به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ آیت الله فاضل لنکرانی در پایان درس خارج فقه در خصوص ماه مبارک رمضان و ضرورت تبلیغ در جمع طلاب و شاگردان خود مطالبی به عنوان رهنمود ارائه نمود.
مشروح سخنان و توصیه آیتالله شیخ محمدجواد فاضل لنکرانی درآستانه ماه مبارک رمضان به شرح ذیل است:
بسم الله الرحمن الرحیم
در آستانه ماه مبارک رمضان قرار گرفته ایم، امیدوارم برای همه ما ـ ولو تا حدی ـ در این دو ماه رجب و شعبان آمادگی حضور در این ضیافة الله ـ ولو تا حدی ـ به وجود آمده باشد و با یک اشتیاق و حضور قلب محکم وارد ماه مبارک رمضان شویم همانند انسانی که برای رسیدن به یک غنیمت بزرگ لحظهشماری می کند.
اولاً این دعای اواخر ماه شعبان را زیاد بخوانیم: «اللّهُمَّ إِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فِیما مَضی مِنْ شَعْبانَ فَاغْفِرْ لَنا فِیما بَقِیَ مِنْهُ» در قنوت نمازهای خود و در حالات مختلف این را بخوانیم که خود همین دعا تهیؤ برای ماه مبارک رمضان به وجود میآورد.
باید کمال استفاده را از ماه مبارک رمضان برای تعالی روح خود بنماییم به طوری که بحث غفران ذنوب، حداقل مطلوب انسان باشد. ما از خدای تبارک و تعالی واز حقایق عالم خیلی دوریم، من گاهی به خود میگویم عمر دارد تمام میشود اما هنوز یک آیه از آیات قرآن را نتوانسته ام بفهمم! ما از حقایق غیبیه و از معارف خیلی دوریم، با اینکه به حسب ظاهر خدا این توفیق را به ما طلبه ها داده که دائماً ممارست بر این معارف داریم، ولی واقعش این است که چون آن منبعِ لایزال بینهایت است، هرچه پیش رویم میبینیم میدان علم و معرفت خیلی وسیعتر است.
باید در این ماه مبارک رمضان توفیق یابیم به یک مراحلی برسیم که بتوانیم تا اندازهای حق عبادت خدا را انجام دهیم، تا اندازهای معرفت به خدا در ما بیشتر بشود و تا اندازهای قرآن بردرون ما سیطره پیدا کند. از خدا بخواهیم که قرآن بر وجود و قلب ما و در همه شوون زندگی فردی و سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و اخلاقی و خانوادگی ما مسلط و مهیمن گردد.
ماه رمضان ماه قرآن است؛ نه فقط قرائت قرآن بلکه ماه تحلّی و زینت نفس به آیات قرآن است. در هر قضیهای خود را در محضر قرآن بدانیم و با قرآن خود را هدایت وارشاد کنیم انشاءالله.
انشاءالله از این ماه مبارک کمال استفاده را داشته باشید و البته هیچ فضیلتی مانند مذاکره علم نیست، من به سهم خودم از همه آقایانی که آمادگی تبلیغ دارند، تقاضا میکنم حتماً تبلیغ بروید و تبلیغ را ترک نکنید. مخصوصاً با شرایطی که امروز در آن قرار داریم و دشمن در تلاش است بین مردم و روحانیت فاصله ایجاد کند.
چنانچه مسئولین حوزه وسازمانهای متصدی امرتبلیغ، این نقطه اصلی ارتباط با مردم یعنی تبلیغ را درست مدیریت و برنامهریزی کنند، باید روز به روز ارتباط بین روحانیت و مردم قویتر شود. متأسفانه تاکنون بیتدبیریهایی بوده و هست که امر تبلیغ کما هو حقه واقع نشده!
حدود پانزده سال از انقلاب گذشته بود که یک روز مسئول دفتر تبلیغات اسلامی مرحوم آقای عبایی خراسانی (رضوان الله علیه) که از علما و شخصیتهای انقلابی بود. به دیدن مرحوم والد ما آمدند، پدرم پرسید جناب آقای عبایی شما چه مسئولیتی دارید؟ گفتند آقا شما میدانید من مسئول دفتر تبلیغات اسلامی حوزه هستم. فرمودند: دفتر تبلیغات چه مسئولیتی دارد؟ گفتند: باید امور تبلیغی طلاب را تنظیم کند. فرمودند: آقای عبایی! دفتر تبلیغات مسئولیت اصلیاش تربیت مبلغی مثل آقای فلسفی است. برای من بگو در این ۱۵ سال چند تا فلسفی تربیت کرده اید؟ ایشان عرض کرد آقا یک نفر هم نتوانسته ایم تربیت کنیم.
الان ۴۷ سال از انقلاب میگذرد؛ چند تا فلسفی تربیت شده؟ باز همین را مرحوم والد ما میفرمودند که قبل از انقلاب میگفتیم اگر انقلاب بشود مثل مطهریها تحویل خواهیم داد، اما متأسفانه نمیتوانیم بگوییم مطهری تربیت کرده ایم.
البته همه ما مسئولیم، من نمیخواهم مسئولیت را بر عهده یک نفر یا یک گروه بگذارم؛ همه در این مسئله مسئول هستیم.
الان حوزه باید با این تأکیدات فراوان امکانات مناسبی برای تبلیغ و مبلغین فراهم کرده باشد، چرا رهبری معظم میفرماید تبلیغ در اولویت قرار دارد، برای اینکه اگر تبلیغ نباشد جدایی مردم از دین و فاصله بین مردم و روحانیت زیاد میشود. باید تبلیغ به همان روش دیرینه برگردد که مردم از آقایان دعوت کنند و خود عهدهدار تکریم مبلغین شوند. ولی متأسفانه هنوز تدبیرصحیحی برای این مسئله اندیشیده نشده.
در هر صورت درخواست من اینست هر کس از شما که توانایی تبلیغ دارد به تبلیغ برود. من امروز این فکر به ذهنم رسید اگردر این زمان که زمان تهاجم فرهنگی همه جانبه دشمن است، طلبه ای بتواند تبلیغ برود و نرود، این هم از مصادیق «زحف از جهاد» و پشت کردن به جبهه است. پشت کردن به جبهه دشمن فقط اختصاص به میدان جنگ ندارد. منِ طلبه اگر بتوانم تبلیغ بروم اما بنشینم در خانه_ به هر علتی که برای خودم توجیه میکنم_، این ترکِ یک جهاد است، امروز تبلیغ یک جهاد است.
من گاهی موفق میشوم برای شرکت در مراسم عمامهگذاری طلاب و تقدیر از علما به شهر یا استانی سفر کنم. درهمین سفر اخیر به تبریز و بناب، نماینده محترم ولی فقیه در آذربایجان شرقی میفرمودند عده زیادی از علما در شهر ساکن هستند اما حاضر نیستند به روستاهایی بروند که شدیداً به علما نیاز دارند! چرا؟ این در زمان ما ترکِ یک جهادی و ترک یک وظیفه بزرگ است، آن هم با این شرایطی که امروز اسلام پیدا کرده. ملاحظه میکنید و همه اطلاع داریم، اگرکسی بگوید من خبر ندارم، این خودش یک گناه بزرگتراست.
بنابراین باید تبلیغ انجام بشود و باید از مبلغین پشتیبانی بشود؛ متأسفانه بسیاری از مبلغین به من میگویند از ما پشتیبانی نمیشود. مسئولین و متصدیان امر از ما حمایت نمیکنند، این مقداری هم که من تحقیق کرده ام حق با اینهاست. این بودجههای فرهنگی و تبلیغی را باید به خوبی تنظیم ودر اختیار مبلغین قرار دهند، نه آن مقداری که بود و نبودش یکی است.
اما این نکته را هم باید تذکر بدهم: به هر حال یک عدهای(که انشاءالله عذر مقبول عندالله دارند) موفق نمیشوند تبلیغ بروند اینها هم در ماه رمضان مشغول فعالیت باشند. یکی از راهها تدریس و تحصیل علم است. چه اشکالی دارد؟
من خودم یادم هست مرحوم والد ما (رضوان الله علیه)، در غیر ایام بیماری، همیشه در ماه رمضان یک قاعده فقهی یا یک بحث فقهی را تدریس میکردند. علمای بزرگ دیگر هم همینطور؛ قم اینطور بوده، نجف اینطور بوده، الان هم همینطور است. تبلیغ را که نتوانستید درست کنید، حال می خواهید این درسهایی را هم که در ماه مبارک برگزار میشود خراب کنید؟ هر کسی باید به وظیفه خودش عمل بکند.
آن ملایی که تبلیغ میرود جهاد میکند، کسی هم که میماند تدریس دارد یا درس می خواند او هم جهاد میکند، اگر برای خدا و از روی اخلاص باشد، همهاش انجام وظیفه است. ما نباید یکی را خراب کنیم و یکی را هم بگوییم نباید باشد، بالأخره یک عدهای نمیتوانند بروند، حالا یا مکان تبلیغش مهیا نیست، یا خانوادهشان مریض است، یا خودشان کسالت و عذر دارند، خدا به اینها فرموده در ماه رمضان روزه نگیرید، تبلیغ هم نمیتوانند بروند! حالا اگر بخواهند یک درس برگزار کنند چطور بگوییم حق ندارند، چون درس آنها تبلیغ را تضعیف میکند. این یک توهم محض است. لذا آقایانی که در قم هستید حتماً اشتغال داشته باشید، یا تدریس کنید، یا مباحثه کنید، یا یک تفسیر یا احادیثی را خودتان دنبال کنید.
من این را شنیدم و این قضایا باید همیشه مد نظر ما باشد. مرحوم آیت الله العظمی خویی (رضوان الله علیه) در دهه آخر عمرشان، به اصحابشان فرموده بودند من تازگی حساب کردم که در روز ۲۵ دقیقه وقت من پرت میره! عجیب است واقعاً. در سن بین ۸۰ و ۹۰. عرض کردند آقا چطور پرت میره؟ به خاطر غذا خوردن؟ فرمودند نه، غذا خوردن که یک امر طبیعی و لازم است، من حساب کردم از کوفه که به نجف میآیم و از نجف که به کوفه میروم، در ماشین بیکار نشسته ام لذا شروع کردند به حفظ قرآن، و مقدار زیادی از قرآن را در همان اواخر عمر، با آن کهولت سن حفظ کردند. این مرد رضوان الله علیه که واقعاً نابغه عجیبی بود، با آن همه احاطه بر فقه و اصول و تفسیر و رجال)، فرمودند من دیدم در قیامت جواب خدا را بر این مقداری که در ماشین بیکار نشسته ام ندارم لذا یک قرآنی در ماشین گذاشتم و قرآن را حفظ میکنم.
بستگان امام (رضوان الله تعالی علیه) میگویند در ماه مبارک رمضان، حتی در دوران کهولت، لااقل سه مرتبه قرآن را ختم میکردند.
واقعاً اینکه «نَومُکُم فیهِ عِبادَةٌ»، «أَنْفَاسُکُمْ فِیهِ تَسْبِیحٌ»، عظمت این ماه را میرساند. فهم آدم در ماه رمضان عوض میشود. اصلاً انگار خدا ۱۰ برابر ماههای دیگر به انسان قوت فکری و قوت ذهن میدهد. لذا به نحو احسن از این ماه برای پیروزی اسلام و دفع شراین دشمنان خبیث استفاده کنیم.دشمنانی آدمکش، آدمدزد، آدمخوار؛ هر گونه جنایتی که تصور کنید. کارهایی که از حیوان وحشی نیز بر نمیآید، از ترامپ و نتانیاهو برمیآید. فضای مجازی نشان میدهد که اینها دست از کشتن دختر بچههای کم سن و سال و خوردن گوشت آنها برنمیدارند اصلاً نمیشود اسمش را رذالت گذاشت. خباثت و رذالت و هر تعبیر زشتی برای اینها کم است.
امروز جهان بشریت، آزادگان دنیا، مسلمانان، انقلاب ما، مبتلا به یک چنین دشمنانی شده. امروز اگر همه مردم ایران حتی همین اغتشاشگران نادان کشته بشوند برای نتانیاهو و ترامپ هیچ فرقی نمیکند. مهم برای او اینست که دو لیتر نفت بیشتر به جیب بزند، خیلی عجیب است. انسان چقدر در رذالت پست میشود.
برای پیروزی انقلاب، برای دفع این دشمنان از جامعه بشریت دعا کنید.
.....................
پایان پیام