حکیم عمر خیام، چهرهای چندساحتی و کمنظیر در تاریخ تمدن ایرانی و اسلامی است؛ اندیشمندی که در سده پنجم هجری، افقهای نوینی در دانش ریاضیات و نجوم گشود و در عین حال با سرودن رباعیاتی ژرف و تأملبرانگیز، روح فلسفی انسان را به پرسش و تفکر فراخواند. اصلاح گاهشماری جلالی به همت او و همعصرانش، گواهی روشن بر نبوغ علمی و دقت محاسباتی اوست؛ گاهشماریای که هنوز نیز از دقیقترین تقویمهای جهان به شمار میرود.
خیام در عرصه ریاضیات، با پژوهشهای ارزشمند خود درباره معادلات درجه سوم و بنیانهای هندسه، سهمی ماندگار در پیشرفت دانش بشری بر جای نهاد. او نهتنها به عنوان دانشمندی برجسته، بلکه به مثابه متفکری آزاداندیش شناخته میشود که دغدغه حقیقت، معنای زندگی و سرنوشت انسان را در قالب رباعیاتی موجز و عمیق بیان کرده است.
رباعیات خیام، آیینهای از تأملات فلسفی درباره گذر زمان، ناپایداری جهان و ارزش لحظههای زندگی است. زبان ساده اما اندیشهورز او، مخاطب را به درنگ در معنای بودن و بهرهگیری از فرصتهای کوتاه عمر دعوت میکند؛ دعوتی که همچنان پس از قرنها، طنین آن در جان دوستداران فرهنگ و ادب طنینانداز است.
بزرگداشت حکیم عمر خیام، پاسداشت خرد، دانش و آزادگی اندیشه است؛ یادآوری این حقیقت که میراث علمی و ادبی ایرانزمین، سرمایهای جهانی و الهامبخش نسلهای امروز و فرداست.
نام و یاد این حکیم فرزانه، همواره بر تارک تاریخ فرهنگ ایران خواهد درخشید.