به گزارش ایرنا، اسدالله تیموری روز شنبه در نشست شورای کشاورزی مازندران در ساری با اشاره به وجود بیش از هزار قطعه آببندان در استان گفت: از این تعداد حدود ۹۰۰ آببندان به وسعت ۱۷ هزار هکتار فعال است که ظرفیتی نزدیک به ۳۵۰ میلیون مترمکعب ذخیره آب دارند.
وی افزود: با حمایت استاندار مازندران و پیشبینی اعتباری بالغ بر ۵۵ هزار میلیارد ریال، در قالب یک برنامه سهساله، میتوان با بازسازی، افزایش ارتفاع، لایروبی و بهسازی سازهها، ظرفیت ذخیرهسازی آبهای سطحی و روانآبها را افزایش داد و سپس با خطوط انتقال لولهای، آب را به زمینهای هدف هدایت کرد.
به گفته تیموری، در صورت اجرای کامل این طرح، مجموع آب ذخیرهشده در آببندانهای احیاشده میتواند ظرفیتی معادل سدهای استان به وجود آورد که تحولی بنیادین در تأمین پایدار آب کشاورزی رقم بزند.
وی همچنین از طراحی و مکانیابی بیش از ۵۰ آببندان جدید در مناطق دارای تنش آبی خبر داد و گفت: اجرای این طرحها میتواند ضمن کاهش مخاطرات زیستمحیطی، موجب احیای اراضی کمبازده، تثبیت تولید و رونق مجدد کشاورزی در مناطق آسیبپذیر شود.
سرپرست سازمان جهاد کشاورزی مازندران با اشاره به پیشبینی ردیف اعتباری در حوزه آب با حمایت استاندار، این اقدام را زمینهساز تحولی اساسی در زیرساختهای آب و خاک استان دانست و افزود: با احیاء آببندانها و توسعه سامانههای نوین انتقال و توزیع آب، امکان افزایش سطح زیرکشت دوم، ارتقاء ضریب بهرهوری و افزایش تولید محصولات کشاورزی فراهم میشود.
مازندران حدود ۱۲۰ رودخانه اصلی و فرعی به طول هفت هزار کیلومتر دارد که دستکم ۲۰ رودخانه از این تعداد رودخانههای بزرگ و اصلی هستند و در این بین نیز رودخانههای تلار، تجن، بابلرود، چشمهکیله، سردآبررود، چالوس، نکارود و هراز مهمترین رودخانههای این استان محسوب میشوند.
آب به عنوان مهم ترین نیاز کشاورزی مازندران محسوب می شود، اما به با وجود اهمیت کشاورزی این استان در تامین امنیت غذایی کشور، اکنون فقط حدود ۱۱ درصد آب سطحی استان ذخیره می شود.
مازندران دارای ۴۶۰ هزار هکتار زمین زراعی و باغی است و سالانه بیش از هفت میلیون تن انواع محصولات کشاورزی تولید می کند (حدود یک میلیون تن برنج سفید، ۲میلیون و ۵۰۰ هزار تن مرکبات، ۱۸۰ هزار تن گوشت سفید، ۸۵ هزار تن انواع آبزیان، ۹۰ درصد کیوی، کشور، انواع گل و گیاه، گندم، علوفه و، کلزا) که ۱۰ درصد ارزش افزوده محصولات کشاورزی کشور را شامل می شود نقش ملی در امنیت غذایی دارد.
آببندان، استخر یا تالاب دست ساز خاکی و بسیار بزرگ است که از گود کردن و خاکبرداری یک محدوده و ریختن و کوبیدن و ایجاد دیواره خاکی دور این محدوده به وجود می آید تا روان آب ها در آن برای بهره برداری کشاورزی ذخیره شود.
این سازه ذخیره ساز آب کشاورزی، مختص استان های شمالی کشور است که در مازندران به آن ' اندون '، در گیلان ' سل ' و در استان گلستان ' بندسار ' می گویند.
بر اساس آمار رسمی، مساحت کل آب بندان های استان های گلستان، مازندران و گیلان حدود ۳۳ هزار هکتار است که آب آبیاری حدود ۱۵۰ هزار هکتار اراضی شالیزاری را تأمین می کند.
رواج سدسازی در کشور به همراه استفاده بی در و پیکر از سفره های زیرزمینی و دلخوشی به شیوه های نوین آبیاری در چند دهه گذشته سبب شد تا تعداد زیادی از آببندان های این استان ها رها شده و خشک شوند در حالی که تا اواخر دهه ۴۰ و ۵۰ این سازه ها تنها تامین کننده آب کشاورزی در شمال کشور بود.
