به گزارش ایرنا به نقل از روزنامه جروزالم پست، وقتی واشنگتن میگوید ایران نباید به سلاح هستهای دست پیدا کند، منظورش صرفاً بمب اتمی یا کلاهک هستهای نیست. به اعتقاد او، ایران هماکنون دو سلاح راهبردی در اختیار دارد که از آنها استفاده کرده است.
نخستین سلاح ایران، کنترل بر تنگه هرمز است. این آبراه راهبردی محل عبور حدود ۲۰ درصد نفت و گاز مایع جهان است و ایران با توانایی ایجاد اختلال در آن، میتواند بازارهای انرژی را دچار شوک کند، اقتصادهای وابسته به واردات انرژی را تحت فشار قرار دهد و قدرتهای بزرگی مانند آمریکا، چین، ژاپن و اتحادیه اروپا را وادار به واکنش کند.
سلاح دوم ایران، موقعیت ژئوپلیتیکی ایران در قلب اوراسیاست. ایران در نقطه اتصال آسیای مرکزی، قفقاز، خاورمیانه و جنوب آسیا قرار گرفته و همین موقعیت جغرافیایی به آن اهمیت استراتژیک ویژهای میدهد.
به پروژههایی مانند «کریدور حملونقل شمال ـ جنوب» میان روسیه، ایران و هند و همچنین خطوط ریلی متصلکننده چین به ایران می توان اشاره کرده و گفت این مسیرها امکان دور زدن برتری دریایی آمریکا را فراهم کردهاند. از نگاه نویسنده، ایران به یکی از حلقههای اصلی اتصال چین، روسیه و سایر قدرتهای آسیایی تبدیل شده و همین موضوع چالشی جدی برای راهبرد جهانی آمریکا محسوب میشود.
اگر ایران از این معادلات حذف شود، چین بخشی از مزیت اقتصادی خود را از دست میدهد و پل زمینی میان روسیه و چین نیز تضعیف خواهد شد. به همین دلیل موقعیت جغرافیایی ایران خود به یک سلاح راهبردی تبدیل شده است؛ سلاحی که در حال تغییر توازن قدرت در اوراسیا است.