مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز چهارشنبه در رأیگیری برای انتخاب پنج عضو غیردائم شورای امنیت، اتریش، پرتغال، قرقیزستان، ترینیداد و توباگو و زیمبابوه را برای دوره دو ساله ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۸ برگزید و آلمان با وجود کارزار گسترده دیپلماتیک، از ورود به مهمترین نهاد تصمیمگیری امنیتی سازمان ملل بازماند.
در رقابت گروه «اروپای غربی و دیگران»، پرتغال با ۱۳۴ رأی و اتریش با ۱۳۱ رأی دو کرسی این گروه را بهدست آوردند، اما آلمان تنها ۱۰۴ رأی کسب کرد و از حد نصاب ۱۲۷ رأی فاصله گرفت.
این نتیجه برای برلین از آن جهت سنگین است که آلمان پیشتر ۶ بار عضو غیردائم شورای امنیت بوده و این بار نیز با اعتماد به جایگاه اقتصادی، نفوذ مالی در سازمان ملل و ادعای نقشآفرینی در نظم چندجانبه، انتظار پیروزی داشت.
رسانههای جریان اصلی در غرب این ناکامی را تنها یک شکست انتخاباتی ندانستهاند، بلکه آن را نشانهای از فرسایش اعتبار سیاسی آلمان در سطح بینالمللی توصیف کردهاند. روزنامه گاردین در گزارشی نوشت که این شکست، دولت فریدریش مرتس را با ضربهای شرمآور روبهرو کرده و پرسشهایی جدی درباره رهبری، اعتبار جهانی و توان برلین برای ایفای نقش یک قدرت اثرگذار در جهان برانگیخته است.
رویترز نیز نوشت که دولت آلمان کوشیده است این ناکامی را با حفظ ظاهر مدیریت کند، اما اظهارات یوهان وادفول وزیر خارجه این کشور نشان میدهد که برلین خود نیز شکست را به مواضع سیاسیاش در پروندههای اوکراین و (رژیم) اسرائیل مرتبط میداند. وادفول مدعی شد روسیه علیه نامزدی آلمان فعالیت کرده، اما همزمان پذیرفت که حمایت برلین از اوکراین و (رژیم) اسرائیل ممکن است برای آلمان هزینه رأی داشته باشد.
این اعتراف، یکی از مهمترین محورهای بازتاب رسانهای شکست آلمان بود. برلین در سالهای اخیر کوشیده است خود را مدافع نظم بینالمللی، حقوق بشر و چندجانبهگرایی معرفی کند، اما مواضع یکجانبه این کشور در قبال جنگ غزه، حمایت سیاسی و نظامی از رژیم صهیونیستی و احتیاط شدید در محکومیت جنایات این رژیم به ویژه در جنگ تجاوزکارانه علیه ایران، تصویر آلمان را در میان بسیاری از کشورهای غیرغربی مخدوش کرده است.
الجزیره در گزارشی با طرح این پرسش که آیا آلمان کرسی شورای امنیت را بهدلیل حمایت از اسرائیل از دست داد، نوشت که حمایت برلین از تلآویو در جریان جنگ غزه، یکی از عوامل مهم بدبینی کشورهای جهان جنوب به نامزدی آلمان بوده است. این رسانه همچنین به این نکته اشاره کرد که آلمان در حالی از مسئولیت تاریخی خود در قبال اسرائیل سخن میگوید که همین موضع، در نگاه بسیاری از کشورها، به سکوت یا همراهی عملی با سیاستهای این رژیم تعبیر شده است.
تایمز چاپ لندن در تحلیلی نوشت که حمایت قاطع برلین از تلآویو، کاهش بودجه کمکهای خارجی، پشتیبانی گسترده از اوکراین و ناتوانی در جلب کشورهای آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین از عوامل شکست آلمان بوده است. این روزنامه یادآور شد که آلمان با وجود جایگاه خود بهعنوان یکی از تأمینکنندگان بزرگ مالی سازمان ملل، نتوانست این وزن اقتصادی را به رأی سیاسی تبدیل کند.
با این حال، بسیاری از دیپلماتها و ناظران بینالمللی پیش از برگزاری انتخابات هشدار داده بودند که مواضع آلمان در قبال جنگ غزه و حمایت همهجانبه از رژیم صهیونیستی، میتواند موجب نارضایتی بخش قابل توجهی از کشورهای عضو سازمان ملل شود.
به اعتقاد تحلیلگران، خودداری برلین از اتخاذ مواضع قاطع در قبال اقدامات اسرائیل در غزه و مخالفت با برخی تلاشهای بینالمللی برای افزایش فشار بر این رژیم، از مهمترین عوامل کاهش حمایت کشورهای عضو از نامزدی آلمان بوده است.
اسماعیل بقائی سخنگوی وزارت امور خارجه هم در حساب کاربری خود در یکی از شبکه های اجتماعی و در واکنش به ناکامی آلمان اظهار کرد: «ناکامی آلمان در کسب کرسی شورای امنیت سازمان ملل، آن هم برای نخستین بار پس از دههها، نشانه روشنی از اعتراض جامعه جهانی نسبت به رویکرد غیرمسئولانه و ریاکارانه هیات حاکمه این کشور در قبال نسلکشی فلسطینیان و نیز تجاوز نظامی رژیم صهیونیستی علیه ایران است.»
وی افزود: «به یاد داشته باشیم که آلمان یکی از بزرگترین فروشندگان تسلیحات مرگبار به رژیم صهیونیستی است، نسلکشی فلسطینیان را توجیه میکرد و به هنگام تجاوز نظامی رژیم صهیونیستی به ایران به جای تعهد به هنجارهای بینالمللی و محکوم کردن این تجاوز، آن را اینگونه توصیف کرد: «کار کثیفی که اسرائیل برای همه ما انجام میدهد.»بقائی تاکید کرد: «این کشور حتی در قبال جنایت جنگی قتل عام ۱۷۰ دانشآموز در شهر میناب توسط موشکهای آمریکایی سکوت کرد.جهان در حال تغییر است و ملتها ادعای حمایت از حقوق بینالملل را با رفتار عملی دولتها قضاوت میکنند. نادیده گرفتن این تحولات، هزینههای دیپلماتیک خود را به همراه خواهد داشت.»
چرا آلمان از کرسی شورای امنیت بازماند؟
هزینه حمایت بیچون و چرا از صهیونیستها
صاحبخبر -
∎