نگار رشیدی
صدای سوت پایان برای سپاهان، اینبار نه در مستطیل سبز و زیر نورافکنهای ورزشگاه نقش جهان، بلکه در راهروهای تاریک بوروکراسی اداری و پشت دروازههای بسته سامانه دیجیتال کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) به صدا درآمد. خبری که مانند یک شوک بزرگ به پیکره فوتبال اصفهان و ایران وارد شد؛ سپاهان از آسیا حذف شد. این اتفاق در حالی رخ داد که فدراسیون فوتبال، با توجه به فریز شدن جدول ردهبندی لیگ برتر، طلاییپوشان را به عنوان نماینده سوم ایران معرفی کرده بود. اما داستان سقوط اصفهانیها از قطار آسیا، روایتی پیچیده از جنگ، تاخیر و قوانین بیرحم بینالمللی است که حالا دومینوی اتفاقات عجیبی را در فوتبال ایران به حرکت درآورده است.
سپاهان همیشه به عنوان یکی از ساختاریافتهترین باشگاههای ایران شناخته میشد. با این حال، رای کمیته بدوی صدور مجوز حرفهای، خط قرمزی روی نام این تیم کشید. مدیران باشگاه در دفاعیات خود، پای یک جنگ ۴۰روزه را به میان کشیدند؛ روزهای پرالتهابی که در پی حملات دشمن به اسپانسر اصلی باشگاه رقم خورد و تبعات سنگین آن، روند حسابرسی صورتهای مالی را مختل کرد. مدیران سپاهان معتقد بودند این تاخیر ناخواسته بوده و حسابرس نتوانسته در موعد مقرر مدارک را امضا کند. با این حال، نه کمیته بدوی و نه اعضای کمیته استیناف، این دلایل را برای شکستن قوانین سفت و سخت بارگذاری مدارک کافی ندانستند. تیر خلاص زمانی شلیک شد که کنفدراسیون فوتبال آسیا با درخواست فدراسیون ایران برای بازگشایی مجدد سامانه و اعطای یک فرصت طلایی به سپاهان، قاطعانه مخالفت کرد. درهای آسیا به روی تیمی که خود را سزاوارترین نماینده ایران میدانست، بسته شد.
با حذف قطعی سپاهان، حالا یک صندلی خالی در پرواز آسیایی فوتبال ایران (مسابقات لیگ قهرمانان آسیا۲) باقی مانده است؛ صندلی جذابی که رقابت برای تصاحب آن، به یک مناقشه تمامعیار تبدیل شده است. فدراسیون فوتبال که به دلیل شرایط خاص کشور تصمیم به تعطیلی لیگ و فریز کردن جدول در فاصله هفت هفته مانده به پایان مسابقات گرفته بود، حالا با یک کلاف سردرگم مواجه است. آنها قصد دارند لیگ فصل آینده را ۱۸تیمی کنند، اما اجرای این طرح کاملا در گروی تعیین تکلیف همین سهمیه سوم آسیاست. در حال حاضر، سه مدعی اصلی برای نشستن روی این صندلی وجود دارند. اولی گلگهر سیرجان (رتبه چهارم /۳۶امتیاز /۲۳بازی)؛ شاگردان مهدی تارتار از لحاظ امتیازی در بهترین موقعیت قرار دارند. مجوز حرفهای آنها صادر شده و حتی فدراسیون در آمادهباشی شفاهی، از آنها خواسته تا چمدانهایشان را ببندند. اما شایعاتی مبنی بر انصراف آنها به دلیل کمبود بودجه نیز به گوش میرسید که البته به سرعت تکذیب شد. دومی چادرملو اردکان (رتبه پنجم/۳۵امتیاز /۲۲بازی)؛ تیمی شگفتیساز که با یک بازی کمتر نسبت به گلگهر، در یک قدمی آنها ایستاده و منتظر لغزش یا رأی قانونی به نفع خودش است. و اما تیم سوم؛ پرسپولیس (رتبه ششم/۳۴امتیاز /۲۲بازی)؛ سرخپوشان پایتخت با وجود تلاشهای پیدا و پنهان مدیریت باشگاه، از نظر ریاضی حتی در صورت حذف سپاهان و گلگهر، بعد از چادرملو قرار میگیرند، اما همچنان با استفاده از اهرم فشار هواداری، سایه سنگین خود را بر سر این پرونده حفظ کردهاند.
آنچه معرفی نماینده سوم را از یک انتخاب ساده بر اساس جدول به یک بحران تبدیل کرده، نابرابری تعداد بازیها است. معرفی گلگهر ۲۳بازیه به عنوان جانشین سپاهان، بیشک با طوفان اعتراضات چادرملو و پرسپولیس (که هر دو ۲۲بازی انجام دادهاند) مواجه خواهد شد. اما این تمام ماجرا نیست. بزرگترین گره این کلاف کور، در اتاقهای کمیته انضباطی قرار دارد؛ جایی که گلگهر پس از شکست سنگین پنج بر یک مقابل چادرملو، از این باشگاه به دلیل استفاده غیرقانونی از مائورو آندرس کابایرو آگویلرا، بازیکن پاراگوئهای، شکایت کرده است. این پرونده تاکنون سه بار بررسی شده اما رایی صادر نشده است. هرگونه تصمیم در این خصوص، بلافاصله به کمیته استیناف کشیده خواهد شد و زمان ارزشمند فوتبال ایران را بیش از پیش خواهد بلعید.
در حالی که تنشها به اوج خود رسیده بود، فدراسیون فوتبال توانست یک فرصت طلایی دو هفتهای از AFC برای معرفی نماینده نهایی بگیرد. این مهلت تمدید شده، شاید آبی روی آتش باشد تا پروندههای حقوقی معلق سرانجام به نتیجه برسند. در این میان، زمزمههای جذابی از راهروهای فدراسیون به گوش میرسد؛ شایعه برگزاری یک تورنمنت سهجانبه و مینیکمپ بین گلگهر، چادرملو و پرسپولیس تا تکلیف نماینده ایران نه در دادگاهها و روی کاغذ، بلکه در مستطیل سبز مشخص شود. اگرچه این ایده هنوز به تایید رسمی نرسیده، اما جذابیتهای داستانی آن برای فوتبالدوستان غیرقابل انکار است. حالا فوتبال ایران نفسها را در سینه حبس کرده است. طوفان زرد اصفهان فروکش کرده، اما گرد و غبار برخاسته از حذف آنها، سرنوشت لیگ برتر، ۱۸تیمی شدن مسابقات و هویت مسافر سوم آسیا را در هالهای از ابهام و هیجان فرو برده است. باید دید در این بازی شطرنج مدیریتی و حقوقی، در نهایت کدام پادشاه تاج آسیایی را بر سر خواهد گذاشت.