به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، اگر فکر می‌کنید اغراق می‌کنم، به کشور پهناور و مسلمان سودان در شمال آفریقا نگاه کنید. چند سال پیش یادتان هست (سال ۲۰۱۹)؟ رسانه‌های غربی غوغا کردند. دوربین‌ها زوم کردند روی یک دختر جوان سودانی. یادتان هست؟

دختری با لباس سفید به نام «آلا صلاح» که رفت بالای سقف ماشین و شروع کرد به شعار دادن. تیتر زدند: «ملکه نوبیا!»، «نماد آزادی!». چه پیامی می‌دادند؟

می‌گفتند: «ای مردم سودان! شما عقب مانده‌اید! شما اُمّل هستید که قوانین اسلامی دارید! بریزید بیرون! مثل غربی‌ها بشوید تا پیشرفت کنید!».

جوانان هیجان زده‌هم ریختند بیرون و شعار دادند: «ما آزادی غربی می‌خواهیم. غرب هم برایشان کف زد. سلبریتی‌هایشان عکس آن دختر سفیدپوش را استوری کردند و گفتند: «به‌به! سودان آزاد شد!».

اما امروز کجاست آن آزادی؟ الان که من با شما حرف می‌زنم، سری به اخبار سودان بزنید. «آل صالح» خودش در لندن در حال خوش‌گذرانی است و مدلینگ لباس شده و همان سودانی که قرار بود با کنار گذاشتن احکام دینی و گوش دادن به نسخه غرب، تبدیل به پاریس بشود، امروز تبدیل به جهنم شده است.

دیگر خبری از آن دختر سفیدپوش و تیترهای قشنگی نیست. جایش را چه گرفته؟ جنگ داخلی، تجاوز وحشتناک به هزاران زن و دختر، قحطی، کشتار و آوارگی. امروز مردم سودان علف می‌خورند تا زنده بمانند. جنازه‌ها در خیابان‌های خاطورم باد کرده و کسی نیست دفشان کند.

کجایند آن‌هایی که می‌گفتند «شما اُملِید؟» کجایند آن‌هایی که وعده«رفاه» و «مدیریت» می‌دادند؟ آمدند، کشور را به آشوب کشیدند، امنیت را گرفتند، زیرساخت‌ها را ویران کردند و حالا مردم سودان را غلطیده در خون، رها کردند و رفتند. این است نتیجه‌تریستیدن از انگی (عقب‌ماندگی)؛ این است نتیجه تسلیم شدن در برابر «تحقیر دشمن».

قوم آخرالزمانی، قومی است که این صحنه‌ها را می‌بیند و فریب واژه‌های قشنگی را نمی‌خورد. مؤمن آخرالزمانی کسی است که اگر هزار بلندگوی غربی فریاد بزنند (تو عقب مانده‌ای)، سرش را بالا می‌گیرد و می‌گوید: «اگر پیشرفت یعنی برهنگی، اگر کلاس یعنی نابودی خانواده، اگر مدرن شدن یعنی تبدیل شدن به سودان جنگ‌زد، ارزانی خودتان! من به بندگی خدا افتخار می‌کنم و از سرزنش شما کفتارها نمی‌ترسم!».