. این سند تاریخی نشانه برتری و فضیلت حضرت علی (ع) است و در آموزه‌های ما توصیه شده است که همچون واقعه غدیر آن را گرامی بداریم و نسل‌های آینده آن را به خاطر بسپارند.

مبلغان دینی، برنامه‌ریزان فرهنگی و رسانه‌های ما باید برای تبیین این جریان تاریخی ارزشمند زمینه‌های فرهنگی و تبلیغی لازم را فراهم کنند. متأسفانه این رویداد درخشان تاریخ اسلام که واقعه‌ای در تراز غدیر بوده و یک رویداد مشترک بین همه فرق اسلامی و مسیحیت است تا اندازه‌ای مورد غفلت واقع شده؛ در حالی که ما باید مفاهیم آیات قرآنی را که به وقایعی همچون مباهله، غدیر و لیلة‌المبیت اشاره دارند، به فرزندان خود بیاموزیم و به میراث تاریخی خودمان افتخار کنیم.