به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ علی خضریان/// اصلاحطلبان که روزگاری در دهه ۷۰ خود را «نیروی پیشرو تحول» در جامعه ایران معرفی میکردند، در دو دهه اخیر کم کم از تحولات جا ماندهاند و امروز عملاً به «نیروی پیرو تحولات» تبدیل شدهاند و لذا سعی میکنند در شرایط ناتوانی در راهبری تحولات، پس از وقوع ماجراها، ریزهخوار رخدادها شوند و از نمد رخداد برای خود کلاهی ببافند.
تجربه نشان میدهد که بدنه اصلی اصلاحطلبان مسئولیتپذیر نیستند و درباره مدت حضور خود در قدرت و در ساختار جمهوری اسلامی هیچ پاسخی نمیدهند و صرفاً همه چیز را در جهت کلیشهای خودساخته «تقابل با نظام» توضیح میدهند.
در شورش دیماه نیز اصلاحطلبان به جای پذیرش مسئولیت و توضیح سیاستهای اقتصادی دولت مطبوع، همان تقابل با نظام را در پیش گرفتند.
نمونه بارز این تقابل با نظام را در نطق آذر منصوری، دبیرکل اتحاد ملت در یازدهمین کنگره این حزب که همزمان با این رخدادها ایراد شده میتوان دید، نطقی که نمونه کامل از سیاست تقابلجویانه و مسئولیتگریزانه این جریان است.
این جریان در تحلیل و درک خود از وضعیت به شکل تقلیلگرایانه عجیبی از دشمن چشمپوشی میکند تا کلیشهی «تقابل دائمی با نظام» این جریان آسیب نبیند.
سؤال اصلی این است جریانی که در هنگامه بحران و تقابل با دشمن، همه چیز را گردن نظام میاندازد و تلاش میکند سیاست را از مسیر مصادره رخدادهای غیرقابل دفاع به نفع منویات خود به پیش ببرد، چرا باید «در» قدرت جدی گرفته شود؟ جریانی که در هنگامه بحران و تقابل با دشمن سعی دارد تمامی تقصیرات را گردن نظام بیندازد، چرا اصلا در حکومت باید دارای جایگاه و قدرت باشد؟ ضمن اینکه همین نیروهای اصلاحطلب در شاکله ساختار مسئول بوده و باید پاسخگو باشند.
در مورد دستگیری برخی از چهرههای اصلاحات در روزهای اخیر این حرف مطرح شد که آنان طی جلسهای درصدد ایجاد یک دولت گذار بودند. حال اینکه چرا این افراد آزاد شدند باید قوه قضاییه پاسخگو باشد.
در مورد اینکه این افراد با توصیه رئیس جمهور آزاد شدند هیچ گزارش رسمیای مشاهده نشده است.
گفتنی است پروژه برخی چهرههای اصلاحات مبنی بر ایجاد دولت گذار، با توجه به حضور گرم مردم در ۲۲ بهمن به حاشیه رفت؛ اما به هر حال باید در روند قضایی به اتهامات این افراد رسیدگی شود. گرچه اکنون افراد شاخص دستگیر شده اصلاحات به قید وثیقه آزاد هستند.