به گزارش خبرنگار ایرنا، صدای صلوات از بلندگوهای حسینیه به گوش میرسد و جمعیت آرامآرام از کوچههای روستا به سمت محل برگزاری مراسم حرکت میکنند. برخی برای دیدار اقوام آمدهاند، برخی برای شرکت در جشن غدیر و عدهای نیز برای تماشای آیینی که سالهاست نام سیوجان را فراتر از مرزهای خراسان جنوبی مطرح کرده است.
در این روستای ساداتنشین شهرستان خوسف، عید غدیر تنها یک مناسبت مذهبی نیست؛ فرصتی است برای تجدید پیوندهای خانوادگی، زنده نگه داشتن سنتهای کهن و گردهم آمدن مردمی که از نقاط مختلف استان و کشور راهی سیوجان میشوند.
از نخستین ساعات روز، رفتوآمد در کوچههای روستا افزایش مییابد. درهای خانهها به روی مهمانان باز است و بسیاری از خانوادهها پذیرایی از میهمانان را افتخاری برای خود میدانند. پیرمردها در سایه دیوارهای کاهگلی از غدیرهای گذشته روایت میکنند و کودکان با لباسهای نو در میان جمعیت رفتوآمد دارند.
در حسینیه، برنامههای مختلفی از جمله اجرای سرود، مدیحهسرایی، سخنرانی و تجلیل از اسامی مزین به نام حضرت علی (ع) برگزار میشود اما نقطه اوج مراسم، آیینی است که بسیاری از مهمانان برای دیدن آن به سیوجان آمدهاند؛ آیین عقد اخوت.
در این مراسم، افراد در کنار یکدیگر میایستند و با قرائت متن مخصوص عقد اخوت، پیمانی معنوی میان خود برقرار میکنند. پیمانی که ریشه در آموزههای اسلامی دارد و بر پایه برادری، محبت، همدلی و مسئولیتپذیری شکل گرفته است.
در روزگاری که روابط انسانی بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر مشغلههای زندگی قرار گرفته، استمرار چنین آیینی در یک روستا برای بسیاری از حاضران پیام روشنی دارد؛ اینکه غدیر تنها یادآور یک واقعه تاریخی نیست، بلکه فرصتی برای بازخوانی مفاهیمی همچون وحدت، همبستگی و مسئولیت اجتماعی است.
بسیاری از شرکتکنندگان معتقدند مهمترین ویژگی این مراسم، زنده نگه داشتن فرهنگ همدلی در جامعه است. فرهنگی که در آن افراد خود را نسبت به یکدیگر مسئول میدانند و تلاش میکنند پیوندهای انسانی و ایمانی را مستحکمتر کنند.
یکی از سالمندان روستا که سالهاست در این مراسم حضور دارد، میگوید: از کودکی به یاد دارم که پدران و پدربزرگان ما این مراسم را برگزار میکردند و امروز خوشحالیم که فرزندان و نوههایمان نیز همین سنت را ادامه میدهند.
در گوشه دیگری از حسینیه، کودکان و نوجوانان حضور پررنگی دارند. برگزارکنندگان مراسم تلاش کردهاند نسل جدید را نیز با مفاهیم غدیر و فلسفه این آیینها آشنا کنند. اهدای جوایز، برنامههای فرهنگی و اجرای سرود از جمله بخشهایی است که مورد استقبال کودکان و نوجوانان قرار میگیرد.
در واقع، آنچه سبب ماندگاری این سنت شده، انتقال آن از نسلی به نسل دیگر است؛ موضوعی که اهالی سیوجان آن را مهمترین سرمایه فرهنگی خود میدانند.
با نزدیک شدن به ظهر، بخش دیگری از تلاشهای مردم روستا نمایان میشود. در محل آمادهسازی غذا، دهها نفر از اهالی مشغول فعالیت هستند. برخی در پخت غذا مشارکت دارند، برخی مسئول توزیع هستند و برخی نیز به استقبال مهمانان میروند.
پس از اقامه نماز جماعت ظهر و عصر، سفره اطعام غدیر گسترده میشود؛ سفرهای که هر سال هزاران نفر را گرد هم میآورد و جلوهای از فرهنگ بخشندگی و میزبانی مردم این روستا را به نمایش میگذارد.
حضور داوطلبانه مردم در برگزاری این مراسم، یکی از ویژگیهای شاخص جشن غدیر در سیوجان است. بسیاری از هزینهها از سوی اهالی، خیران و دوستداران اهل بیت (ع) تأمین میشود و مردم با هر توان و ظرفیتی در برگزاری این آیین سهیم هستند.
اگرچه عید غدیر در سراسر خراسان جنوبی با شکوه خاصی برگزار میشود، اما سیوجان به دلیل پیشینه تاریخی، جمعیت سادات و حفظ آیین عقد اخوت، جایگاه ویژهای در میان مراسمهای غدیری استان پیدا کرده است.
شاید راز ماندگاری این روستا در همین باشد که غدیر را تنها در قالب یک مراسم سالانه نمیبیند؛ بلکه آن را در رفتار اجتماعی، احترام به سادات، مهماننوازی، همکاری جمعی و پیوند میان مردم معنا میکند.
با پایان یافتن مراسم و بازگشت مهمانان به شهرها و روستاهای خود، پرچمهای سبز همچنان بر فراز خانههای سیوجان باقی میماند؛ نشانهای از روستایی که در آن، پیمان اخوت هنوز زنده است و غدیر همچنان در زندگی مردم جریان دارد.