کتاب امید در تاریکی (ویرایش سوم) که در سال ۲۰۰۳ تا اوایل ۲۰۰۴ میلادی نوشت شده، از امید دفاع کرده است. این کتاب در مواجهه با ناامیدی عظیم در اوج قدرت دولت بوش و آغاز جنگ عراق نوشته شده است. نویسنده گفته است که آن لحظه مدتها پیش سپری شد اما ناامیدی، شکستباوری، بدبینی و فراموشی و مفروضات بنیادینش متفرق نشدهاند؛ حتی با اینکه غریبترین و باشکوهترین اتفاقات باورنکردنی رخ داد و گذشت.
ربکا سولنیت معتقد است که امید بهمعنی انکار واقعیتها نیست. امید یعنی مواجهشدن با اینها و حلشان از طریق بهیادداشتن چیزهای دیگری که قرن بیستم با خود آورد؛ یعنی جنبشها، قهرمانان و دگرگونی در آن میزان آگاهی که حالا از این مسائل داریم.
نویسنده توضیح داده است که کتاب «امید در تاریکی» در قالب مقالهای آغاز شد که حدود شش هفته پس از شروع جنگ ایالات متحده علیه عراق در اینترنت منتشر و بسیار دیده و خوانده کرد؛ او سپس تصمیم گرفت این کتاب کوچک را بنویسد. کتاب حاضر ۲۱ فصل دارد. عنوان برخی از این فصلها عبارت است از «امید کاذب و ناامیدی بیدردسر»، «در باب غیرمستقیم بودن کنش مستقیم»، «پس از ایدئولوژی، یا دستکاری زمان»، «همهچیز گرد هم میآید و درعینحال همهچیز از هم میپاشد» و «سفر به مرکز جهان».