اتوبان زنجان - تبریز بهعنوان یکی از مهمترین محورهای ارتباطی شمال غرب کشور، روزانه میزبان هزاران خودروی سبک و سنگین است. با این حال، وضعیت نامناسب آسفالت در بخشهایی از این مسیر، به یکی از دغدغههای اصلی رانندگان و مسافران تبدیل شده است.
وجود چالهها، ترکهای گسترده و ناهمواریهای متعدد در جاده نهتنها موجب کاهش کیفیت تردد شده، بلکه هزینههای نگهداری و استهلاک خودروها را نیز افزایش داده است. بسیاری از رانندگان معتقدند عبور مداوم از این مسیر، خسارتهای قابل توجهی به سیستم تعلیق و لاستیک خودروها وارد میکند.
از سوی دیگر، خرابی آسفالت میتواند ایمنی تردد را نیز تحت تأثیر قرار دهد. در شرایط بارندگی، مه یا ساعات شب، تشخیص برخی از آسیبدیدگیهای سطح جاده دشوارتر شده و احتمال بروز حوادث رانندگی افزایش مییابد. با توجه به جایگاه راهبردی اتوبان زنجان - تبریز در شبکه حملونقل کشور، انتظار میرود مسئولان ذیربط با تخصیص اعتبارات لازم و اجرای عملیات ترمیم و روکش آسفالت، نسبت به رفع مشکلات این مسیر اقدام کنند تا ایمنی و کیفیت سفر برای شهروندان و رانندگان ارتقا یابد.
پای درد دل رانندگان
در همین رابطه یکی از رانندگان این محور میگوید: بیش از ۱۵ سال است که در مسیر زنجان - تبریز تردد میکنم. متأسفانه در برخی قطعات آزادراه، ناهمواریها و خرابی آسفالت به حدی است که راننده مجبور میشود سرعت خود را کاهش دهد یا برای جلوگیری از آسیب به خودرو، مسیر حرکتش را مدام تغییر دهد. این وضعیت هم استهلاک خودرو را بالا میبرد و هم خستگی رانندگان را بیشتر میکند.
او عنوان میکند: مشکل دیگر کمبود روشنایی در برخی نقاط آزادراه است. در ساعات شب، بهویژه هنگام بارندگی یا مه، دید رانندگان کاهش پیدا میکند و تشخیص ناهمواریها و موانع دشوارتر میشود. این مسئله میتواند خطر وقوع حوادث رانندگی را افزایش دهد.
راننده یک خودروی سواری نیز عنوان میکند: هر ماه چند بار در این مسیر رفتوآمد دارم و یکی از گلایههای اصلی مسافران، وضعیت نامناسب آسفالت در برخی بخشهای آزادراه است. وجود ترکها و چالهها علاوه بر ایجاد ناراحتی برای سرنشینان، باعث وارد شدن خسارت به لاستیک و جلوبندی خودروها میشود.
او میافزاید: در کنار مشکلات آسفالت، روشنایی ناکافی در برخی مقاطع نیز به چشم میخورد. رانندگانی که شبهنگام از این مسیر عبور میکنند، انتظار دارند آزادراهی با این اهمیت از روشنایی و تجهیزات ایمنی مناسبتری برخوردار باشد تا سفر ایمنتری را تجربه کنند.
یک راننده اتوبوس بینشهری نیز تاکید میکند: آزادراه زنجان - تبریز یکی از پرترددترین محورهای کشور است و طبیعتاً باید از کیفیت مناسبی برخوردار باشد. با این حال، برخی نقاط مسیر به دلیل فرسودگی آسفالت نیازمند بازسازی جدی هستند. مسافران نیز در طول سفر بارها نسبت به تکانهای ناشی از ناهمواری جاده گلایه میکنند.
او میافزاید: کمبود روشنایی در برخی محدودهها، بخصوص در شب، یکی از دغدغههای رانندگان ناوگان عمومی است. افزایش روشنایی، بهبود علائم راهنمایی و رفع نقاط حادثهخیز میتواند نقش مهمی در ارتقای ایمنی این آزادراه و کاهش حوادث رانندگی داشته باشد.
از منظر زیرساختی، وضعیت فعلی آزادراه زنجان - تبریز را میتوان نتیجه ترکیبی از فرسودگی طبیعی روسازی، حجم بالای تردد بهویژه خودروهای سنگین و همچنین تأخیر در اجرای تعمیرات اساسی و نگهداری دورهای دانست. این محور به دلیل نقش ترانزیتی خود، فشار مضاعفی را تحمل میکند، اما آنچه مسئله را پررنگتر میکند، فاصله میان نیاز واقعی مسیر و میزان بهسازیهای انجام شده است. در چنین شرایطی، ادامه وضعیت موجود میتواند نهتنها هزینههای اقتصادی ناشی از استهلاک خودروها را افزایش دهد، بلکه سطح ایمنی سفر را نیز به شکل مستقیم تحت تأثیر قرار دهد، موضوعی که ضرورت بازنگری جدی در برنامههای نگهداری و تخصیص پایدار منابع برای این آزادراه را برجسته میکند.
آغاز بهسازی و روکش آسفالت اتوبان زنجان - تبریز در محدوده زنجان - میانه
نبیالله محمدی، نماینده مردم زنجان و طارم در مجلس شورای اسلامی در همین رابطه از انتقال متولی نگهداری و بهسازی اتوبان زنجان - تبریز از شرکت آزادراه به سازمان راهداری و حمل ونقل جادهای خبر داد و میگوید: پس از این انتقال، عملیات بهسازی و روکش آسفالت در مسیر آغاز شده است و محدوده این پروژه در حوزه انتخابیه زنجان حدود ۱۹۰ کیلومتر رفت و برگشت را شامل میشود.
او عنوان میکند: نقاط بحرانی این مسیر تا پایان امسال اصلاح خواهد شد و طی سه سال آینده، بهسازی کامل آسفالت این محور انجام میگیرد.
مدیرکل راهداری و حمل و نقل جادهای استان زنجان نیز در همین رابطه از آغاز عملیات گسترده بهسازی و روکش آسفالت آزادراه زنجان - تبریز خبر داد و میگوید: پس از تحویل این محور به سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای، عملیات بهسازی ۶ کیلومتر از مسیر بهصورت فوری آغاز شده و با بهرهگیری از تمام ظرفیتها، اصلاح نقاط بحرانی این آزادراه به پایان خواهد رسید.
اصغر اسماعیلی با اشاره به تحویل آزادراه زنجان - تبریز به سازمان در ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، اظهار میکند: پس از این تغییر و تحول، عملیات اجرایی بهسازی و روکش مجدد ۶ کیلومتر از این محور آغاز شده است.
وی در تشریح جزئیات فنی این عملیات، میافزاید: در این پروژه تراش لایههای اول و در برخی نقاط لایههای دوم آسفالت انجام شده و پس از آن عملیات پخش و روکش مجدد بهصورت مکانیزه صورت میگیرد.
مدیرکل راهداری و حمل و نقل جادهای استان زنجان وضعیت پیشین محور را عامل اصلی نارضایتی کاربران جادهای دانست و توضیح میدهد: به دلیل واگذاری مدیریت این آزادراه به شرکت آزادراههای کشور در سالهای گذشته، با وجود محدودیتهایی منجر به ایجاد ناهمواریهای گسترده در مسیر شده بود که اکنون با تحویل آن به سازمان راهداری، مهمترین سیاست ما سرعت بخشیدن به روند ترمیم و بهسازی آن است.
اسماعیلی با بیان اینکه ۱۹۰ کیلومتر از طول این آزادراه در حوزه استحفاظی استان زنجان (در دو باند شمالی و جنوبی) قرار دارد، تصریح میکند: با توجه به محدودیت فصل کاری و سرمای زودرس در استان، تمام تلاش خود را برای افزایش تعداد اکیپهای عملیاتی به کار گرفتهایم تا بهسازی و روکش ترمیمی را در اسرع وقت و با طول بیشتری به انجام برسانیم.
وی تأکید میکند: اولویت اصلی ما ترمیم مقاطعی است که در وضعیت بحرانی قرار دارند تا ضمن ارتقای ایمنی، رضایتمندی کاربران جادهای افزایش یابد. این فرآیند بهصورت مستمر در سالهای آینده نیز ادامه خواهد یافت تا شاهد بهبود کیفیت کامل و ارتقای استاندارد این آزادراه باشیم.
مدیرکل راهداری استان زنجان درباره واگذاری مدیریت طولانیمدت محور میگوید: بخشی از این آزادراه باید بر اساس مصوبه دولت و از طریق فراخوان عمومی به بخش خصوصی و سرمایهگذار واگذار شود. در همین راستا سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای، فراخوان مربوطه را منتشر کرده است و ما در استان تلاش داریم با انتخاب سرمایهگذار واجد شرایط، روند نگهداری و مرمت مستمر این آزادراه را با هدف حفظ ایمنی و کیفیت محور به شکلی پایدار مدیریت کنیم.
در نهایت میتوان گفت که آزادراه زنجان - تبریز امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند یک برنامه جامع، مستمر و مبتنی بر اولویتبندی نقاط بحرانی است. تخصیص بهموقع اعتبارات، اجرای دقیق پروژههای بهسازی و نظارت مؤثر بر کیفیت اجرا میتواند این مسیر مهم را از وضعیت فعلی خارج کرده و به سطحی متناسب با نقش ملی و ترانزیتی آن برساند. تا آن زمان، گلایه رانندگان و دغدغههای ایمنی همچنان بخش جداییناپذیر این آزادراه باقی خواهد ماند.
انتهای پیام