شناسهٔ خبر: 78493366 - سرویس استانی
نسخه قابل چاپ منبع: ایسنا | لینک خبر

طوفان؛ مقصر اصلی حملات میگرنی

اگر از میگرن رنج می‌برید، احتمالا بارها شنیده‌اید که برخی افراد می‌گویند: «از حمله میگرنی می‌دانم، طوفان در راه است». هرچند این موضوع، سال‌های زیادی شبیه باور عمومی به نظر می‌رسید، اما نتایج پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد که ممکن است واقعا این سخن، پایه علمی داشته باشد.

صاحب‌خبر -

در حال حاضر، پژوهشگران دو الگوی آب‌وهوایی مشخص را شناسایی کرده‌اند که می‌توانند احتمال بروز سردرد و حملات میگرنی را افزایش دهند.

میگرن میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان درگیر کرده و می‌تواند با علائمی مانند درد شدید در سر، تهوع، سرگیجه و حساسیت به نور و صدا همراه باشد. بسیاری از مبتلایان هنگام ثبت حملات خود متوجه شده‌اند که تغییرات آب‌وهوایی یکی از مهم‌ترین عوامل محرک سردردهایشان است، اما تاکنون مشخص نبود دقیقا کدام شرایط جوی در این زمینه نقش دارند.

یکی از چالش‌های اصلی پژوهشگران، پیچیدگی آب‌وهواست. تحقیقات پیشین معمولا فقط یک عامل مانند دما، رطوبت، بارش یا تغییرات فشار هوا را بررسی می‌کردند، در حالی که این عوامل معمولا هم‌زمان با یکدیگر تغییر می‌کنند و تشخیص عامل اصلی دشوار است.

پژوهشگران برای رفع این مشکل، این بار به جای بررسی تک‌تک متغیرها، کل سامانه‌های جوی را بررسی کردند. آنان هزاران گزارش روزانه از سردرد و میگرن را با داده‌های دقیق هواشناسی چندین ساله در شمال‌شرق آمریکا تطبیق دادند.

اطلاعات مربوط به سردردها از شرکت‌کنندگان دو کارآزمایی بالینی بزرگ درباره داروی پیشگیری‌کننده میگرن «فرمانزوماب» (Fremanezumab) جمع‌آوری شده بود. سپس زمان وقوع حملات با الگوهای جوی مختلف مقایسه شد.

نتایج نشان داد، دو سامانه آب‌وهوایی بیش از سایر شرایط با شروع سردردها ارتباط دارند. نخست، جبهه‌های هوای سرد بود. این سامانه‌ها معمولا با آسمان ابری، بارندگی، طوفان و کاهش فشار هوا همراه هستند. بسیاری از مبتلایان به میگرن مدت‌هاست معتقدند، نزدیک شدن طوفان موجب آغاز حملاتشان می‌شود و نتایج این پژوهش شواهدی در تایید این باور ارائه کرده است.

دومین عامل، سامانه «پرفشار برمودا» بود؛ سامانه‌ای جوی که نقش مهمی در آب‌وهوای تابستانی دارد. این الگو معمولا شرایطی گرم و مرطوب ایجاد می‌کند و ممکن است برای روزها یا حتی هفته‌ها پایدار بماند. پژوهشگران دریافتند این وضعیت نیز با افزایش احتمال بروز سردرد مرتبط است.

اهمیت این پژوهش در آن است که به جای تمرکز بر اعداد و شاخص‌های منفرد، به رویدادهای واقعی جوی پرداخته و از نخستین پژوهش‌هایی محسوب می‌شود که ارتباط مستقیم میان الگوهای مشخص جوی و خطر بروز میگرن را نشان می‌دهد.

این پژوهش همچنین نکته امیدوارکننده‌ای را آشکار کرد. بیمارانی که حداقل ۶ ماه از داروی «فرمانزوماب» استفاده کرده بودند، سردردهای مرتبط با تغییرات آب‌وهوایی بسیار کمتری را تجربه کردند. در این افراد، ارتباط میان تغییرات جوی و حملات میگرنی به‌طور قابل‌توجهی ضعیف‌تر شده بود.

این یافته برای افرادی که به میگرن‌های حساس به آب‌وهوا مبتلا هستند، اهمیت زیادی دارد، زیرا برخلاف بسیاری از محرک‌های دیگر، نمی‌توان از تغییرات جوی اجتناب کرد. افراد می‌توانند رژیم غذایی خود را تغییر دهند یا خواب بهتری داشته باشند، اما نمی‌توانند مانع وقوع طوفان شوند. بنابراین درمان‌های پیشگیرانه ممکن است راهکاری موثر برای کاهش این نوع حملات باشند.

پژوهشگران همچنین اظهار کردند که برخی بیماران فقط یک ماه پس از آغاز درمان، کاهش علائم را تجربه کردند. این نتیجه نشان می‌دهد، داروهای پیشگیرانه شاید بتوانند واکنش مغز به تغییرات محیطی را تا حدی کنترل کنند.

با توجه به تغییرات اقلیمی و افزایش وقوع پدیده‌های جوی شدید، ازجمله طوفان‌های قوی‌تر، دماهای بالاتر و نوسانات بیشتر رطوبت، شناخت ارتباط میان آب‌وهوا و میگرن در آینده اهمیت بیشتری خواهد یافت. دانشمندان اکنون بیش از گذشته به تاثیر تغییرات اقلیمی بر سلامت انسان، ازجمله افزایش یا کاهش دفعات حملات میگرنی، توجه نشان می‌دهند.

به گفته پژوهشگران، این پژوهش، یکی از مهمترین شواهد موجود درباره ارتباط میان الگوهای مشخص جوی و حملات میگرنی را ارائه می‌دهد، با این حال، از آنجا که داده‌ها فقط از یک منطقه جمع‌آوری شده‌اند، تحقیقات بیشتری برای بررسی این ارتباط در سایر نقاط جهان مورد نیاز است. با وجود این محدودیت، نتایج پژوهش کنونی، دیدگاه جدیدی درباره یکی از رایج‌ترین محرک‌های میگرن ارائه می‌کند و امید تازه‌ای برای کنترل بهتر این بیماری به همراه دارد.

این پژوهش را پژوهشگران دانشگاه «سینسیناتی»، دانشکده پزشکی «آیکان» در مونت‌ساینای، شرکت «ارکس»(Errex) و شرکت «تیوا فارماسوتیکالز» (Teva Pharmaceuticals) انجام دادند و نتایج آن در نشست علمی سالانه انجمن سردرد آمریکا ارائه شد.

انتهای پیام