به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در همدان، مصطفی رحماندوست، افشین علا، مریم اسلامی و غلامرضا بکتاش‌ یکشنبه شب در یک رویداد ادبی در همدان حضور داشتند و با نوجوانان درباره شعر و ادبیات سخن گفتند.

رحماندوست در این نشست ادبی ضمن بیان چند داستان از دوران نوجوانی خود عنوان کرد: در دورانی که مدرسه می‌رفتم اشعاری که سروده بودم، معلمان روی خوش نشان ندادند اما پا پس نکشیده‌ و به راه خود ادامه دادم.

وی در پاسخ به سوال یک نوجوان مبنی بر اینکه «چرا اشعارش مورد پسند بزرگترها هم واقع شده است؟» افزود: بسیاری از اشعاری که پوچ و بی‌محتوا هستند، از بزرگترها به ما رسیده به طوری که ابتدا به مزاج آنها خوش آمده و ما نیز دوست داشتیم.

وی با تاکید بر اینکه ممکن است بسیاری از اشعار خوب باشد اما بچه‌ها دوست نداشته باشند، گفت: در سرودن شعر ابتدا باید مخاطب را بشناسیم و بفهمیم، زیرا بچه دنیای دیگری دارد، دنیای بازی و حرکت و جهش بچه‌ها متعلق به خود بچه‌هاست و در درجه اول باید آنها را بشناسیم‌.

نویسنده و شاعر کودک و نوجوان عنوان کرد: باید موسیقی کلام و لحن در شعر و تاثیر آن در وزن را بشناسیم تا بچه‌ها نیز آن را دوست داشته و لذت ببرند.

وی با تاکید بر اینکه هیچ تضمینی نیست که یک شعر ماندگار شود و دلیل موفقیت‌ یک شعر ناشناخته است؛ افزود: دلیل ماندگاری یک شعر پیچیدگی‌هایی است که نمی‌دانیم از چیست و دست یافتنی نیست.

رحماندوست در پاسخ به نوجوان دیگری مبنی بر اینکه «با چه نگاهی برای کودکان و نوجوانان شعر می‌گوید؟» گفت: من نگاه ثابتی به شعر ندارم و دنیای تحرک و شیطنت‌های کودکی روز به روز نگاه من را عوض می‌کنند.

وی با بیان اینکه اگر شاعری نگاه خود را روز به روز به بچه‌ها عوض نکند، نمی‌تواند با آنها راه بیاید افزود: ما باید دنبال بچه‌ها بدوییم و ببینیم چه می‌خواهند و باید سوژه موضوع و وزن را از خود بچه‌ها بگیریم.

این شاعر کودک و نوجوان در پاسخ به سوال دیگری تصریح کرد: اگر به عقب برگردم حتما زیاد کتاب می‌خوانم و حتما زبان می‌آموزم پس به همگان توصیه می‌کنم زیاد کتاب بخوانید زیرا الان وقت کتاب خواندن است.

وی خاطرنشان کرد: اتفاقی که نگاه من را به کودکان جلب کرد اینکه تا زمان لیسانس قصه‌ها و اشعارم برای بزرگسالان بود و با اسم مستعار کار مرا می‌شناختند.

رحماندوست یادآورشد: در آن دوران اکثرا شعر سپید و نو می‌گفتم و سر کلاس دانشگاه می‌خواندم و دانشجویان هم کف می‌زدند اما پس از دوره کارشناسی تصمیم گرفتم برای کودکان و نوجوانان شعر بگویم و از سال ۵۵ تاکنون خداروشکر شعر کودک و نوجوان می‌گویم.

چراغی که رحماندوست روشن کرد دیگر خاموش نخواهد شد

در ادامه مراسم غلامرضا بکتاش شاعر کودک و نوجوان نیز گفت: سابقه دوستی من با رحماندوست به ۴۱ سال پیش با شعری از او که در یک کتاب خواندم، می‌رسد.

بکتاش گفت: بعد از آشنایی ما باهم استاد رحماندوست هر جا ما را می‌دید، احترام می‌گذاشت و جویای اشعار تازه سروده‌ام بود.

وی بیان کرد: من از روستا به تهران می‌رفتم و رحماندوست پیگیر اشعار من می‌شد، همه خاطرات را دارم و خداراشکر چراغی که رحماندوست روشن کرد دیگر خاموش نخواهد شد.

ادبیات کودک و نوجوان فضایی برای رشد افکار کودک و نوجوان است

مدیرکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همدان نیز گفت: ادبیات کودک و نوجوان در فعالیت‌های تخصصی صرفا برای گذران اوقات فراغت نیست بلکه فضایی برای رشد افکار کودک و نوجوان است.

میلاد مرادی عنوان کرد: کانون به دنبال رشد شخصیتی کودکان و نوجوانان است و ما مدیون مربیان و اساتید کودک و نوجوان هستیم که خاطرات مختلفی برای این نسل ایجاد کرده‌اند.

وی تصریح کرد: مصطفی رحماندوست زحمات زیادی در عرصه شعر و نویسندگی کشیده که در تاریخ خواهد ماند و اقداماتی که این اساتید برای فعالیت‌های ادبی به جای گذاشتند، در تقویت هویت ملی و فرهنگی و شخصیت آنها اثرگذار است.

مرادی تاکید کرد: ما در کانون وظیفه داریم که از اندیشه اساتید استفاده کنیم که به غنای ادبیات کودک و نوجوان منجر خواهد شد.

در پایان مراسم نشست تخصصی انجمن شعر و داستان با حضور اساتید شعر و داستان کودک و نوجوان برگزار شد.