به گزارش خبرنگار علمی ایرنا، بیژن رنجبر روز یکشنبه در مراسم یادمان شهدای میناب که به همت دانشگاه آزاد اسلامی برگزار شد، با اشاره به پیامدهای جنگ بر کودکان اظهار داشت: جنگ تنها به کشتهشدگان و مجروحان محدود نمیشود؛ بسیاری از کودکان دچار آسیبهای عمیق روحی و روانی از جمله لکنت زبان، افسردگی و خودآزاری میشوند؛ زخمهایی که آثار آن تا نسلها باقی میماند.
وی افزود: آمار و ارقام تنها بخشی از واقعیت جنگ را نشان میدهد. آنچه بیش از همه جامعه دانشگاهی را آزار میدهد، نابودی سرمایه انسانی آینده کشورهاست. در یک کشور جنگزده نمیتوان برای آینده پزشک، مهندس، معلم یا دیپلمات تربیت کرد. جنگ تمدنها را از ریشه میسوزاند و نخستین قربانیان آن کودکان بیدفاع هستند.
رنجبر خطاب به حاضران در مراسم گفت: ما نمایندگان نهادهایی هستیم که باید روشنایی، آگاهی و سازندگی را ترویج کنند، نه تخریب و خشونت. دانشگاه آزاد اسلامی با نزدیک به یکونیم میلیون دانشجو در سراسر کشور خود را متعهد میداند که در حوزه کودکان و درگیریهای مسلحانه اقدامات علمی و پژوهشی گستردهای انجام دهد.
وی از برنامههای این دانشگاه برای راهاندازی کرسیهای علمی و پژوهشی در زمینه کودکان و جنگ با همکاری دانشگاههای سایر کشورها خبر داد و افزود: پیشنهاد میکنیم برنامههای تبادل استاد و دانشجو با دانشگاههای مناطق جنگزده برای بازسازی روانی و آموزشی کودکان آسیبدیده طراحی شود. همچنین دانشگاه آزاد اسلامی آمادگی دارد در برنامهها و پروژههای تحقیقاتی مشترک با دانشگاههای جهان در این حوزه مشارکت کند.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی از سفرا و نمایندگان کشورهای حاضر در مراسم خواست سفیران صلح علمی باشند و گفت: پیشنهاد میکنم شبکهای از دانشگاههای منادی صلح تشکیل شود که رسالت آن حمایت آموزشی، روانی و حقوقی از کودکان قربانی جنگ، فارغ از محل وقوع درگیریها در جهان باشد.
رنجبر در ادامه با اشاره به وضعیت کودکان در مناطق مختلف درگیر جنگ اظهار داشت: کودکان در فلسطین، غزه، لبنان، افغانستان، ایران، عراق، سودان، یمن و بسیاری از کشورهای آسیایی و آفریقایی قربانی خشونت و جنگ هستند و جامعه جهانی نباید در برابر این رنج انسانی سکوت کند.
وی سپس به روایت حادثه مدرسه شجره طیبه میناب پرداخت و گفت: در میان آمارها و ارقام، نامهایی وجود دارد که نباید فراموش شوند. یکی از این نامها «ماکان نصیری» است؛ کودک هفت سالهای که در نخستین روز جنگ ۴۰ روزه به همراه دهها دانشآموز و معلم دیگر جان خود را از دست داد و پیکرش هرگز پیدا نشد. تنها یادگار او یک پلیور آبی مچالهشده و یک کفش نخودیرنگ بود که در حیاط مدرسه باقی ماند.
وی افزود: مدرسه ابتدایی شجره طیبه میناب یک مدرسه عادی دخترانه و پسرانه بود؛ جایی که کودکان در آن درس میخواندند و بازی میکردند. شعار مدرسه «امروز میآموزیم، فردا میسازیم» بود، اما در نخستین روز جنگ هدف حمله قرار گرفت.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی با اشاره به آمار قربانیان این حادثه گفت: در این حمله ۱۸۰ دانشآموز و معلم جان خود را از دست دادند که ۱۲۰ نفر از آنان دانشآموز بودند. در میان قربانیان، «زهرا شهریاری» از معلمان مدرسه نیز حضور داشت که شش ماهه باردار بود و به همراه فرزندش جان باخت.
رنجبر ادامه داد: خانوادههای بسیاری در این حادثه داغدار شدند. برخی والدین تنها از طریق نشانههایی همچون لباس یا وسایل شخصی فرزندان خود توانستند هویت آنان را شناسایی کنند.
وی با نقل روایت یکی از نیروهای امدادی حاضر در محل حادثه گفت: بسیاری از کودکان در حالی زیر آوار پیدا شدند که کولهپشتیهای خود را بسته بودند و آماده ترک مدرسه بودند. بیرون آوردن پیکرها از زیر آوار ساعتها به طول انجامید و نیازمند استفاده از ماشینآلات سنگین بود.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی با اشاره به فضای آرامستان میناب اظهار داشت: امروز ردیفهایی از قبرهای کوچک در این آرامستان دیده میشود که در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند؛ صحنهای که هر بینندهای را متأثر میکند.
رنجبر با انتقاد از آنچه توجیه این حادثه از سوی عاملان آن خواند، گفت: ادعا شده بود که مدرسه در نزدیکی یک مرکز نظامی قرار داشته یا اطلاعات مورد استفاده قدیمی بوده است؛ در حالی که این مدرسه سالها فعال بود، آدرس مشخص داشت و تصاویر و اطلاعات آن بهراحتی در دسترس قرار داشت.
وی افزود: هدف قرار دادن یک مرکز آموزشی فعال، نقض آشکار حقوق بشردوستانه بینالمللی و مصداق جنایت جنگی است و هیچ توجیهی نمیتواند چنین اقدامی را مشروع جلوه دهد.
رنجبر خطاب به حاضران پرسید: اگر چنین حادثهای در مدرسهای در پاریس، لندن، واشنگتن یا توکیو رخ میداد، آیا باز هم از آن با عنوان اشتباه اطلاعاتی یاد میشد؟ آیا واکنش جامعه جهانی همانند امروز بود؟
وی خواستار تشکیل کمیته حقیقتیاب بینالمللی برای بررسی حادثه میناب شد و افزود: عاملان و آمران چنین حملاتی باید در مراجع بینالمللی پاسخگو باشند و جامعه جهانی نباید نسبت به این وقایع بیتفاوت بماند.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی در پایان تأکید کرد: ما نمیتوانیم کودکان از دسترفته را به زندگی بازگردانیم، اما میتوانیم اجازه ندهیم نام و یاد آنان فراموش شود. باید تلاش کنیم این کودکان آخرین قربانیان جنگ باشند، نه نخستین قربانیان جنگهای آینده. از همه آزادگان جهان میخواهیم صدای مظلومیت کودکان قربانی جنگ را به گوش جهانیان برسانند و برای ساختن جهانی مبتنی بر صلح، دوستی و حق زندگی کودکان همکاری کنند.