به گزارش برنا ، تحلیلگران ارشد حوزه بنادر معتقدند آنچه امروز بازار جهانی با آن دستوپنجه نرم میکند، یک «بحران ظرفیت» تمامعیار است. تداوم درگیریها و ناامن شدن مسیرهای کلیدی، شرکتهای بزرگ کشتیرانی را ناچار به استفاده از مسیرهای جایگزین و بسیار طولانی کرده است. این تغییر اجباری، تعادل عرضه و تقاضا را بر هم زده و آثار زنجیرهای زیر را به دنبال داشته است:
تراکم بیسابقه در بنادر واسطه: فشار سنگین بر بنادرهای جنوب شرق آسیا، بهویژه در مالزی و سنگاپور، منجر به توقف طولانیمدت کشتیها شده است. این موضوع علاوه بر طولانی کردن زمان رسیدن کالا، هزینههای معطلی و جریمههای سنگین توقف کشتی را به شدت افزایش داده است.
افزایش هزینههای جانبی: شرکتهای کشتیرانی برای جبران هزینههای سوخت اضافی و «بیمه ریسک جنگی»، عوارض سنگینی را تحت عنوان «هزینههای امنیتی» بر دوش صاحبان کالا گذاشتهاند که در نهایت قیمت نهایی کالا را در بازارهای جهانی جابهجا کرده است.
بر اساس آخرین دادههای مؤسسات تحلیلی و آمارهای تجاری، اعداد و ارقام به خوبی نشان میدهند که بازار از وضعیت عادی خارج شده و وارد یک «جهش ساختاری» شده است. بررسیهای آماری نشاندهنده یک روند صعودی خیرهکننده در مسیرهای اصلی است:
مسیر آسیا به سواحل غربی آمریکا:* تنها در فاصله یک هفته، نرخ حمل کانتینر ۴۰ فوتی با ۶۵۵ دلار افزایش (معادل ۲۰ درصد رشد) به مرز ۳۹۳۳ دلار رسیده است؛ عددی که رکورد شش ماه اخیر را شکسته است.
مسیر آسیا به شمال اروپا: در این مسیر نیز شاهد رشد ۷۹۳ دلاری (معادل ۲۷ درصد) بودهایم که نرخ کرایه را به ۳۶۴۹ دلار رسانده است.
وزن استراتژیک ایران در آمارها
تحلیل آماری بازه زمانی پس از آغاز تهاجم علیه ایران، ابعاد نفوذ این منطقه بر اقتصاد جهان را به رخ میکشد. نرخ حمل کانتینری در مسیر آسیا به آمریکا بیش از ۱۰۹ درصد و در مسیر آسیا به اروپا بیش از ۵۰ درصد رشد کرده است. این ارقام ثابت میکند که هرگونه خدشه به امنیت پیرامونی ایران، مستقیماً تراز تجاری جهان را به هم میریزد.
فرصتهای راهبردی ایران
از دیدگاه کارشناسان تجارت بینالملل و اقتصاددانان در حالی که جهان با پدیده «تورم وارداتی» ناشی از گرانی حملونقل دستوپنجه نرم میکند، جایگاه ایران به عنوان یک «لنگرگاه ثبات» بیش از پیش نمایان شده است. اقتصاددانان بر این باورند که این بحران، در واقع آزمونی برای اثبات محوریت ایران در قلب تجارت آبی جهان بود.
نقش تعیینکننده بنادر ایران
ایران در این معادله، نه یک مهره منفعل، بلکه یک قطب استراتژیک است. تهاجم دشمنان اگرچه هزینههای بیمهای را برای مدتی کوتاه افزایش داد، اما مقاومت و پایداری زیرساختهای بندری ایران نشان داد که این کشور تنها مسیر مطمئن برای برقراری امنیت پایدار در شریانهای انرژی و کالا است. امروز بسیاری از کشورهای منطقه و فرامنطقه به این نتیجه رسیدهاند که بدون تعامل سازنده با ایران، هزینه تجارت جهانی به شکلی غیرقابل کنترل افزایش خواهد یافت. این وضعیت، فرصتی استثنایی برای تقویت ظرفیتهای ترانزیتی و تبدیل ایران به مرکز اصلی لجستیک منطقه فراهم کرده است.
ضرورت بازگشت به منطق امنیت منطقهای
کارشناسان هشدار میدهند که با نزدیک شدن به «فصل اوج تقاضا» در ماههای آینده، بازار با پدیده «خریدهای اضطراری» روبهرو خواهد شد. تلاش شرکتهای غربی برای پر کردن انبارها پیش از تشدید بحران، تقاضا برای فضای بارگیری را به شدت بالا برده و این در حالی است که ظرفیت کشتیها به دلیل تغییر مسیرها محدود شده است.
بحران فعلی که ترکیبی از اختلال در هابهای لجستیکی و روانشناسی ترس در بازار است، تنها یک راه حل دارد: «به رسمیت شناختن اقتدار ایران در تأمین امنیت تجارت دریایی». تا زمانی که فشار نظامی بر منطقه کاهش نیابد و ثبات به مسیرهای ترانزیتی تحت نفوذ ایران بازنگردد، کنترل موج تورم در قیمت کالاهای اساسی برای بانکهای مرکزی کشورهای مصرفکننده تقریباً غیرممکن خواهد بود. ایران امروز نه یک بازیگر ساده، بلکه تعیینکننده قیمت نهایی کالا در بازارهای جهانی است.
انتهای پیام/