نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل روز سه شنبه به وقت محلی همزمان با تشکیل این نشست شورای امنیت گفت: باز هم نمایش دیگری از ریاکاری و استانداردهای دوگانه در جلسه و بررسی شورای امنیت سازمان ملل. تعدادی از اعضا، به دستور ایالات متحده، ادعاهای بیاساس علیه برنامه هستهای صلحآمیز ایران را تکرار کردند و کارزار دروغپراکنی ایالات متحده و رژیم اسرائیل را طوطیوار تکرار کردند.
نمایندگی ایران نزد سازمان ملل متحد تصریح کرد: قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ منقضی شد و تمام مفاد و وظایف مربوطه را به پایان رساند. هیچ مبنای قانونی برای کمیته موسوم به ۱۷۳۷ وجود ندارد، هیچ قطعنامه تحریمی شورای امنیت علیه ایران باقی نمانده است و هیچ توجیهی برای تشکیل جلسات تحت دستور کار «عدم اشاعه» وجود ندارد.
نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در مقر سازمان ملل در نیویورک تاکید کرد: این سوءاستفاده آشکار از اختیارات شورای امنیت و تلاشی عمدی برای گمراه کردن جامعه بینالمللی است.
نمایندگی ایران در سازمان ملل گفت: برای بیش از پنج دهه، ایران همچنان یک کشور مسوول عضو معاهده ان پی تی بوده و هرگز به دنبال سلاح هستهای نبوده است. تهدید واقعی برای رژیم عدم اشاعه، مصونیت از مجازات کسانی است که به تاسیسات هستهای صلحآمیز تحت پادمان حمله میکنند در حالی که مدعی پایبندی به حقوق بینالملل و عدم اشاعه هستند.
نمایندگی ایران نزد سازمان ملل اضافه کرد: وضعیت فعلی نتیجه مستقیم خروج ایالات متحده از برجام، عدم پایبندی مداوم سه کشور اروپایی به تعهداتشان و حملات نظامی غیرقانونی ایالات متحده و اسرائیل علیه تأسیسات هستهای صلحآمیز تحت حفاظت ایران است.
ایرنا نوشت: کشور کلمبیا که ریاست دورهای شورای امنیت در ماه جاری میلادی (ژوئن) را برعهده دارد، با فشار آمریکا و حامیان غربی او به رغم پایان یافتن قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) و مخالفت روسیه و چین برای طرح این موضوع در نشست شورای امنیت سازمان ملل، از جایگاه خود سوءاستفاده کردند و نشست بی نتیجه کمیته ۱۷۳۷ را تشکیل دادند.
برغم مخالفت روسیه و چین، کلمبیا در یک رای گیری رویهای و ذیل دستور کار به اصطلاح «عدم اشاعه» دستور کار شورای امنیت با عنوان کمیته ۱۷۳۷ (۲۰۰۶) در مورد تحریمها علیه ایران را تصویب کرد تا نشست خود را بتواند برگزار کند.
اعضای شورای امنیت سازمان ملل در این رای گیری رویهای با ۱۱ را موافق، ۲ رای مخالف چین و روسیه و ۲ رای ممتنع پاکستان، سومالی تصمیم به تشکیل جلسه گرفتند، اما این نشست بدون هیچ نتیجهای پایان یافت و هیچ نمایندهای از سوی دبیرکل سازمان ملل متحد نیز گزارشی ارائه نکرد.