حجت الاسلام والمسلمین قاسمعلی نوچمنی، کارشناس دینی در گفت و گو با خبرگزاری حوزه در تهران، با بیان اینکه حضرت کاظم (ع)، امام گفتوگو بودهاند، تصریح کرد: مناظرهها، گفتگوها و گفتمانهای فراوان امام موسی بن جعفر (ع) با ادیان و مذاهب مختلف و با علما و شخصیتهای گوناگون ظرفیتی از گفتمان بشری را پیش روی ما گذاشته است.
لقب «عبد صالح» نشان دهنده شخصیت اخلاقی امام کاظم(ع) است
استاد حوزه علمیه تهران در ادامه با اشاره به القاب امام هفتم، عنوان کرد: القاب امام کاظم (ع) «عبد صالح» است که نشان دهنده شخصیت اخلاقی ایشان است. «کاظم» ظرفیت و کظم غیظ ایشان را مطرح میکند. خیلی از افراد با خشمشان خود را گرفتار میکنند این در حالی است که امام کاظم (ع) صابر بودند. ایشان امین و باب الحوائج بودند.
کارشناس دینی در ادامه با بیان اینکه کنیه امام کاظم(ع)، ابوالحسن است، عنوان کرد: کنیه ایشان ابوالحسن اول یا ابوالحسن ماضی نیز گفته میشود. ابو ابراهیم، ابو علی و ابو اسماعیل از کنیههای ایشان است.
وی افزود: ولادت ایشان در بیستم ذی الحجه سال ۱۲۸ یا هفتم صفر سال ۱۲۸ نقل شده است. به هنگام بازگشت از حج در مسیر راه مکه به مدینه به دنیا آمدند.
حجت الاسلام والمسلمین نوچمنی با بیان اینکه زندگی این امام همام را میتوان به دو بخش قبل و بعد از امامت تقسیم کرد، گفت: قبل از امامت از سال ۱۲۸ تا ۱۴۸ است و دوران امامت که از شهادت امام صادق (ع) شروع میشود از سال ۱۴۸ تا سال ۱۸۳، مجموعاً ۳۵ سال دوران امامت امام کاظم(ع) است.
وی با اشاره به اینکه در ۴ سالگی امام کاظم (ع) بنی امیه سقوط کرد، اظهار کرد: بعد از بنی امیه سلسله ستمگر و ویرانگر بنی عباس بر اریکه قدرت استقرار یافتند کسانی مثل هارون الرشید، مامون و افراد دیگر که حکومت داشتند.
حجت الاسلام والمسلمین نوچمنی با اظهار به اینکه در عصر امامت امام کاظم (ع) ظرفیت بسیار بحرانی پیش رویشان بود، بیان کرد: این شرایط به گونهای بود که ایشان ظرفیت تقیه و حفظ جان را برای خود و شیعیان شان در پیش گرفتند.
توصیه ویژه امام کاظم(ع) به حاکمان
کارشناس دینی در ادامه با اشاره به نامه امام کاظم (ع) به حاکم ایران، گفت: این نامه خطاب به ایران است. ایشان به حاکم شهر ری که از سوی بنی عباس حکومت میکرد، نوشت «بدان برای خدا تحت عرش ظرفیت آرامشی است، ساکنان این منطقه امن در بهشت برین کسانی هستند که کارگشایی از برادرانشان داشته باشند و او را شادمان کنند.
وی گفت: حلم و بردباری یکی از ویژگی های مهم امام هفتم (ع) بود و به دلیل این ویژگی، لقب «کاظم» گرفته اند یعنی کسی که علم را با حلم آراسته است.
استاد حوزه علمیه تهران در ادامه با بیان اینکه امام موسی کاظم (ع) با دشمنان و بداندیشان به نرمی و مهربانی رفتار می کرد و با این شیوه، به تربیت آنها می پرداخت، خاطرنشان کرد: کمک به مستمندان و نیازمندان و اطلاع از احوال زندگی آنها از دیگر ویژگی های امام موسی کاظم (ع) بود. ایشان با تک تک افراد جامعه ارتباط نزدیک و مستقیم داشتند.
دوره امامت امام کاظم(ع)؛ از دوران های بسیار تاثیرگذار در تاریخ تشیع
وی در ادامه با اشاره به شرایط دوره امامت امام موسی کاظم (ع)، گفت: دوره امامت امام موسی کاظم (ع) یکی از دوران های بسیار تاثیرگذار در تاریخ تشیع است.
کارشناس دینی در ادامه با بیان اینکه امام کاظم(ع) در ۲۰ سالگی و پس از شهادت پدر بزرگوارشان به امامت رسید، افزود: ایشان در طول ۳۵ سال امامت با چهار خلیفه عباسی یعنی منصور دوانیقی، مهدی عباسی، هادی عباسی و هارون الرشید هم دوره بود و همواره در برابر ظلم و جور آنها ایستادگی کرد و هرگز در برابر ظلم و ستم خلفای عباسی تسلیم نشد.
حجت الاسلام والمسلمین نوچمنی در ادامه با بیان اینکه امام کاظم (ع) همچون پدر بزرگوارشان به تربیت شاگردان و استحکام و گسترش حوزه و مجامع دینی و علمی پرداخت، تصریح کرد: بیشترین دوران امامت امام موسی کاظم (ع) در عصر هارون الرشید بود و در این دوران همواره با ظلم و جور این خلیفه عباسی با قاطعیت برخورد می کردند و تا لحظه شهادت نیز در برابر تهدیدات و فشارهای هارون الرشید ایستادگی کردند.