گروه ورزشی: فصل لیگ یک فرانسه بار دیگر با سلطه باشکوه پاری سنژرمن به پایان رسید؛ فصلی که قلب میلیونها عاشق فوتبال را تسخیر کرد. پاریس برای پنجمین فصل متوالی قهرمان شد و این عنوان را به شکلی تاریخی و حماسی ثبت کرد. قهرمانی در شرایط سختی به دست آمد. لانس تا هفتههای پایانی تعقیبکننده جدی نام داشت اما پیاسجی به بدترین شکل ممکن به آنها ضربه زد و قهرمانیاش را درست در بولار دللیس قطعی کرد. جشن قهرمانی پاریسیها در ژان بوئن، ورزشگاه همشهریشان، برگزار شد.
پاریسیها چهاردهمین قهرمانی خود را ثبت کردند و شاگردان انریکه برای نخستین بار در تاریخ باشگاه، ۵ سال متوالی جام را حفظ کردند. هرچند هنوز تا سیطره هفتساله لیون فاصله دارند اما فاصله امتیازی با مارسی در جدول تاریخی همچنان بالاست (۹۲۲ امتیاز). روند قدرتمند فعلی PSG نشان میدهد این رکورد هم در سالهای آینده به نام آنها ثبت خواهد شد.
پشت این جام درخشان، داستانهایی از جادو، اشک، جنگندگی، افتخار و ظهور ستارههای نوظهور وجود داشت. حالا در «تالار چهرههای فصل لیگ یک» قدم میزنیم و به مردانی میپردازیم که این فصل را مثل یک فیلم سینمایی بزرگ، برای همیشه در ذهنها حک کردند.
لوئیس انریکه
وقتی لوئیس انریکه روی نیمکت پاریسیها نشست، انگار یک استراتژیست سرد و بیرحم وارد میدان شد. او با نگاهی نافذ و قلبی پر از آتش، فوتبال را به هنر تبدیل میآمیخت. در ۳ فصل اخیر، تفاوت امتیازی PSG با تیم دوم (موناکو) به ۵۴ امتیاز رسیده. انریکه مثل کارگردانی دقیق، هر بازیکن را در نقش خودش نشاند و از دل طوفان، یک ماشین قهرمانی بینقص بیرون کشید.
فصل پر از شبهای جادویی در پارک دپرنس بود. فوتبال کامل مثل یک سمفونی جریان داشت و شدت بازی، نفسها را در سینه حریفان حبس میکرد. انریکه قهرمانی را رقم زد اما این بار با امضای خودش؛ امضایی از زیبایی، سلطه و هوش بیانتها. هواداران PSG اگرچه او را نویسنده تلخترین شب تاریخشان میدانند اما به همان اندازه بابت قهرمان کردن تیم در لیگ قهرمانان اروپا عاشقش هستند.
ویتینیا، ژائو نوس و نونو مندس
رقابت بینالمللی شوپن هر ۵ سال یکبار در ورشو برگزار میشود، اما مدتی است برای شنیدن بهترین ارکستر پیانوی جهان باید به پاریس سفر کرد. این ۳ پرتغالی قلب تپنده پاریس بودند.
ویتینیا با هوش و پاسهای دقیق، مثل رهبر ارکستر جریان تیم را در دست داشت. ژائو نوس، جوان پرشور و با استعداد، با انرژی جوانی و تکنیک درخشانش به قلب زمین نفوذ و همه را شگفتزده میکرد. نونو مندس در سمت چپ، مثل یک جنگجوی بیرحم در دفاع و هم حمله میدرخشید. تکلهایش مثل رعد و حمایت هجومیاش مثل شعله مینمود.
این مثلث طلایی بدون سروصدا اما با کلاس بینهایت، تعادل و ثبات را به تیمی پرستاره هدیه دادند. قهرمانی نه فقط با ستارههای بزرگ بلکه با قلبهای طلایی هم ساخته میشود.
عثمان دمبله
عثمان دمبله بالاخره زنجیرهای شک را شکست. او دیگر آن پسر پراستعداد آسیبپذیر نبود و به پادشاه لیگ یک و فوتبال اروپا تغییر چهره داد. سرعتش مثل باد، تکنیکش مثل نقاشی و تصمیمگیریهایش مثل تیغ برنده، بارها PSG را از لبه پرتگاه نجات داد.
دمبله به دریبل و تکنیکش معروف است و به ندرت اسراف میکند. او همان اسلحه مخوفی است که کسی انتظارش را ندارد. با ۱۰ گل و ۷ پاس گل، موثرترین بازیکن فصل پاریس به حساب آمد و بهترین بازیکن فصل لیگ ۱ لقب گرفت. حالا 3 هدف بزرگ در ذهن دارد؛ دومین قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، دومین جام جهانی و شاید دومین توپ طلا و تبدیل شدن به تنها بازیکن تاریخ با داشتن حداقل ۲ یادگار از هر افتخار.
خویچا کواراتسخلیا
جادوگر گرجی، هر بار توپ را لمس میکرد، استادیوم به لرزه درمیآمد. دریبلهایش مثل رقص شمشیر در باد، قلب مدافعان را میشکست و سرعت انفجاریاش مثل صاعقهای بود.
او قصهای حماسی نوشت. پسری از تفلیس به ناپل آمد، کوارادونا شد و در نهایت پاریس را فتح کرد. هر پاس، هر شوت و هر لبخند بعد از گلش پر از عشق خالص به فوتبال نام داشت. کوارا نماد آزادی، خلاقیت و شادی بیپایان است. در این فصل با ۸ گل و ۴ پاس گل در ۱۴۸۳ دقیقه، مهر تاییدی بر درخشش خود زد.
به قول بسیاری از کارشناسان فوتبال اروپا خویچا میتوانست در بارسای پپ بدرخشد، مثلث MSN را به یک مربع تبدیل کند و شاید در دنیای موازی اگر مسی در پاریس میماند، زیباترین اشعار دنیای فوتبال را مینوشتند.
وحید هلیلهودزیچ
وحید هلیلهودزیچ، نیم قرن با فوتبال زندگی کرد و در پایان این فصل برای همیشه لباس مربیگری را کنار گذاشت. بازیکن سابق نانت در دهه ۸۰ حالا در ۷۴ سالگی در همان شهر به خداحافظی رسید.
در مارس ۲۰۲۶، وقتی نانت در خطر سقوط بود و بازنشستگی آرامش را رها کرد، نوههایش را کنار گذاشت و با قلبی پر از عشق به باشگاه بازگشت: «آمدم تا باشگاه را نجات دهم» جملهای از یک مربی جنگجو که هرگز تسلیم نشد. با وجود همه تلاشها، نانت سقوط کرد و هلیلهودزیچ با چشمانی پر از اشک در آخرین بازی، فوتبال را بدرقه کرد. آخرین بازی او حتی به پایان نرسید. هواداران معترض وارد زمین شدند و هلیل با چشمانی اشکبار از زمین گریخت.
برکه اوزر
دیوار محکم لیل، فصل را مثل یک قهرمان ناشناخته پشت سر گذاشت. مهارهایش در لحظات حساس، مثل صحنههای آهسته یک فیلم جنگی، هواداران را به وجد میآورد. او با آرامش مثالزدنی، دروازه لیل را به قلعهای نفوذناپذیر تبدیل کرد. سنگربان ۲۵ ساله ترکیهای با ۱۳ کلینشیت، بهترین آمار فصل را ثبت کرد و جلوتر از با افرادی چون ریسر، سامبا، رولی، شوالیه و سافونوف به دروازهبان اول لیگ یک تبدیل شد. داستان اوزر، داستان اعتمادبهنفس، کار سخت و بلوغ زودرس است.
استبان لیپائول
شگفتیساز خاموش رن، یکی از زیباترین قصههای این فصل بود. با گلهای بهموقع و حرکات هوشمندانه، خود را به جمع گلزنان برتر لیگ رساند. این مهاجم ۲۶ ساله فرانسوی ثابت کرد هنوز هم استعداد خالص و اراده قوی میتواند بدون میلیونها یورو بدرخشد. از آغاز فوریه تا پایان فصل در ۱۴ بازی، ۱۲ گل به ثمر رساند و نام خود را به عنوان گزینه جذاب برای تیمهای بزرگ اروپا مطرح کرد. از فصل 2004/05، هیچ بازیکنی از رن نتوانسته بود برنده کفش طلای فرانسه شود. در ترافیک خط جلوی فرانسه لیپائول جایی ندارد.
میسن گرینوود و خواکین پانیچلی
میسن گرینوود در مارسی دوباره متولد شد. او با گلها و درخشش سینماییاش، هواداران OM را عاشق کرد و یکی از بهترین داستانهای احیای فصل را نوشت. در کنار او، خواکین پانیچلی، الماس جوان استراسبورگ، مثل ستارهای نوظهور در آسمان لیگ یک درخشید. هر ۲، ۱۶ گل برای تیمهایشان زدند و اگر مصدومیت و بدشانسی نبود، راحتتر میتوانستند نام خود را بالاتر ببرند.
دانته
دانته، کاپیتان نیس در پایان فصل با پیراهن راهراه قرمز و سیاه خداحافظی کرد. در ۴۱ سالگی، این مدافع برزیلی همچنان مثل یک جنگجوی باوقار روی چمن حاضر میشد و با تجربه و رهبریاش تیم را هدایت میکرد. بازی خداحافظیاش پر از اشک، تشویقهای ایستاده و لحظههایی خاص بود. او سالها قلب دفاع نیس نام داشت و حالا با افتخار کفشهایش را آویزان میکند. دانته نماد وفاداری، حرفهایگری و کلاس واقعی نام داشت. با این حال نیس به پلیآف بقا رسیده تا به مصاف سنتاتین برود و او اگر میخواهد خداحافظیاش مثل وحید هلیلهودزیچ نباشد، باید خودی نشان بدهد.
اندریک
جواهر برزیلی، با وجود سن کم مثل یک ستاره کهنهکار در لیگ یک درخشید. تکنیک، قدرت بدنی و هوش فوتبالیاش همه را مجذوب کرد. در لیون، ۵ گل و ۷ پاس گل در ۱۶ بازی ثبت کرد و نشان داد آنقدرها هم بد نبوده است.
اولیویه ژیرو
بازگشت احساسی یک افسانه فرانسوی. در لیل، هر گل و هر لحظه حضورش پر از خاطره، قدردانی و اشک بود. او با تجربه، رهبری و گلزنیاش دوباره نشان داد چرا نامش در تاریخ فوتبال فرانسه جاودانه مانده. ژیرو برای هواداران، بیش از یک بازیکن، یک نماد و یک قهرمان است.
پیر سَژ
پیر سَژ، مربی هوشمند لانس، یکی از قهرمانان پنهان فصل بود. با کار دقیق، انگیزش بالا و تاکتیکهای مدرن، لانس را به سطح بالاتری برد و جایزه بهترین مربی فصل را گرفت. او هرگز فوتبال حرفهای بازی نکرد اما از دستههای پایین فرانسه تا آکادمی لیون و سپس لانس، مسیر سختی را گذراند. لانس تحت هدایت او حتی به فینال جام حذفی هم رسیده و میتواند برای اولین بار در این تورنمنت قهرمان شوند.
∎
پاریسیها چهاردهمین قهرمانی خود را ثبت کردند و شاگردان انریکه برای نخستین بار در تاریخ باشگاه، ۵ سال متوالی جام را حفظ کردند. هرچند هنوز تا سیطره هفتساله لیون فاصله دارند اما فاصله امتیازی با مارسی در جدول تاریخی همچنان بالاست (۹۲۲ امتیاز). روند قدرتمند فعلی PSG نشان میدهد این رکورد هم در سالهای آینده به نام آنها ثبت خواهد شد.
پشت این جام درخشان، داستانهایی از جادو، اشک، جنگندگی، افتخار و ظهور ستارههای نوظهور وجود داشت. حالا در «تالار چهرههای فصل لیگ یک» قدم میزنیم و به مردانی میپردازیم که این فصل را مثل یک فیلم سینمایی بزرگ، برای همیشه در ذهنها حک کردند.
لوئیس انریکه
وقتی لوئیس انریکه روی نیمکت پاریسیها نشست، انگار یک استراتژیست سرد و بیرحم وارد میدان شد. او با نگاهی نافذ و قلبی پر از آتش، فوتبال را به هنر تبدیل میآمیخت. در ۳ فصل اخیر، تفاوت امتیازی PSG با تیم دوم (موناکو) به ۵۴ امتیاز رسیده. انریکه مثل کارگردانی دقیق، هر بازیکن را در نقش خودش نشاند و از دل طوفان، یک ماشین قهرمانی بینقص بیرون کشید.
فصل پر از شبهای جادویی در پارک دپرنس بود. فوتبال کامل مثل یک سمفونی جریان داشت و شدت بازی، نفسها را در سینه حریفان حبس میکرد. انریکه قهرمانی را رقم زد اما این بار با امضای خودش؛ امضایی از زیبایی، سلطه و هوش بیانتها. هواداران PSG اگرچه او را نویسنده تلخترین شب تاریخشان میدانند اما به همان اندازه بابت قهرمان کردن تیم در لیگ قهرمانان اروپا عاشقش هستند.
ویتینیا، ژائو نوس و نونو مندس
رقابت بینالمللی شوپن هر ۵ سال یکبار در ورشو برگزار میشود، اما مدتی است برای شنیدن بهترین ارکستر پیانوی جهان باید به پاریس سفر کرد. این ۳ پرتغالی قلب تپنده پاریس بودند.
ویتینیا با هوش و پاسهای دقیق، مثل رهبر ارکستر جریان تیم را در دست داشت. ژائو نوس، جوان پرشور و با استعداد، با انرژی جوانی و تکنیک درخشانش به قلب زمین نفوذ و همه را شگفتزده میکرد. نونو مندس در سمت چپ، مثل یک جنگجوی بیرحم در دفاع و هم حمله میدرخشید. تکلهایش مثل رعد و حمایت هجومیاش مثل شعله مینمود.
این مثلث طلایی بدون سروصدا اما با کلاس بینهایت، تعادل و ثبات را به تیمی پرستاره هدیه دادند. قهرمانی نه فقط با ستارههای بزرگ بلکه با قلبهای طلایی هم ساخته میشود.
عثمان دمبله
عثمان دمبله بالاخره زنجیرهای شک را شکست. او دیگر آن پسر پراستعداد آسیبپذیر نبود و به پادشاه لیگ یک و فوتبال اروپا تغییر چهره داد. سرعتش مثل باد، تکنیکش مثل نقاشی و تصمیمگیریهایش مثل تیغ برنده، بارها PSG را از لبه پرتگاه نجات داد.
دمبله به دریبل و تکنیکش معروف است و به ندرت اسراف میکند. او همان اسلحه مخوفی است که کسی انتظارش را ندارد. با ۱۰ گل و ۷ پاس گل، موثرترین بازیکن فصل پاریس به حساب آمد و بهترین بازیکن فصل لیگ ۱ لقب گرفت. حالا 3 هدف بزرگ در ذهن دارد؛ دومین قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، دومین جام جهانی و شاید دومین توپ طلا و تبدیل شدن به تنها بازیکن تاریخ با داشتن حداقل ۲ یادگار از هر افتخار.
خویچا کواراتسخلیا
جادوگر گرجی، هر بار توپ را لمس میکرد، استادیوم به لرزه درمیآمد. دریبلهایش مثل رقص شمشیر در باد، قلب مدافعان را میشکست و سرعت انفجاریاش مثل صاعقهای بود.
او قصهای حماسی نوشت. پسری از تفلیس به ناپل آمد، کوارادونا شد و در نهایت پاریس را فتح کرد. هر پاس، هر شوت و هر لبخند بعد از گلش پر از عشق خالص به فوتبال نام داشت. کوارا نماد آزادی، خلاقیت و شادی بیپایان است. در این فصل با ۸ گل و ۴ پاس گل در ۱۴۸۳ دقیقه، مهر تاییدی بر درخشش خود زد.
به قول بسیاری از کارشناسان فوتبال اروپا خویچا میتوانست در بارسای پپ بدرخشد، مثلث MSN را به یک مربع تبدیل کند و شاید در دنیای موازی اگر مسی در پاریس میماند، زیباترین اشعار دنیای فوتبال را مینوشتند.
وحید هلیلهودزیچ
وحید هلیلهودزیچ، نیم قرن با فوتبال زندگی کرد و در پایان این فصل برای همیشه لباس مربیگری را کنار گذاشت. بازیکن سابق نانت در دهه ۸۰ حالا در ۷۴ سالگی در همان شهر به خداحافظی رسید.
در مارس ۲۰۲۶، وقتی نانت در خطر سقوط بود و بازنشستگی آرامش را رها کرد، نوههایش را کنار گذاشت و با قلبی پر از عشق به باشگاه بازگشت: «آمدم تا باشگاه را نجات دهم» جملهای از یک مربی جنگجو که هرگز تسلیم نشد. با وجود همه تلاشها، نانت سقوط کرد و هلیلهودزیچ با چشمانی پر از اشک در آخرین بازی، فوتبال را بدرقه کرد. آخرین بازی او حتی به پایان نرسید. هواداران معترض وارد زمین شدند و هلیل با چشمانی اشکبار از زمین گریخت.
برکه اوزر
دیوار محکم لیل، فصل را مثل یک قهرمان ناشناخته پشت سر گذاشت. مهارهایش در لحظات حساس، مثل صحنههای آهسته یک فیلم جنگی، هواداران را به وجد میآورد. او با آرامش مثالزدنی، دروازه لیل را به قلعهای نفوذناپذیر تبدیل کرد. سنگربان ۲۵ ساله ترکیهای با ۱۳ کلینشیت، بهترین آمار فصل را ثبت کرد و جلوتر از با افرادی چون ریسر، سامبا، رولی، شوالیه و سافونوف به دروازهبان اول لیگ یک تبدیل شد. داستان اوزر، داستان اعتمادبهنفس، کار سخت و بلوغ زودرس است.
استبان لیپائول
شگفتیساز خاموش رن، یکی از زیباترین قصههای این فصل بود. با گلهای بهموقع و حرکات هوشمندانه، خود را به جمع گلزنان برتر لیگ رساند. این مهاجم ۲۶ ساله فرانسوی ثابت کرد هنوز هم استعداد خالص و اراده قوی میتواند بدون میلیونها یورو بدرخشد. از آغاز فوریه تا پایان فصل در ۱۴ بازی، ۱۲ گل به ثمر رساند و نام خود را به عنوان گزینه جذاب برای تیمهای بزرگ اروپا مطرح کرد. از فصل 2004/05، هیچ بازیکنی از رن نتوانسته بود برنده کفش طلای فرانسه شود. در ترافیک خط جلوی فرانسه لیپائول جایی ندارد.
میسن گرینوود و خواکین پانیچلی
میسن گرینوود در مارسی دوباره متولد شد. او با گلها و درخشش سینماییاش، هواداران OM را عاشق کرد و یکی از بهترین داستانهای احیای فصل را نوشت. در کنار او، خواکین پانیچلی، الماس جوان استراسبورگ، مثل ستارهای نوظهور در آسمان لیگ یک درخشید. هر ۲، ۱۶ گل برای تیمهایشان زدند و اگر مصدومیت و بدشانسی نبود، راحتتر میتوانستند نام خود را بالاتر ببرند.
دانته
دانته، کاپیتان نیس در پایان فصل با پیراهن راهراه قرمز و سیاه خداحافظی کرد. در ۴۱ سالگی، این مدافع برزیلی همچنان مثل یک جنگجوی باوقار روی چمن حاضر میشد و با تجربه و رهبریاش تیم را هدایت میکرد. بازی خداحافظیاش پر از اشک، تشویقهای ایستاده و لحظههایی خاص بود. او سالها قلب دفاع نیس نام داشت و حالا با افتخار کفشهایش را آویزان میکند. دانته نماد وفاداری، حرفهایگری و کلاس واقعی نام داشت. با این حال نیس به پلیآف بقا رسیده تا به مصاف سنتاتین برود و او اگر میخواهد خداحافظیاش مثل وحید هلیلهودزیچ نباشد، باید خودی نشان بدهد.
اندریک
جواهر برزیلی، با وجود سن کم مثل یک ستاره کهنهکار در لیگ یک درخشید. تکنیک، قدرت بدنی و هوش فوتبالیاش همه را مجذوب کرد. در لیون، ۵ گل و ۷ پاس گل در ۱۶ بازی ثبت کرد و نشان داد آنقدرها هم بد نبوده است.
اولیویه ژیرو
بازگشت احساسی یک افسانه فرانسوی. در لیل، هر گل و هر لحظه حضورش پر از خاطره، قدردانی و اشک بود. او با تجربه، رهبری و گلزنیاش دوباره نشان داد چرا نامش در تاریخ فوتبال فرانسه جاودانه مانده. ژیرو برای هواداران، بیش از یک بازیکن، یک نماد و یک قهرمان است.
پیر سَژ
پیر سَژ، مربی هوشمند لانس، یکی از قهرمانان پنهان فصل بود. با کار دقیق، انگیزش بالا و تاکتیکهای مدرن، لانس را به سطح بالاتری برد و جایزه بهترین مربی فصل را گرفت. او هرگز فوتبال حرفهای بازی نکرد اما از دستههای پایین فرانسه تا آکادمی لیون و سپس لانس، مسیر سختی را گذراند. لانس تحت هدایت او حتی به فینال جام حذفی هم رسیده و میتواند برای اولین بار در این تورنمنت قهرمان شوند.