جام جم آنلاین - لغو بازی‌های تدارکاتی تیم ملی فوتبال ایران اصلا بعید نبود. این اتفاق در گذشته بار‌ها اتفاق بود، اکنون هم تکرار شد. تغییر ناگهانی مسیر تیم ملی فوتبال ایران قطعا قلعه نویی و کادرش را با مشکلات زیادی رو‌به‌رو خواهد کرد. اوضاع بازی‌های تدارکاتی تیم ملی قبل از جام جهانی واقعاً پیچیده و حتی نگران‌کننده شده مخصوصاً بعد از لغو بازی با اسپانیا که قرار بود یکی از مهم‌ترین محک‌های فنی تیم ملی باشد. فدراسیون حالا مجبور شده مسیر متفاوتی را برای آماده‌سازی انتخاب کند و به‌جای بازی با تیم‌های تراز اول اروپا، سراغ حریفانی از آفریقا و آمریکای جنوبی برود، آن‌هم تیم‌هایی که قرار نیست جزو قدرت‌های درجه‌یک دنیا باشند.

 

گزینه‌هایی که محدود شدند

تکلیف مشخص است. حریفان تدارکاتی تیم ملی فوتبال ایران کاملا محدود شده‌اند. 

در ابتدا برنامه این بود که تیم ملی با حریفان بزرگ اروپایی از جمله اسپانیا بازی کند، اما این دیدار لغو شد و عملاً یکی از مهم‌ترین فرصت‌های آماده‌سازی از بین رفت. 

حالا کادر فنی و فدراسیون به دنبال برگزاری بازی‌هایی با تیم‌هایی از آفریقا و آمریکای جنوبی هستند تا حداقل تقویم فیفادی خالی نماند. حتی گفته شده در خرداد هم سه گزینه بررسی می‌شوند تا نهایتاً دو بازی برگزار شود. تا این لحظه نام رسمی حریفان اعلام نشده، اما با توجه به شرایط مختلف گزینه‌های احتمالی معمولاً شامل تیم‌های سطح دوم آفریقا هستند؛ تیم‌هایی که آمادگی بازی دوستانه دارند و برنامه‌شان مثل قدرت‌های بزرگ قاره پر نیست.

گزینه‌های محتمل در چنین شرایطی معمولاً تیم‌هایی در سطح تانزانیا، کنیا، زامبیا یا اوگاندا هستند. همچنین برخی تیم‌های شمال آفریقا یا غرب آفریقا که در رده میانی فیفا قرار دارند نیز میتوانند گزینه‌های محتمل دیگر باشند. 

البته که اصلا نباید انتظار داشت تیم‌هایی مثل مصر، مراکش یا سنگال حریفان ایران باشند چرا که برنامه‌های این تیم‌ها کاملا پر است. جسته و گریخته شنیده میشود مذاکرات با تیم‌هایی مثل الجزایر یا کامرون به نتیجه نرسیده بود.

 

حریفان آمریکای جنوبی؛ چه خبر؟

در مورد تیم آمریکای جنوبی هم وضعیت مشابه است. تیم‌های بزرگ این قاره مثل برزیل، آرژانتین و اروگوئه برنامه‌های فشرده و بازی‌های سطح بالا دارند بنابراین وارد چنین توافق‌هایی نمی‌شوند؛ توافق‌هایی که باید لزوما یک شبه حاصل شود و از قبل قول و قراری درباره آنها نبوده است. به همین دلیل اصلا نباید حتی تصور کرد که تیم ملی فوتبال ایران قرار است با چنین حریفان بزرگانی در فرصت باقی مانده تا جام جهانی رو در رو شود. گزینه‌های احتمالی ایران از این حیطه جغرافیایی را میتوان به گونه دیگری بررسی کرد. شاید تیم‌های رده میانی مثل بولیوی، ونزوئلا یا پاراگوئه و یا شاید تیم‌هایی مثل پرو یا اکوادور جز گزینه‌ها باشند، البته به شرط آنکه در برنامه‌های آماده سازی این تیم‌ها هنوز جایی باقی مانده باشد. 

اما تقریباً قطعی است که این حریفان، تیم‌های بزرگی مانند برزیل یا آرژانتین نخواهند بود؛ چون چنین تیم‌هایی معمولاً فقط با قدرت‌های بزرگ دنیا بازی تدارکاتی انجام می‌دهند.

 

فکر تیم‌های بزرگ ممنوع!

واضح است که تیم ملی فوتبال ایران دیگر نباید به بازی با تیم‌های بزرگ دنیا نظیر برزیل، فرانسه، آلمان، انگلیس و ... فکر کند. اکثر این تیم‌ها با رقیبان تاپ اروپا یا آمریکای جنوبی بازی می‌کنند. از سویی با توجه به مدت زمان کم باقی مانده امکان مذاکره و رایزنی با این تیم‌ها وجود ندارد. در ماه‌های منتهی به جام جهانی بسیاری از تیم‌های بزرگ دنیا ترجیح میدهند با تیم‌هایی همسطح خودشان بازی کنند نه بازی با تیم‌هایی که هیچ آورده فنی برای آنها ندارد.

با توجه به شرایط فعلی، تیم ملی در آستانه جام جهانی با یک چالش جدی رو‌به‌رو است. باید کاملا واقع بین بود و فکر تیم‌های بزرگ دنیای فوتبال را از سر بیرون کرد. این وضعیت یعنی تیم ملی احتمالاً بدون تجربه بازی‌های بزرگ و پرفشار وارد جام جهانی می‌شود؛ موضوعی که می‌تواند روی آمادگی فنی و ذهنی بازیکنان تأثیر مستقیم بگذارد. اینجاست که شاید قلعه نویی و رفقا با تورنمنتی شبیه کافا رضایت بدهند.