به گزارش ایرنا؛ در سال های آخر قرن بیستم، اشغال جنوب لبنان توسط رژیم صهیونیستی که از سال ۱۹۸۲ آغاز شده بود، به یکی از طولانیترین اشغالهای نظامی در تاریخ معاصر تبدیل شده بود. این اشغال با هزینههای سنگین انسانی و مالی برای اشغالگران همراه بود.
مقاومت مداوم نیروهای لبنانی، بهویژه حزبالله که با عملیات چریکی و ضربههای دقیق به مواضع اشغالگران، هزینه اشغال را برای رژیم صهیونیستی غیرقابل تحمل کرد، نهایتاً منجر به عقبنشینی یکجانبه نیروهای صهیونیستی در ۲۴ مه ۲۰۰۰ (۵ خرداد ۱۳۷۹) شد.
این عقبنشینی بدون دستیابی به اهداف اعلامشده و تحت فشار افکار عمومی داخلی اسرائیل و تلفات فزاینده رخ داد و به عنوان نقطه عطفی در تاریخ مقاومت لبنان ثبت شد. دولت لبنان این روز را «روز مقاومت و آزادسازی» نامید که نمادی از پیروزی اراده ملت بر اشغالگری شد. از آن زمان تاکنون، بیش از ربع قرن گذشته است، اما رژیم صهیونیستی هرگز نتوانسته آرامش را در مرزهای شمالی خود برقرار کند. گزارشهای متعدد حاکی از آن است که صهیونیستها با نقض مکرر حریم هوایی و زمینی لبنان، عملیاتهای شناسایی، بمباران مواضع و حتی ترورها را ادامه دادهاند.
این رویکرد تجاوزکارانه، جنوب لبنان را به یکی از کانونهای اصلی تنش در منطقه تبدیل کرده و رژیم صهیونیستی را به منبع اصلی بیثباتی و بحرانسازی در خاورمیانه مبدل ساخته است. تجاوزات مستمر از جمله حملات هوایی به روستاها و شهرکهای مرزی، نه تنها نتوانسته مقاومت را تضعیف کند، بلکه به عنوان کاتالیزوری برای تقویت توانمندیهای عملیاتی و نظامی حزبالله عمل کرده است. حزبالله لبنان در این سالها با تکیه بر تجربیات میدانی، حمایت مردمی و ابتکارات دفاعی، توانسته شبکه دفاعی پیچیدهای ایجاد کند. عملیاتهای موفق پهپادی، راکتی و موشکی در پاسخ به تجاوزات، نشاندهنده رشد کیفی و کمی ظرفیتهای این نیروی مقاومت است. آنچه بیش از همه حائز اهمیت است، افزایش محبوبیت و مشروعیت حزبالله در میان اقشار مختلف مردم لبنان است.
لبنانیها حزبالله را نه صرفاً یک گروه سیاسی نظامی، بلکه مدافع واقعی تمامیت ارضی کشور در برابر متجاوز خارجی میدانند. این محبوبیت ریشه در عملکرد موفق مقاومت در آزادسازی سال ۲۰۰۰ و دفاع از لبنان در برابر حملات بعدی دارد که منجر به انسجام ملی بیشتر شده است. آزادی جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰ دارای ابعاد متعددی بود. از منظر نظامی، این رویداد نشان داد که اشغال نظامی سرزمینهای دیگر با هزینههای نامتناسب، نهایتاً به شکست منجر میشود. رژیم صهیونیستی که پیش از آن ادعای برتری مطلق نظامی داشت، با عقبنشینی تحقیرآمیز مواجه شد و ارتش جنوب لبنان نیز فروپاشید.
«امیل لحود» رئیس جمهوری پیشین لبنان امروز (دوشنبه) ضمن تمجید از دستاوردهای رزمندگان مقاومت لبنان علیه اشغالگران در جبهه جنوب لبنان گفت: جشن مقاومت و آزادسازی امسال در یک لحظه تاریخی برگزار میشود، به ویژه اینکه همان دشمنی که در سال ۲۰۰۰ از آن آزاد شدیم، به دنبال اشغال مجدد جنوب است، اما با مقاومت قهرمانان مقاومت روبرو شده است.
لحود تصریح کرد: این وضعیت ما را بر آن میدارد که در این روز از کسانی که پیروزی و آزادی را محقق کردند، یاد کنیم، زیرا آنچه در آینده نزدیک اتفاق خواهد افتاد، مشابه همان خواهد بود که در سال ۲۰۰۰ تحقق یافت و دشمن، علیرغم جنایاتش، نتوانسته است نه در لبنان و نه در منطقه خواسته خود را تحمیل کند.
جوزف عون رئیس جمهوری کنونی لبنان نیز در سالروز آزادسازی جنوب لبنان تاکید کرد که خروج کامل رژیم صهیونیستی از کشور، مطالبه ملی و ثابت باقی خواهد ماند و از آن کوتاه نمیآییم؛ لبنان تداوم تجاوزها و اشغالگریها را نمیپذیرد.
وی تاکید کرد: در سال ۲۰۰۰ در نتیجه مقاومت فرزندان این خاک و فداکاریهایشان رژیم اشغالگر عقبنشینی کرد و روز ۲۵ می روز کرامت فراگیر ملی بود.
پیش از این نیز، شیخ «نعیم قاسم» دبیرکل حزب الله لبنان به مناسبت سالروز عید مقاومت و آزادسازی جنوب لبنان از اشغال رژیم صهیونیستی، به ایراد سخن درباره موضوعات مختلف از جمله اوضاع سیاسی لبنان، ایران، بحرین و فلسطین پرداخته بود.
وی گفت: هر کسی که به مقاومت کمک کرد، شریک مقاومت و آزادسازی بود. مقاومت در کنار ارتش و مردم سهگانهای بود که توانست دستاورد آزادسازی را محقق کند، پیروزی آزادسازی (جنوب لبنان) نتیجه همکاری مقاومت، ارتش و ملت لبنان بود، این عامل مهم و موثری در تحقق آزادسازی بود، عید مقاومت و آزادسازی عید همه لبنانیها و آزادگان در جهان و عید فلسطین است.
دبیرکل حزبالله تأکید کرد: بایستی در خاطر ما بماند که ضربات مقاومت در سال ۲۰۰۰ رژیم اشغالگر را وادار به خروج از منطقه مرزی کرد.
از منظر سیاسی، این پیروزی به تقویت جبهه مقاومت در منطقه کمک کرد و الگویی برای سایر جنبشهای آزادیخواهی شد و از بُعد انسانی، بازگشت هزاران لبنانی آواره به خانههای خود و پایان رنج اشغال، نمادی از امید و پایداری بود. در سالهای پس از ۲۰۰۰، رژیم صهیونیستی با بهانههایی مانند «تهدید حزبالله» یا مناقشه بر سر مناطق مرزی محدود مانند مزارع شبعا، سیاست تنشزایی را پیگیری کرد. این سیاست در مقاطع مختلف، از جمله جنگ ۳۳ روزه سال ۲۰۰۶، منجر به خسارات گسترده برای هر دو طرف شد، اما در نهایت مقاومت لبنان را قویتر کرد. حزبالله نه تنها از این آزمونها سربلند بیرون آمد، بلکه با توسعه زرادخانه و تاکتیکهای نوین، به بازدارندگی قدرتمندی در برابر تجاوزات تبدیل شد.
در ماههای اخیر، گزارشها از تداوم تجاوزات هوایی و زمینی رژیم صهیونیستی به جنوب لبنان حکایت دارد. حملات پهپادی و بمبارانهای متعدد منجر به شهادت و زخمی شدن غیرنظامیان شده است. این اقدامات در حالی ادامه دارد که آتشبسهای اعلامشده نیز بارها نقض شدهاند.
منابع خبری داخلی از افزایش تلفات صهیونیستها در درگیریهای مرزی و عقبنشینیهای تاکتیکی نیروهای اشغالگر در برابر عملیاتهای حزبالله خبر میدهند. پهپادهای مقاومت نقش مؤثری در محدود کردن آزادی عمل نظامیان صهیونیستی ایفا کردهاند. این تجاوزات مستمر نه تنها نتوانسته اهداف رژیم را محقق کند، بلکه بار دیگر بر ناکارآمدی رویکرد نظامی صهیونیستها تأکید کرده است. حزبالله با پاسخهای دقیق و متناسب، نشان داده که هرگونه تجاوز با هزینه سنگین همراه خواهد بود. در این میان، انسجام مردم لبنان و حمایت از مقاومت، به عنوان سپری در برابر فشارهای خارجی عمل کرده است.
دبیرکل حزبالله نیز در سخنرانیهای اخیر به مناسبت سالروز آزادسازی، بر لزوم حفظ حاکمیت لبنان و رد مذاکرات مستقیم با رژیم اشغالگر تأکید کرده و مقاومت را ضامن امنیت و عزت ملی دانسته است. آزادی جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰ ثابت کرد که مقاومت مردمی در برابر اشغالگری، راهبردی پیروزمندانه است. تجاوزات مداوم رژیم صهیونیستی در بیش از دو دهه گذشته، این رژیم را به کانون بحران تبدیل کرده، اما همزمان مقاومت لبنان را به نماد اقتدار و دفاع مشروع مبدل ساخته است.
امروز جنوب لبنان بیش از هر زمان دیگری نیازمند آرامش و احترام به حاکمیت ملی است، اما تا زمانی که تجاوزات صهیونیستی ادامه دارد، مقاومت به عنوان حق طبیعی و مشروع ملت لبنان باقی خواهد ماند. این تجربه تاریخی درس ارزشمندی برای همه ملتهای منطقه است که تنها با وحدت، پایداری و تکیه بر توان داخلی میتوان در برابر زورگویی ایستاد.