آخرین دیدارهای هفته سیوهشتم سری آ ایتالیا دیشب با محوریت مشخص شدن سهمیه لیگ قهرمانان اروپا و لیگ اروپا دنبال شد.
با توجه به قهرمانی اینتر میلان و همچنین صعود قطعی ناپولی به لیگ قهرمانان اروپا، رم، میلان، یوونتوس و کومو در صدد تکمیل این فرم بودند و دیدارهای مهمی را امشب برگزار کردند.
فصل سری آ برای شاگردان کونته با پیروزی ۱-۰ مقابل اودینزه به پایان رسید؛ دیداری که تنها لحظه تعیینکنندهاش در دقیقه ۲۴ رقم خورد، جایی که راسموس هویلوند روی پاس عمقی دقیق کوین دیبروینه موفق شد دروازه حریف را باز کند و یازدهمین گل فصلش را ثبت کند. این گل تنها اتفاق مهم یک بازی کمکیفیت و کمموقعیت بود که بیشتر به مدیریت نتیجه شباهت داشت تا یک رقابت جدی فوتبالی.
آمار بازی هم این تصویر را تأیید میکرد؛ ناپولی با ۱۴ شوت و ۱.۸۱ امید گل و اودینزه با ۱۰ شوت و ۰.۴۷ امید گل نشان دادند که کیفیت خلق موقعیت در هر دو تیم پایین بوده است. بعد از گل زودهنگام، جریان بازی کاملاً کند و پراکنده شد و ناپولی بیشتر تلاش کرد کنترل ریتم مسابقه را در دست بگیرد تا اینکه به دنبال گلهای بیشتر باشد.
در دقایق پایانی، ناپولی بدون فشار خاصی بازی را مدیریت کرد و اجازه نداد جریان مسابقه از کنترلش خارج شود. در نهایت، این برد بیشتر از آنکه یک نمایش چشمنواز باشد، یک پایان منطقی و حسابشده برای فصلی بود که ناپولی در آن با ثبات نتیجه گرفت و جایگاه دوم سری آ را تثبیت کرد.
همچنین ورونا در خانه مقابل رم با نتیجه ۲-۰ شکست خورد؛ بازیای که تا نیمه اول بدون گل دنبال شد اما رم با کنترل تدریجی جریان مسابقه توانست در نیمه دوم برتری خود را تثبیت کند. با وجود مقاومت ورونا و چند موقعیت پراکنده، تیم مهمان از نظر کیفیت موقعیتسازی و تجربه در لحظات کلیدی برتر ظاهر شد و روند بازی را به سود خود تغییر داد.
گل اول رم در دقیقه ۵۶ توسط دونیل مالن به ثمر رسید؛ روی یک ضربه ایستگاهی که با پاس دقیق پائولو دیبالا شکل گرفت و مهاجم هلندی با ضربهای نزدیک دروازه کار را تمام کرد. ورونا بعد از این گل تلاش کرد به بازی برگردد و چند شوت و موقعیت نیمهخطرناک داشت، اما دفاع رم و واکنشهای دروازهبان اجازه بازگشت ندادند.
در نهایت در وقتهای اضافه، استفان الشعراوی روی یک ضدحمله و پاس دیبالا گل دوم را زد تا پیروزی رم قطعی شود. این گل عملاً بازی را بست و رم با یک برد مهم خارج از خانه، مسابقه را ۲-۰ به پایان رساند. بردی که به سادگی سهمیه لیگ قهرمانان اروپای جالوروسی را امضا میکرد.
میلان هم در چنین شرایطی بود و نیاز داشت با یک امتیاز بلیت لیگ قهرمانان اروپای خودش را قطعی کند اما بسیار شب تلخی شد. روسونری در آخرین بازی فصل سری آ خیلی سریع شروع کرد و تنها بعد از حدود دو دقیقه با گل سائلماکرز ۱-۰ جلو افتاد. در همان دقایق ابتدایی به نظر میرسید روسونری کنترل بازی را در دست دارد و میتواند با یک برد ساده فصل را جمع کند، اما کمکم کالیاری وارد بازی شد و جریان مسابقه را تغییر داد.
کالیاری با استفاده از ضدحملات و فشار روی خط دفاع میلان، در دقیقه ۲۰ توسط بورلی به گل تساوی رسید و بعد از آن هم بارها خطرناک ظاهر شد. میلان موقعیتهایی برای برگشت داشت (از جمله شوتها و ضربات سر رابیو، پولیسیچ و انکونکو)، اما در گلزنی دقت لازم را نداشت و نیمه اول با تساوی ۱-۱ تمام شد.
در نیمه دوم، بازی کاملاً به نفع کالیاری پیش رفت. تیم میهمان با فشار فیزیکی و استفاده از ضربات ایستگاهی در دقیقه ۵۷ توسط رودریگز گل دوم را زد و کامبک را کامل کرد. بعد از این گل، میلان با ورود بازیکنانی مثل پولیسیچ و مودریچ سعی کرد جریان بازی را برگرداند، اما موقعیتها یکی پس از دیگری از دست رفت یا توسط دفاع و دروازهبان کالیاری بسته شد.
در دقایق پایانی، فشار میلان شدید شد اما نتیجه تغییر نکرد و بازی با شکست ۲-۱ به پایان رسید. این باخت در روز آخر فصل برای میلان بسیار سنگین بود، چون باعث شد از جمع مدعیان سهمیه لیگ قهرمانان اروپا خارج شود و فصل را با حسرت تمام کند، در حالی که کالیاری با یک کامبک مهم فصل را با پیروزی به پایان رساند!
با این حال داربی تورین بین تورینو و یوونتوس در نهایت با تساوی ۲-۲ تمام شد، اما قبل از شروع خودش یک فضای کاملاً غیرعادی داشت. بازی با تأخیر قابلتوجه آغاز شد و گزارشها حاکی از تنش و ناآرامی بین برخی هواداران دو تیم در اطراف ورزشگاه بود؛ موضوعی که حتی باعث شد بازیکنان برای مدتی طولانی به رختکن برگردند و دوباره برای گرمکردن وارد زمین شوند. همین فضای سنگین از همان ابتدا روی ریتم مسابقه اثر گذاشت و بازی را از حالت عادی یک دربی خارج کرد.
در داخل زمین، یوونتوس شروع بهتری داشت و خیلی زود با گل دوشان ولاهوویچ در دقیقه ۲۴ و روی پاس عمقی خفرن تورام جلو افتاد. در نیمه دوم هم دوباره روی یک ضدحمله سریع و پاس فرانسیسکو کونسیسائو، ولاهوویچ در دقیقه ۵۴ گل دوم خودش و تیمش را زد تا یووه کاملاً در مسیر برد به نظر برسد. اما حتی در این دقایق هم مشخص بود که تورینو در حال رشد در بازی است و بهخصوص روی ارسالها و ضربات ایستگاهی خطرناک ظاهر میشود.
تورینو با شروع موج تغییرات و فشار روی کنارهها، در دقیقه ۶۰ روی کرنر دقیق اوبرادور و ضربه سر سزار کاسادی به بازی برگشت. این گل جریان بازی را کاملاً تغییر داد و یوونتوس را عقب برد. در ادامه، بازی بهشدت فیزیکی و عصبی شد و چند درگیری و کارت زرد هم ریتم مسابقه را شکست.
در نهایت، در دقیقه ۸۴ چه آدامز روی دفع ناقص پرین دروازهبان یووه و یک ضربه دقیق پای چپ گل تساوی ۲-۲ را زد تا کامبک تورینو کامل شود. در دقایق پایانی هم تورینو حتی برای گل سوم تلاش کرد، اما بازی با همین نتیجه تمام شد؛ نتیجهای که برای یوونتوس در کورس حساس رتبههای بالای جدول یک ضربه سختی بود.
این نتایج با توجه به پیروزی ۴ بر یک کومو مقابل کرمونزه، سهمیه لیگ قهرمانان اروپای گاسپرینی و فابرگاس را قطعی ساخت. ناپولی با ۷۶ امتیاز، رم با ۷۳ امتیاز و کومو با ۷۱ امتیاز سه تیمی هستند که پشت سر قهرمان صف بستند. همچنین میلان و یوونتوس هر کدام با ۷۰ و ۶۹ امتیاز راهی فصل جدید لیگ اروپا میشوند و آتالانتا به عنوان تیم هفتم جدول، نماینده سری آ در لیگ کنفرانس خواهد بود.
∎
با توجه به قهرمانی اینتر میلان و همچنین صعود قطعی ناپولی به لیگ قهرمانان اروپا، رم، میلان، یوونتوس و کومو در صدد تکمیل این فرم بودند و دیدارهای مهمی را امشب برگزار کردند.
فصل سری آ برای شاگردان کونته با پیروزی ۱-۰ مقابل اودینزه به پایان رسید؛ دیداری که تنها لحظه تعیینکنندهاش در دقیقه ۲۴ رقم خورد، جایی که راسموس هویلوند روی پاس عمقی دقیق کوین دیبروینه موفق شد دروازه حریف را باز کند و یازدهمین گل فصلش را ثبت کند. این گل تنها اتفاق مهم یک بازی کمکیفیت و کمموقعیت بود که بیشتر به مدیریت نتیجه شباهت داشت تا یک رقابت جدی فوتبالی.
آمار بازی هم این تصویر را تأیید میکرد؛ ناپولی با ۱۴ شوت و ۱.۸۱ امید گل و اودینزه با ۱۰ شوت و ۰.۴۷ امید گل نشان دادند که کیفیت خلق موقعیت در هر دو تیم پایین بوده است. بعد از گل زودهنگام، جریان بازی کاملاً کند و پراکنده شد و ناپولی بیشتر تلاش کرد کنترل ریتم مسابقه را در دست بگیرد تا اینکه به دنبال گلهای بیشتر باشد.
در دقایق پایانی، ناپولی بدون فشار خاصی بازی را مدیریت کرد و اجازه نداد جریان مسابقه از کنترلش خارج شود. در نهایت، این برد بیشتر از آنکه یک نمایش چشمنواز باشد، یک پایان منطقی و حسابشده برای فصلی بود که ناپولی در آن با ثبات نتیجه گرفت و جایگاه دوم سری آ را تثبیت کرد.
همچنین ورونا در خانه مقابل رم با نتیجه ۲-۰ شکست خورد؛ بازیای که تا نیمه اول بدون گل دنبال شد اما رم با کنترل تدریجی جریان مسابقه توانست در نیمه دوم برتری خود را تثبیت کند. با وجود مقاومت ورونا و چند موقعیت پراکنده، تیم مهمان از نظر کیفیت موقعیتسازی و تجربه در لحظات کلیدی برتر ظاهر شد و روند بازی را به سود خود تغییر داد.
گل اول رم در دقیقه ۵۶ توسط دونیل مالن به ثمر رسید؛ روی یک ضربه ایستگاهی که با پاس دقیق پائولو دیبالا شکل گرفت و مهاجم هلندی با ضربهای نزدیک دروازه کار را تمام کرد. ورونا بعد از این گل تلاش کرد به بازی برگردد و چند شوت و موقعیت نیمهخطرناک داشت، اما دفاع رم و واکنشهای دروازهبان اجازه بازگشت ندادند.
در نهایت در وقتهای اضافه، استفان الشعراوی روی یک ضدحمله و پاس دیبالا گل دوم را زد تا پیروزی رم قطعی شود. این گل عملاً بازی را بست و رم با یک برد مهم خارج از خانه، مسابقه را ۲-۰ به پایان رساند. بردی که به سادگی سهمیه لیگ قهرمانان اروپای جالوروسی را امضا میکرد.
میلان هم در چنین شرایطی بود و نیاز داشت با یک امتیاز بلیت لیگ قهرمانان اروپای خودش را قطعی کند اما بسیار شب تلخی شد. روسونری در آخرین بازی فصل سری آ خیلی سریع شروع کرد و تنها بعد از حدود دو دقیقه با گل سائلماکرز ۱-۰ جلو افتاد. در همان دقایق ابتدایی به نظر میرسید روسونری کنترل بازی را در دست دارد و میتواند با یک برد ساده فصل را جمع کند، اما کمکم کالیاری وارد بازی شد و جریان مسابقه را تغییر داد.
کالیاری با استفاده از ضدحملات و فشار روی خط دفاع میلان، در دقیقه ۲۰ توسط بورلی به گل تساوی رسید و بعد از آن هم بارها خطرناک ظاهر شد. میلان موقعیتهایی برای برگشت داشت (از جمله شوتها و ضربات سر رابیو، پولیسیچ و انکونکو)، اما در گلزنی دقت لازم را نداشت و نیمه اول با تساوی ۱-۱ تمام شد.
در نیمه دوم، بازی کاملاً به نفع کالیاری پیش رفت. تیم میهمان با فشار فیزیکی و استفاده از ضربات ایستگاهی در دقیقه ۵۷ توسط رودریگز گل دوم را زد و کامبک را کامل کرد. بعد از این گل، میلان با ورود بازیکنانی مثل پولیسیچ و مودریچ سعی کرد جریان بازی را برگرداند، اما موقعیتها یکی پس از دیگری از دست رفت یا توسط دفاع و دروازهبان کالیاری بسته شد.
در دقایق پایانی، فشار میلان شدید شد اما نتیجه تغییر نکرد و بازی با شکست ۲-۱ به پایان رسید. این باخت در روز آخر فصل برای میلان بسیار سنگین بود، چون باعث شد از جمع مدعیان سهمیه لیگ قهرمانان اروپا خارج شود و فصل را با حسرت تمام کند، در حالی که کالیاری با یک کامبک مهم فصل را با پیروزی به پایان رساند!
با این حال داربی تورین بین تورینو و یوونتوس در نهایت با تساوی ۲-۲ تمام شد، اما قبل از شروع خودش یک فضای کاملاً غیرعادی داشت. بازی با تأخیر قابلتوجه آغاز شد و گزارشها حاکی از تنش و ناآرامی بین برخی هواداران دو تیم در اطراف ورزشگاه بود؛ موضوعی که حتی باعث شد بازیکنان برای مدتی طولانی به رختکن برگردند و دوباره برای گرمکردن وارد زمین شوند. همین فضای سنگین از همان ابتدا روی ریتم مسابقه اثر گذاشت و بازی را از حالت عادی یک دربی خارج کرد.
در داخل زمین، یوونتوس شروع بهتری داشت و خیلی زود با گل دوشان ولاهوویچ در دقیقه ۲۴ و روی پاس عمقی خفرن تورام جلو افتاد. در نیمه دوم هم دوباره روی یک ضدحمله سریع و پاس فرانسیسکو کونسیسائو، ولاهوویچ در دقیقه ۵۴ گل دوم خودش و تیمش را زد تا یووه کاملاً در مسیر برد به نظر برسد. اما حتی در این دقایق هم مشخص بود که تورینو در حال رشد در بازی است و بهخصوص روی ارسالها و ضربات ایستگاهی خطرناک ظاهر میشود.
تورینو با شروع موج تغییرات و فشار روی کنارهها، در دقیقه ۶۰ روی کرنر دقیق اوبرادور و ضربه سر سزار کاسادی به بازی برگشت. این گل جریان بازی را کاملاً تغییر داد و یوونتوس را عقب برد. در ادامه، بازی بهشدت فیزیکی و عصبی شد و چند درگیری و کارت زرد هم ریتم مسابقه را شکست.
در نهایت، در دقیقه ۸۴ چه آدامز روی دفع ناقص پرین دروازهبان یووه و یک ضربه دقیق پای چپ گل تساوی ۲-۲ را زد تا کامبک تورینو کامل شود. در دقایق پایانی هم تورینو حتی برای گل سوم تلاش کرد، اما بازی با همین نتیجه تمام شد؛ نتیجهای که برای یوونتوس در کورس حساس رتبههای بالای جدول یک ضربه سختی بود.
این نتایج با توجه به پیروزی ۴ بر یک کومو مقابل کرمونزه، سهمیه لیگ قهرمانان اروپای گاسپرینی و فابرگاس را قطعی ساخت. ناپولی با ۷۶ امتیاز، رم با ۷۳ امتیاز و کومو با ۷۱ امتیاز سه تیمی هستند که پشت سر قهرمان صف بستند. همچنین میلان و یوونتوس هر کدام با ۷۰ و ۶۹ امتیاز راهی فصل جدید لیگ اروپا میشوند و آتالانتا به عنوان تیم هفتم جدول، نماینده سری آ در لیگ کنفرانس خواهد بود.