«ما با خودمان قهر کرده‌ایم.» این جمله فقط توصیف یک نمایش نیست؛ شرح حال روزگاری است که در آن زندگی می‌کنیم. «ماهی بلژیکی» نمایشی است که بیش از هر چیز مخاطب را با خودش رو به رو می کند. آروند دشت‌آرای و کاظم سیاحی در گفت‌وگو با «شرق» از نمایشی می‌گویند که قرار نیست سرگرم کند یا تسلی بدهد، بلکه می‌خواهد مخاطب را با خودش روبه‌رو کند؛ با تنهایی، فرسودگی و فاصله‌ای که میان ما و درونمان افتاده است. این گفت‌وگو روایت آنها از ایستادن پای کاری است که می‌دانستند خلاف جریان است، پرریسک است و شاید قدر نبیند؛ اما باور داشتند اجرای چنین نمایشی لازم است.