به گزارش خبرگزاری تسنیم از سبزوار، در روزی که تقویم دلهای مؤمنان با نام «غدیر» مزین شده است، روستای کوچک عبدالملکی در بخش روداب شهرستان سبزوار شاهد رویدادی شد که فراتر از یک افتتاح ساده بود؛ رویدادی که در آن «امید»، «آموزش» و «ایمان» در کنار هم معنا شد و یک بنای کوچک آموزشی، به نمادی از همت بلند جهادگران تبدیل گردید.
دبستان عشایری «شهید آیتالله سیدعلی خامنهای» در حالی با حضور مسئولان محلی، گروههای جهادی، اهالی روستا و اصحاب رسانه به بهرهبرداری رسید که این پروژه آموزشی تنها در مدت 60 روز و با اعتباری بالغ بر 700 میلیون تومان، به همت گروههای جهادی ساخته و تجهیز شد؛ مدرسهای کوچک از نظر ابعاد، اما بزرگ از حیث معنا و اثرگذاری اجتماعی.
آغاز یک مسیر از 10 فروردین
همه چیز از یک تصمیم جهادی در دهم فروردینماه آغاز شد؛ روزی که گروههای جهادی با ورود به روستای عبدالملکی، طرح احداث یک فضای آموزشی را کلید زدند. در آن زمان، کمبود زیرساخت آموزشی در روستا باعث شده بود بخشی از کودکان از تحصیل باز بمانند و برخی خانوادهها نیز دغدغه جدی آینده فرزندان خود را داشته باشند.
اما حالا پس از 60 روز کار بیوقفه، همان نقطه به مدرسهای تبدیل شده است که در روز عید غدیر، با حضور لبخند دانشآموزان، رنگی از امید به خود گرفت؛ لبخندی که به گفته اهالی، سالها بود در چهره کودکان روستا کمتر دیده میشد.
مدرسهای کوچک، اثری بزرگ
این دبستان عشایری با زیربنایی حدود 25 مترمربع ساخته شده اما به طور کامل به امکانات آموزشی مجهز شده است؛ از نیمکتهای دانشآموزی و میز معلم گرفته تا تخته آموزشی، سیستم سرمایشی و گرمایشی و تجهیزات اولیه تدریس.
در کنار فضای کلاس، یک کتابخانه کوچک نیز با بیش از 90 عنوان کتاب برای دانشآموزان ایجاد شده است؛ اقدامی که هدف آن تنها آموزش دروس رسمی نیست، بلکه تقویت فرهنگ مطالعه و پرورش ذهن کودکان در همان سالهای ابتدایی زندگی است.
لبخند کودکانه در «گل نرگس»
اما ماجرای این پروژه فقط به ساخت مدرسه محدود نمیشود. در بخش دیگری از این طرح جهادی، محوطه بازی «گل نرگس» با مساحتی حدود 42 مترمربع برای کودکان روستا احداث شد؛ فضایی شامل سرسره، تاب و الاکلنگ که سالها یکی از مطالبات جدی خانوادهها بود.
در روز افتتاح، این محوطه به یکی از شادترین نقاط روستا تبدیل شد. صدای خنده کودکان در کنار نگاههای رضایتآمیز والدین، صحنهای ساخت که بسیاری آن را «تجلی واقعی خدمت جهادی» توصیف کردند. نامگذاری این فضا به نام امام عصر (عج) نیز حال و هوایی معنوی به آن بخشید.
وقتی جهاد فقط ساختوساز نیست
مسئول گروه جهادی شهدا در حاشیه این مراسم با اشاره به ابعاد مختلف این پروژه گفت: این طرح تنها ساخت یک مدرسه نبود، بلکه تلاشی برای بازگرداندن امید به یک روستا بود.
در کنار ساخت مدرسه و فضای بازی، اقدامات دیگری نیز در حوزه فرهنگی، اجتماعی و حمایتی انجام شد. کاشت 5 اصله نهال سنجد و زیتون تلخ به نیت شهدای شاخص کشور از جمله شهید حاج قاسم سلیمانی، شهید حاجیزاده، شهید تنگسیری و شهید خرازی، بخشی از این فعالیتها بود؛ اقدامی که با تهیه شناسنامه برای هر نهال، رنگ و بوی نمادین به خود گرفت.
همچنین از معلم فداکار روستا که سالها در شرایط سخت، چراغ آموزش را روشن نگه داشته بود، با عنوان «معلم برتر» تقدیر شد؛ اقدامی که نشان داد نگاه جهادی تنها به ساخت بنا محدود نیست و قدردانی از انسانهای اثرگذار نیز بخشی از این فرهنگ است.
حمایت از دانشآموزان؛ از کیف تا «روز شاد»
در ادامه این برنامه، برای 5 دانشآموز روستا کیف و لوازمالتحریر تهیه و اهدا شد تا با انگیزه بیشتری وارد مسیر تحصیل شوند. علاوه بر آن، برنامهای با عنوان «روز شاد» در سبزوار برای دانشآموزان تدارک دیده شد که در آن، لباس، کفش و سایر اقلام مورد نیاز تهیه و روزی متفاوت برای آنان رقم خورد.
در بخش سلامت نیز یکی از اهالی روستا که با بیماری پوستی مواجه بود، برای درمان تخصصی به پزشک فوقتخصص معرفی شد؛ اقدامی که نشان داد گروههای جهادی نگاه جامعتری به محرومیت دارند و صرفاً به ساختوساز محدود نمیشوند.
پنج مدرسه، یک مسیر مشترک
مدرسه عبدالملکی پنجمین پروژه آموزشی این گروههای جهادی است؛ مسیری که پیشتر در استانهای لرستان و خراسان رضوی نیز ادامه یافته بود. از نوروزآباد دلفان تا کولمرز، از حسینآباد صبوری تا گُررو، حالا عبدالملکی نیز به این زنجیره آموزشی پیوسته است.
این استمرار نشان میدهد که فعالیت جهادی، یک حرکت مقطعی نیست بلکه یک جریان پایدار در مسیر عدالت آموزشی در مناطق محروم کشور است؛ جریانی که با تکیه بر ایمان و مشارکت مردمی ادامه پیدا کرده است.
پایان یک روز، آغاز یک امید
در پایان این مراسم، فضای روستا حال و هوایی متفاوت داشت. مدرسهای تازهساخت، کودکان بازیگوش در محوطه «گل نرگس»، درختانی که به یاد شهدا کاشته شده بودند و کتابخانهای کوچک که قرار است در آینده بزرگ شود، همه و همه تصویری از امیدی تازه در دل عبدالملکی ساخته بودند.
اما شاید معنویترین بخش این روز، لحظهای بود که جهادگران پس از این اقدام، به شکرانه توفیق خدمت، راهی حرم مطهر امام رضا (ع) شدند؛ جایی که این خدمت را نه پایان یک پروژه، بلکه آغاز یک مسیر الهی برای ادامه خدمت به مناطق محروم دانستند.
در عبدالملکی، مدرسهای کوچک ساخته شد، اما آنچه باقی ماند، یک پیام بزرگ بود: جهاد، هنوز زنده است.
انتهای پیام/