صاحبخبر - به گزارش حوزه بینالملل خبرگزاری تقریب، رامونا وادی، محقق مستقل، روزنامهنگار آزاد، منتقد کتاب و وبلاگنویس در مطلبی که در middleeastmonitor منتشر شد، نوشت:
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، روز سهشنبه در جلسه کمیته فرعی تخصیص بودجه مجلس نمایندگان اظهار داشت که تصرف ۷۰ درصد از غزه بخشی از طرح ۲۰ مادهای دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، نیست. روبیو گفت: «ما یک طرح داریم. این طرح چنین چیزی را پیشبینی نمیکند. نتانیاهو این جمله را گفته است، اما بخشی از طرح نیست.»
ماده ۱۶ تصریح میکند که اسرائیل غزه را اشغال یا ضمیمه نخواهد کرد. با این حال، این طرح همچنین شامل یک روزنه امن برای بهرهبرداری اسرائیل است. قرار است ارتش اسرائیل «طبق توافقی که با مقامات انتقالی تا زمان خروج کامل از غزه انجام خواهد داد، سرزمین اشغالی را به نیروی ثبات بینالمللی تحویل دهد، به جز حضور امنیتی در یک منطقه که تا زمان ایمنسازی کامل غزه از هرگونه تهدید تروریستی مجدد، باقی خواهد ماند.»
خط زرد که در ابتدا ظاهراً مناطقی را که حماس در آنها فعالیت نمیکرد، مشخص میکرد، اکنون به خط نارنجی بدون علامت گسترش یافته است. توجیه اصلی اسرائیل، روایت امنیتی آن بود که بر اساس امتناع حماس از خلع سلاح بنا شده بود - فرضیهای که هیئت صلح ایالات متحده، عمدتاً از طریق نیکولای ملادنوف، بارها آن را مطرح کرده است. این مرزها مدتهاست که مبهم شدهاند، زیرا معمولاً به صورت لفاظی هستند تا به استعمار اجازه دهند بدون مانع، سرزمین را تصرف کند.
روبیو صحبتهای ملادنوف را تکرار کرد که بازسازی بر اساس تمایل حماس به خلع سلاح اتفاق میافتد، اگرچه او مستقیماً خلع سلاح را به عنوان توجیهی برای اشغال نظامی غزه توسط اسرائیل مرتبط نمیکند. بین آنچه ملادنوف مستقیماً بیان میکند و آنچه روبیو به آن اشاره میکند، اسرائیل بهانهی کاملی برای دستکاری مادهی ۱۶ طرح ایالات متحده برای غزه به نفع خود دارد.
هیچ درگیری واقعی بین ایالات متحده و هیئت صلح وجود ندارد. هیئت صلح به عنوان امتداد چیزی وجود دارد که ایالات متحده در حال حاضر ترجیح میدهد، آشکارا اعلام نکند. حتی اگر دولت ترامپ چندین بار اعلام کرده باشد که مخالف اشغال نظامی یا الحاق غزه توسط اسرائیل است، ایالات متحده هیچ کاری برای جلوگیری از تصرف اراضی توسط اسرائیل انجام نمیدهد. اگر واقعاً منطق به کار گرفته شود، استدلال خلع سلاح برای تسکین مصونیت از مجازات، صادق نیست.
ملادینوف به روشنی گفت که فلسطینیها هیچ نقشی در آنچه در غزه اتفاق میافتد، ندارند. چراغ سبز نشان دادن به اسرائیل برای نقض شرایط آتشبس و باز کردن راه برای نسلکشی دوباره، به حماس انگیزهای برای خلع سلاح نمیدهد.
گذشته از این، اختلاف بین سلاحهای مورد استفاده حماس و فنآوری نظامی اسرائیل که توسط کشورهای غربی نیز تأمین مالی میشود، قابل ذکر است. با این حال، برای هیئت صلح، ایالات متحده و غرب، این اختلاف به دلیل نیاز به بدنام کردن استعمارشدگان به منظور کسب اهمیت سیاسی برای روایت امنیتی اسرائیل، توجیهپذیر است.
بنابراین، سؤال هرگز نباید در مورد تمایل یا عدم تمایل حماس به خلع سلاح میبود. اسرائیل باید دائماً در کانون توجه قرار میگرفت، نه برای تأیید توجیهات ادعایی آن، بلکه برای افشای منطق استعماری پشت نسلکشی و آوارگی اجباری مداوم که قلمرو غزه را در معرض تصاحب قرار میدهد. اگر ایالات متحده واقعاً مخالف الحاق و اشغال نظامی بود، ماده ۱۶ هیچ خللی برای تطبیق با طرح استعماری اسرائیل نداشت.
انتهای پیام/∎