شناسهٔ خبر: 78477258 - سرویس اقتصادی
نسخه قابل چاپ منبع: جوان | لینک خبر

مقاومت یمن گلوی اقتصادی صهیون‌ها را فشرد

بسته‌شدن تنگه باب‌المندب چالش اساسی اقتصادی برای دشمن صهیونی است و افزایش قیمت کالا‌های وارداتی و کاهش فعالیت بنادر این رژیم را در پی خواهد داشت

صاحب‌خبر -

جوان آنلاین: «باب‌المندب» در میان هفت گلوگاه اصلی انرژی جهان، یکی از مهم‌ترین نقاط راهبردی محسوب می‌شود و اگر تنگه هرمز بزرگ‌ترین شاهراه صادرات نفت جهان است، باب‌المندب حلقه اتصال این نفت به بازار‌های مصرف اروپا و همچنین مسیر اصلی تجارت میان شرق و غرب جهان به شمار می‌رود. به همین دلیل بسیاری از تحلیلگران معتقدند بسته ماندن طولانی‌مدت این گذرگاه بر روی سیاه صهیونیست‌های سیاه‌دل، زنجیره تأمین و رشد اقتصادی این رژیم موقت را تحت تأثیر قرار خواهد داد. 

پیرو عهدشکنی چندین باره دشمن امریکایی- صهیونی و عبورشان از خطوط قرمز جمهوری اسلامی ایران که منجر به پاسخ قاطع تهران شد، قیمت نفت به ۹۷ دلار در هر بشکه رسید و شاخص‌های بورس آسیا به‌شدت سقوط کردند و حتی کره جنوبی ناچار شد معاملات بورس را متوقف کند. اقتصاد‌های عمده کشور‌های جهان به نفتی وابسته است که از طریق تنگه هرمز منتقل می‌شود، به طوری که حدود یک‌پنجم مصرف جهانی نفت از آن عبور می‌کند. 

کارشناسان اقتصاد جهانی معتقدند تنگه باب‌المندب در جنوب دریای سرخ به همان اندازه و حتی در برخی حوزه‌ها مهم‌تر از هرمز است چراکه این گذرگاه باریک باوجود عرض تنها ۳۲ کیلومتری، یکی از حیاتی‌ترین شریان‌های تجارت جهانی محسوب می‌شود و دریای سرخ را به خلیج عدن و اقیانوس هند متصل می‌کند، از طرفی حلقه اتصال آسیا به اروپا از طریق کانال سوئز است. بنابراین اختلال در این آبراه، مستقیماً زنجیره تأمین جهانی، تجارت کالا، بازار انرژی و هزینه‌های حمل‌ونقل را تحت تأثیر قرار می‌دهد. 

نزول بلای باب المندب بر سر رژیم صهیونیستی 

وابستگی تجارت خارجی رژیم صهیونیستی به مسیر دریای سرخ باعث شده است بسته شدن این آبراه، هزینه واردات، قیمت کالا‌ها و فعالیت بنادر رژیم وحشی صهیونی را تحت تأثیر قرار دهد که در موضوع دریای سرخ نیز نشانه‌های آن آشکار شد. باب‌المندب کاملاً انحصاری است و خط لوله شرق- غرب عربستان در بندر ینبع، اگرچه راهکاری برای دور زدن هرمز است، اما برای رساندن نفت به بازار‌های آسیا و اروپا، ناچار به عبور از باب‌المندب است، زیرا نفتکش‌های غول‌پیکر نمی‌توانند از کانال سوئز عبور کنند. 

اما فاجعه واقعی زمانی رخ می‌دهد که صحبت از امنیت غذایی و انرژی اروپا باشد. قطر، بزرگ‌ترین صادرکننده گاز طبیعی مایع (LNG)، برای رساندن سالانه ۳۰ میلیون تن گاز به اروپا، هیچ مسیری جز خروج از خلیج فارس، عبور از دریای عرب، ورود به باب‌المندب و گذر از کانال سوئز ندارد. قطع این مسیر به معنای توقف کامل صادرات گاز قطر به اروپاست. 

همچنین، حدود ۱۹ تا ۲۲ درصد از گندم و نزدیک به ۲۰ درصد از تجارت جهانی برنج از این گذرگاه می‌گذرد و مسیر شریان اصلی انتقال محموله‌های صادرکنندگان بزرگ جنوب و جنوب‌شرق آسیا در برنج از هند و تایلند گرفته تا ویتنام است. 

در بخش کشاورزی، وابستگی به این مسیر حتی شدیدتر است؛ حدود ۴۰ درصد از تجارت جهانی کود از باب‌المندب عبور می‌کند. افزایش نرخ حمل و بیمه در زمان تنش، قیمت نهایی کود را بالا برده و چرخه تولید محصولات کشاورزی را مختل می‌کند. اهمیت این تنگه برای رژیم صهیونیستی از آن جهت است که تنها دسترسی دریایی این رژیم به دریای سرخ برقرار می‌شود و اختلال در باب‌المندب، عملاً این مسیر را با مشکل مواجه می‌کند. 

بر اساس آمار‌های تجاری، حدود ۴۰ درصد از واردات رژیم منحوس صهیونیستی از کشور‌های آسیایی تأمین می‌شود. بخش عمده‌ای از این کالا‌ها از مسیر اقیانوس هند، خلیج عدن، باب‌المندب و دریای سرخ به بنادر سرزمین‌های اشغالی می‌رسند. به همین دلیل، بسته شدن این گذرگاه دریایی نه تنها زمان حمل کالا را افزایش می‌دهد، بلکه هزینه‌های حمل‌ونقل و بیمه را نیز به شکل محسوسی بالا می‌برد. 

تجربه حماسه آفرینی‌های دلیرمردان یمن در دریای سرخ در سال‌های اخیر که در حمایت از مردم مظلوم غزه صورت گرفت، نشان داد که بنادر رژیم پوشالی صهیونی تا چه اندازه در برابر اختلالات این مسیر آسیب‌پذیر هستند. در جریان حملات به کشتی‌های تجاری در دریای سرخ، فعالیت بندر اشغالی رژیم موقت صهیونی حدود ۸۵ درصد کاهش یافت که بسیاری از تحلیلگران آن را نشانه‌ای از شکنندگی زنجیره تأمین رژیم صهیونی ارزیابی کردند. کاهش تردد کشتی‌ها، افت درآمد‌های بندری و انتقال بخشی از بار تجاری به مسیر‌های جایگزین، از مهم‌ترین پیامد‌های این وضعیت بود. 

در صورت استمرار بسته شدن تنگه باب‌المندب، شرکت‌های کشتیرانی ناچار خواهند شد مسیر طولانی‌تری را از طریق دماغه امید نیک در جنوب آفریقا انتخاب کنند. این تغییر مسیر می‌تواند زمان حمل کالا را دو تا سه هفته افزایش دهد و هزینه‌های لجستیکی را به میزان قابل توجهی بالا ببرد. افزایش هزینه حمل‌ونقل نیز در نهایت به رشد قیمت کالا‌های وارداتی در بازار رژیم کودک‌کش صهیونی منجر خواهد شد. کارشناسان معتقدند که تأثیر این وضعیت تنها به بخش حمل‌ونقل محدود نمی‌شود چراکه اقتصاد رژیم کودکش صهیونی وابستگی قابل توجهی به واردات مواد غذایی، مواد اولیه صنعتی، سوخت و کالا‌های مصرفی دارد. بنابراین اختلال در مسیر‌های دریایی می‌تواند زنجیره تأمین را با تأخیر مواجه کرده و فشار بیشتری بر بازار داخلی وارد کند. در چنین شرایطی احتمال افزایش قیمت کالا‌های اساسی و رشد نرخ تورم نیز وجود خواهد داشت. 

سقوط بازار‌های جهانی 

همچنین پاسخ قاطع ایران به شرارت‌های رژیم افسارپاره کرده صهیونی، منجر به سقوط بازار‌ها در سراسر جهان شد. قیمت نفت به ۹۷ دلار در هر بشکه رسید، شاخص‌های بورس آسیا به‌شدت سقوط کردند و کره جنوبی حتی ناچار شد معاملات بورس را متوقف کند. کره جنوبی از آسیب‌پذیرترین کشور‌ها محسوب می‌شود. اقتصاد این کشور بر صنعت نیمه‌هادی‌ها و صادرات فناوری‌های پرمصرف انرژی متکی است و تقریباً تمام نفت خود را از خلیج فارس وارد می‌کند، شاخص «کوسپی» کره جنوبی در دقایق ابتدایی معاملات نزدیک به ۹ درصد سقوط کرد و همین موضوع باعث فعال شدن مکانیسم توقف خودکار معاملات و تعلیق ۲۰ دقیقه‌ای بورس شد؛ سومین بار در سال جاری که چنین اتفاقی رخ می‌دهد. 

سهام شرکت‌های بزرگ تراشه‌سازی از جمله سامسونگ و SK Hynix نیز افت سنگینی را تجربه کردند. بعداً بخشی از زیان‌ها جبران شد، اما شاخص همچنان حدود ۵ درصد پایین‌تر باقی ماند، در ژاپن نیز شاخص نیکی حدود ۴ درصد سقوط کرد که شدیدترین افت آن در سه ماه گذشته محسوب می‌شود. بورس هنگ‌کنگ ۴/ ۱ درصد و بورس چین ۲ /۱ درصد کاهش یافتند. قیمت نفت امریکا با ۴ درصد افزایش به حدود ۵/ ۹۴ دلار در هر بشکه رسید و نفت برنت نیز به نزدیک ۵/ ۹۶ دلار صعود کرد؛ سطوحی که یادآور دوره‌های اوج درگیری‌های نظامی است. 

تحلیلگران معتقدند فقط تهدید فیزیکی علیه زیرساخت‌ها عامل افزایش قیمت نیست، بلکه نااطمینانی نسبت به آینده بحران نیز نقش مهمی دارد.. نفت گران‌تر به معنای تورم بالاتر است و تورم بالاتر نیز می‌تواند کاهش نرخ بهره توسط بانک مرکزی امریکا را دشوارتر کند که برای وام‌گیرندگان، پس‌اندازکنندگان و سرمایه‌گذاران خبر مطلوبی نیست. 

در امریکا نیز بازار‌ها پیش از این تحت فشار بودند. روز جمعه شاخص نزدک ۲/ ۴ درصد سقوط کرد که شدیدترین افت آن در یک‌سال‌ونیم گذشته بود. شاخص داوجونز ۶۹۵ واحد کاهش یافت و S&P ۵۰۰ نیز ۶۴/ ۲ درصد افت کرد. در حال حاضر قرارداد‌های آتی امریکا وضعیتی متفاوتی نشان می‌دهند؛ داوجونز اندکی منفی است، اما قرارداد‌های آتی نزدک و S&P ۵۰۰ تا حدود ۳ /۰ درصد رشد کرده‌اند. سرمایه‌گذاران اکنون علاوه بر تحولات ژئوپلیتیکی، منتظر انتشار آمار تورم امریکا در هفته جاری هستند. همچنین عرضه اولیه سهام شرکت SpaceX که قرار است روز جمعه انجام شود، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین رویداد‌های بازار زیر نظر قرار دارد.