شناسهٔ خبر: 78483554 - سرویس استانی
نسخه قابل چاپ منبع: ایرنا | لینک خبر

حکایت «زن و مرد همیشه پیاده» و فرصت‌های از دست رفته

کرمان - ایرنا - در هیاهوی توسعه و پیشرفت کرمان، گروهی از شهروندان همچنان «زن و مرد همیشه پیاده» این شهرند؛ ناشنوایانی که گاه حتی برای گفتن مقصد به راننده تاکسی با دشواری روبه‌رو می‌شوند، اما همین انسان‌های کمتر دیده‌ شده، به گفته فعالان باسابقه این حوزه، در محیط کار نیروهایی وقت‌شناس، دقیق و متعهدند که ظرفیت نهفته آنان پشت یک سد ارتباطی ساده و دیوار بی‌اطلاعی جامعه پنهان مانده است؛ ظرفیتی که اگر با آموزش، اعتماد و فرصت برابر همراه شود، می‌تواند در بخش‌های مختلف اقتصادی کرمان به بهره‌وری و اشتغال پایدار تبدیل شود.

صاحب‌خبر -

به گزارش ایرنا، کارفرمایی نیست که دنبال نیروی «وقت‌شناس، متعهد و دقیق» نباشد. نیرویی که اهل حاشیه نباشد و تمامی تمرکزش روی کار باشد. اگر به شما بگویم در همین شهر، جامعه‌ای زندگی می‌کنند که دقیقاً همین ویژگی‌ها را دارند، اما بازار کار ما به خاطر یک «سوءتفاهم ارتباطی»، آن‌ها را نادیده گرفته است، چه می‌گویید؟

داستان ناشنوایان کرمان، داستان فرصت‌های سوخته‌ای است که فقط با کمی آموزش و کمی آگاهی، می‌تواند به موتور محرک بهره‌وری تبدیل شود.

امروز پای صحبت‌های کسی نشسته‌ایم که ۴۰ سال است می‌گوید: ما ناشنوایان را نمی‌بینیم، نه چون آن‌ها حضور ندارند، بلکه چون ما زبان دیدنشان را بلد نیستیم.

ظرفیت‌ها و توانمندی‌های ناشنوایان

یکی از فعالان حوزه حمایت از ناشنوایان در استان کرمان که بیش از ۴۰ سال از عمر خود را وقف خدمت به این قشر کرده است، با اشاره به ظرفیت‌ها و توانمندی‌های ناشنوایان، بر ضرورت آموزش‌های مهارتی، فرهنگ‌سازی در جامعه و اجرای قوانین حمایتی برای بهبود شرایط زندگی و اشتغال آنان تاکید کرد.

حسین مولا روز سه‌شنبه در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا با بیان اینکه مهم‌ترین مشکل ناشنوایان مساله ارتباط با جامعه است، گفت: بسیاری از مردم با زبان اشاره آشنایی ندارند و همین موضوع باعث می‌شود ارتباط با ناشنوایان دشوار شود و آن‌ها تا حدی از جامعه فاصله بگیرند.

قصه «زن و مرد همیشه پیاده»؛ گلایه از جامعه‌ای که زبان همدلی ندارد

وی افزود: من خودم نمی‌توانم صحبت کنم، اما ناشنوایان از طریق لب‌خوانی متوجه صحبت‌ها می‌شوند. تجربه نشان داده هر جا این افراد وارد محیط کار شده‌اند و آموزش دیده‌اند، از نظر تعهد کاری کمتر کسی به پای آن‌ها می‌رسد.

ناشنوایان؛ نیروهایی متعهد و سریع در یادگیری

این فعال حوزه ناشنوایان با اشاره به ویژگی‌های کاری این قشر اظهار کرد: وقتی به ناشنوایان آموزش داده شود، بسیار سریع یاد می‌گیرند و کاری را که به آن‌ها سپرده می‌شود با کیفیت بالا و به صورت منظم انجام می‌دهند. این افراد تعهد کاری بسیار بالایی دارند و اگر آموزش ببینند، انسان‌هایی پرتلاش و قابل اعتماد در محیط کار خواهند بود.

مولا ادامه داد: متاسفانه برخی افراد هنوز با نگاه ترحم‌آمیز به ناشنوایان نگاه می‌کنند و تصور می‌کنند آن‌ها توانایی کمتری دارند، در حالی که از نظر حافظه، تمرکز و هوش در بسیاری موارد عملکرد بسیار خوبی دارند. شاید شما هم به این باور رسیده باشید که خداوند اگر چیزی را از انسان می‌گیرد، در جای دیگری آن را جبران می‌کند.

ضرورت توسعه آموزش‌های فنی و حرفه‌ای

وی یکی از نیازهای اساسی ناشنوایان را گسترش آموزش‌های مهارتی دانست و گفت: آموزش‌های فنی و حرفه‌ای برای این افراد بسیار ضروری است تا بتوانند وارد بازار کار شوند. اگر این آموزش‌ها توسعه پیدا کند، ناشنوایان می‌توانند در بخش‌های مختلف مشغول به کار شوند.

این فعال اجتماعی همچنین به برخی مشکلات روزمره ناشنوایان اشاره کرد و افزود: برای مثال یک فرد عادی وقتی از اداره‌ای خارج می‌شود می‌تواند با راننده تاکسی صحبت کند و مقصدش را بگوید، اما یک ناشنوا چگونه باید این ارتباط را برقرار کند؟ بسیاری از افراد به این مسائل توجه نمی‌کنند.

وی ادامه داد: معلولیت ناشنوایان دیده نمی‌شود؛ برخلاف فردی که عصای سفید در دست دارد و دیگران متوجه نابینایی او می‌شوند. به همین دلیل بسیاری از مشکلات این قشر در جامعه کمتر دیده می‌شود.

مولا بیان کرد: یکی از زمینه‌های اصلی مشکلات اشتغال جامعه ناشنوایان این است که جامعه در قدم نخست نمی‌تواند با این افراد ارتباط بگیرد و برای این ارتباط هیچ گونه آمادگی کسب نکرده است.


قصه «زن و مرد همیشه پیاده»؛ گلایه از جامعه‌ای که زبان همدلی ندارد

این فعال حوزه ناشنوایان، تعهد ناشنوایان را در حوزه کاری بسیار بالا دانست و گفت: ما باید به این افراد اعتماد کنیم در این صورت جامعه خواهد فهمید این افراد بسیار متعهدانه نسبت به کارهایی که بر عهده آنان می‌گذارند، هستند.

زن و مرد همیشه پیاده کیست؟

وی تاکید کرد: زن و مرد همیشه پیاده همین افراد ناشنوا هستند این افراد به دلیل عدم برقراری ارتباط با جامعه حتی گاهی برای دست بلند کردن به یک تاکسی و رفتن به مسیری دچار مشکلات متعدد هستند.

این فعال حوزه ناشنوایان ادامه داد: معلولیت ناشنوایان دیده نمی‌شود وقتی تاکسی برای این افراد می‌ایستد چون صدای از آنها نمی‌شنود، می‌رود و موارد هر روزه‌ای از این اتفاق را ناشنوایان برایم تعریف می‌کنند.

نقش رسانه در آگاهی‌بخشی

مولا با تاکید بر نقش رسانه‌ها در آگاهی‌بخشی درباره ناشنوایان گفت: رسانه می‌تواند نقش مهمی در این زمینه ایفا کند. سال‌ها پیش پیشنهاد دادم که دست‌کم هفته‌ای یک فیلم سینمایی با مترجم زبان اشاره برای ناشنوایان پخش شود تا آن‌ها هم بتوانند از برنامه‌ها استفاده کنند.

قصه «زن و مرد همیشه پیاده»؛ گلایه از جامعه‌ای که زبان همدلی ندارد

وی ادامه داد: ناشنوایان هم بخشی از جامعه هستند به برنامه‌های متعدد نیاز دارند رسانه می‌تواند در این زمینه کار کند و مردم با آنان آشنا شوند. ما مثلا برای اخبار استان نیاز به یک مترجم ناشنوا داریم که حداقل این جامعه از طریق سیما بتواند بفهمد در استانی که زندگی می‌کند چه خبر است.

مشکلات معیشتی ناشنوایان

این فعال حوزه ناشنوایان ادامه داد: دوستان ناشنوای من همه مشکل معیشت دارند، تا آنجایی که من ارتباط دارم بنگاه‌های اقتصادی که از ناشنوایان در استان استفاده کردند در بخش‌های مختلف کاری وقتی با من روبه‌رو می‌شوند دعای خیر برایم می‌کنند چون این ناشنوایان با مهارت و بسیار متعهد در کار هستند.

وی ادامه داد: ناشنوایان بسیار آدم‌های وقت شناس و دقیقی هستند اگر بگویند هفت صبح دقیق سر همان ساعت در کار خود حاضر می‌شوند این افراد بکر هستند دغل و دورویی یاد نگرفتند.

مولا با اشاره به اینکه دنیای ناشنوایان بسیار بزرگ است، گفت: معمولا کسی برای آموزش این افراد وقت نمی‌گذارد وقتی خانواده‌ای فرزند ناشنوا داشته باشد تمامی فکر و ذکرش این است که این بچه نمی‌شنود اما نمی‌آید وقت بگذارد و برای رشد این فرزند قدمی بردارد.