به گزارش قدس، انقلاب اسلامی، جوانی ۴۷ ساله شده و صاحبان آن که همان مردم مؤمن و مسلمان ایران هستند، بیش از هر کس دیگری با همه وجود شادند که با وجود همه سختیها پای پرچم الله ایستادهاند، پرچمی که برای اعتلای آن خون هزاران شهید ریخته شده است.
به مناسبت سالگرد انقلاب شکوهمندانه اسلامی مردم مشهد هم مانند سایر مردم ایران امروز به میدان آمدند تا به فرمان رهبرشان برای شرکت در راهپیمایی ۲۲ بهمن لبیک بگویند، لبیکی که در نتیجه آن دشمنان نظام اسلامی مأیوس میشوند.
برای شرکت راهپیمایی سوار مترو خط دو مشهد شدم، در هر ایستگاه سیل جمعیت انقلابی با خانواده سوار میشدند، پرچمهای ایران و عکس رهبر معظم انقلاب نیز در دستانشان بود. به ایستگاه شریعتی که رسیدیم همه پیاده شدند تا از طریق خط یک مترو به سمت خیابان امام رضا(ع) بروند، به دلیل ازدحام جمعیت در سکوی خط یک مسئولان مترو جمعیت را نگه داشتند تا سکو خلوت شود، در همین انتظاری که به ظاهر خستهکننده است، مردم با شور انقلابی شعار دادن را به صورت خودجوش آغاز کردند و شعارهای مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل، این همه لشکر آمده به عشق رهبر آمده، لبیک یا خامنهای و یا مرگ یا خامنهای را سر دادند. نمک ماجرا آنجا بود که پسر جوانی شعار داد: آمریکا در چه فکریه/ مترو پر از بسیجیه.
بعد از آنکه مسیر باز شد، آنقدر ازدحام جمعیت زیاد و واگنهای خط یک شلوغ بود که ترجیح دادم برای اینکه زودتر به محل راهپیمایی برسم از اتوبوس یا ماشینهای شخصی استفاده کنم، به همین خاطر بقیه مسیر را تا چهارراه لشکر مهمان ماشین شخصی یک خانم همشهری شدم و از آنجا تا میدان بسیج را پیاده رفتم.
قبل از ساعت ۱۰ صبح به میدان بسیج رسیدم، مکانی که در آنجا همزمان با سایر شهرها نمادهای شیطانی آبلیسک و بت بعل که در پرونده اپستین جنایتکاران شیطانپرست کودکان زیادی را برای او قربانی کرده بودند، همراه با پرچم آمریکا و اسرائیل به آتش کشیدند.
حدود یک ساعتی از آغاز راهپیمایی گذشته بود، اما جمعیت راهپیماییکنندگان در میدان بسیج آنقدر فشرده بود که گویی هنوز آغاز راهپیمایی است و جمعیت زیادی هنوز از طریق اتوبوس و مترو داشتند خودشان را به این سیل خروشان جمعیت میرساندند.
نوجوانان دوچرخهسوار در خیابان ملک الشعرای بهار ایستاده بودند و منتظر بودند که با اجازه مربیشان به سمت خیابان امام رضا(ع) بروند. به میدان بسیج که رسیدم، ابتدا و انتهای جمعیت را نمیشد دید و قطرهای در سیل پرخروش مردم شدم. زن و مرد، پیر و جوان و نوجوان همه آمده بودند.
شعار محوری امروز در پاسخ به تهدیدات ترامپ و نتانیاهو، مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل است، شعاری که دو سالی است که از مرزهای ایران نیز خارج شده و فریاد همه آزادیخواهان جهان شده است.
برخی از زنان و مردان مشهدی کفنپوش به این راهپیمایی آمده بودند تا بگویند که ما را از مرگ نترسانید، چرا که ما با مرگ همچون مولایمان علی(ع) انس دیرینه داریم.
ماکتسازی همیشه یکی از کارهایی بوده که مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن انجام میدادند، اما امسال ماجرا فرق میکند و ماکتهای سس خرسی در پاسخ به توطئهها و دشمنیهای پسمانده ملعون پهلوی، بیش از هر چیزی در دست مردم دیده میشود، مترسکهای ترامپ نیز در دست مردم مورد عنایت برخی از مردم عصبانی قرار میگیرد. چرا که هنوز چهلم شهدای ۱۸ و ۱۹ دی ماه نیامده و داغ از دست دادن جوانان و حافظان امنیت در دل مردم تازه است، داغی که هرچه بیشتر میگذرد، ابعاد آن بیش از گذشته بر مردم آشکار میشود.
راهپیماییکنندگان مشهدی در کنار شعارهایی که علیه دشمنان خود سر دادند به مولا و نائب امام زمان(عج) خودشان نیز با شعارهای «این همه لشکر آمده/ به عشق رهبر آمده» و «رهبران فرمان دهد/ جان را نثارش میکنیم» ابراز ارادت کردند.
البته مردم هنوز گلایهمند هستند و از مسئولان توقع دارند که با مفسدان اقتصادی برخورد قاطع صورت گیرد، به همین خاطر شعارهای «مرگ بر مفسد اقتصادی» و «مفسد اقتصادی اعدام باید گردد» را نیز سر دادند.
در گوشهای از این راهپیمایی، برخی از راهپیماییکنندگان به صورت نمادین تابوتی با پرچم آمریکا را تشییع میکردند و برای اینکه خشم خود را از فتنه آمریکایی_صهیونیستی که یک ماه پیش از سر گذراندند، نشان دهند، شعار «مرگ بر منافق» و «مرگ بر وطنفروش خائن» را سر میدادند. در کنار این شعارها برخی از راهپیماییکنندگان با قرآنی در دست آمده بودند تا بگویند که نور خدا با آتش فتنهگران خاموش نمیشود. یک نوجوان مشهدی نیز از نردههای خطوط اتوبوس بالا رفته و قرآنی نیمسوز را به عنوان سند جنایت فتنهگران روبروی جمعیت بالا برده بود.
در مسیر راهپیمایی غرفههایی برپا شده بود و دختران و پسران کودک و نوجوان سرودهای انقلابی را اجرا میکردند، مردم نیز برخلاف سالهای گذشته که وقتی صدای ماشین صوت و بلندگوها قطع میشد، در سکوت تنها راهپیمایی میکردند، خودجوش شعار دادن را ادامه میدادند و منتظر صدای بلندگوها نبودند، این شور انقلابی نشان میدهد که انقلابی که امام خمینی(ره) در سال ۵۷ آن را با کمک مردم به پیروزی رساند، اکنون در چهل و هفتمین سالگرد خود همچون سالهای ابتدایی در بین مردم انقلابی مشهد، زنده است.
در بین راهپیماییکنندگان مشهدی شاهد حضور پرشور مهاجران افغانستانی نیز بودیم، کسانی که از دفاع مقدس هشت ساله تا دفاع از حرم دوشادوش ایرانیها با صدام و داعش جنگیدند و این خون شریکی باعث وحدت مردم ایران و افغانستان حول محور آرمانهای انقلاب اسلامی شده است.
به جز مهاجران افغانستانی، دانشپژوهان آفریقایی، پاکستانی و هندی مقیم مشهد نیز در این جشن باشکوه استقلال ایران حضور داشتند، یکی از دانشپژوهان هندی پلاکاردی را به زبان هندویی در دست داشت که بر روی آن نوشته شده بود: «کسانی که تفاوتِ حق و باطل را نمیدانند، باید از جنگ بترسند! ایران گواه است؛ از کربلا تا امروز، ما همواره در میدانهای نبرد ایستادهایم.»
ما روبروی مستکبران جهان ایستادهایم
نوجوانان مشهدی نیز در این راهپیمایی پرشور حضور گستردهای داشتند، برخی از آنها با دوستان و همکلاسیهایشان و برخی با خانوادههایشان در این جشن ملی شرکت کرده بودند.
به سراغ چند نفر این نوجوانان رفتم تا گپی با آنها بزنم، فاطمه حسینزاده، ۱۵ ساله است و همراه با دوستانش به راهپیمایی آمده، او با بیان اینکه حاضرم تا آخرین قطره خونم پای ایران بایستم، درباره علت حضورش در این جشن ملی میگوید: دشمنان فکر کردند که در اغتشاشات اخیر پشت رهبرمان را خالی کردهایم، به همین خاطر امروز آمدم تا به آنها نشان دهم که اصلاً اینگونه نیست و تا پای جانمان پای این انقلاب هستیم.
او خاطرنشان میکند: رشد علمی و اختراعات در دوران پیش از انقلاب نداشتیم اما بعد از انقلاب در این زمینه خیلی رشد کردیم، پیش از انقلاب کشور ما اصلاً مستقل نبود و همیشه چشممان به آمریکا و کشورهای مستکبر جهان بود، اما ما اکنون روبروی مستکبران جهان ایستادهایم.
این دانشآموز مشهدی درباره انتظارش از جمهوری اسلامی بیان میکند: انتظارم از جمهوری اسلامی این است که با آمریکا مذاکره نکنیم، چرا که آنها چندین بار نشان دادهاند که پای عهدشان نمیایستند، حتی خردادماه امسال، زمانی که در عمان قرار بود با آنها مذاکره کنیم، به کشور ما حمله نظامی کردند.
علیرضا نوری ۱۵ ساله که با مادرش در راهپیمایی شرکت کرده و از شهر مهدیشهر زائر امام رضا(ع) بود، در گفتوگو با طوس درباره علت حضورش در راهپیمایی ۲۲ بهمن میگوید: آمدهایم تا دشمنان حضور ما را ببینند و عصبانی شوند.
او با بیان اینکه بعد از انقلاب وضعیت کشور خوب شده و اینکه برخی میگویند اگر پهلوی بیاید وضعیت کشور خوب میشود، حرف درستی نیست، متذکر میشود: انتظارم از جمهوری اسلامی این است، انتظارات مردم را در زمینه گرانی و مسائل اقتصادی کشور برآورده کنند.
محدثه ۱۳ ساله هم که به همراه دوستان و مادرش به راهپیمایی آمده بود، میگوید: آمدهام که بگویم ما پشت رهبرمان هستیم و او را رها نمیکنیم، هر چقدر هم که در کشورمان مشکل داشته باشیم، به دشمنمان اجازه دخالت نمیدهیم و تا آخر عمرم پای ایران میمانم.
او درباره وضعیت قبل و بعد از انقلاب بیان میکند: بعد از انقلاب وضعیت کشور خیلی بهتر شده چرا که میتوانیم آزادانه حجاب داشته باشیم و حق رأی دادن داریم و خودمان رئیس جمهورمان را انتخاب میکنیم.
این دانشآموز مشهدی خاطرنشان میکند: انتظارم از جمهوری اسلامی این است که برای مردم رفاه و امنیتی ایجاد کند تا مردم زیاد درگیر مشکلات اقتصادی و معیشتی نباشند.
ما هم به وضعیت اقتصادی و سیاسی اعتراض داریم
محمد یونس شعبانی ۱۷ ساله که از دانشآموزان سمپادی است و با دوستانش به راهپیمایی آمده، در گفتوگو با طوس میگوید: به دلیل اتفاقاتی که اخیراً رخ داده راهپیمایی امسال از هر سال دیگری مهمتر است و وظیفه داشتیم که بیاییم تا به قدرتهای استعماری و شیطانی دنیا نشان دهیم که ما در صحنه حضور داریم.
او خاطرنشان میکند: قبل از انقلاب حکومت ستمشاهی سیاستهایی در زمینههای اقتصادی، کشاورزی و صنعتی، و همچنین مسائل دینی داشت که قطعاً با انتظارات مردم متفاوت بود و ضرورت داشت که مردم در آن زمان انقلاب کنند. بعد از انقلاب وضعیت بهتر شد، یکی از این موضوعات مسائل دینی بود، چرا که ایرانیها از همان آغاز شکلگیری اسلام، به اسلام روی آوردند و دینی که ۱۲۰۰ سال در این کشور ریشه دوانده را نمیتوان با یک حرکت ۳۰ یا ۴۰ ساله از مردم گرفت. این انقلاب باعث شد تا قدرتی شکل بگیرد که بتواند در برابر آمریکا و شیطان ایستادگی کند و هیچ انقلابی به اندازه انقلاب ما به انقلاب حضرت مهدی(عج) نزدیک نیست.
شعبانی درباره انتظارش از جمهوری اسلامی عنوان میکند: هیچ دولتی وجود ندارد که اشکالی نداشته باشد، ما هم به وضعیت اقتصادی و سیاسی اعتراض داریم، اما این اعتراضها نباید به اقداماتی مانند آتش زدن قرآن و مساجد منجر شود. انتظار همه ملت ایران است که وقتی ما اینجا شعار میدهیم که «مفسد اقتصادی اعدام باید گردد» باید این اتفاق رقم بخورد، چرا که اکنون مهمترین مشکل ما، مشکل اقتصادی است. از قوه قضائیه انتظار داریم که اگر مفسد اقتصادی جرمش مشخص شد، کوچکترین رحمی نباید به آنها شود و باید به سزای کارشان برسند.
این دانشآموز مشهدی در پاسخ به این سؤال تا چه زمانی پای ایران میمانی؟ تأکید میکند: تا زمانی که آخرین قطره خونم در رگهایم هست، پای این انقلاب، پای ایران و پای دین میایستم.
فرناز میر هم که ۱۶ ساله است و با دوستانش در این راهپیمایی شرکت کرده، درباره علت حضورش در این راهپیمایی میگوید: تا آخرین قطره خونم برای رهبرم میجنگم و برای پیروزی کشورم در هر راهپیمایی که لازم باشد، حضور پیدا میکنم. امروز هم آمدهام تا نشان دهم جمعیت ما هیچ وقت تمام نمیشود و همیشه بیشتر و پایدارتر از قبل در این مراسم شرکت میکنیم.
او میافزاید: قبل از جمهوری اسلامی وضعیت کشور افتضاح بود، اما بعد از انقلاب با رهبری امام خمینی(ره) یک انقلاب عظیم و بزرگی شکل گرفت که به همین خاطر ما اکنون وضعیت خوبی در کشور داریم. خوشبختی یعنی در سختترین و راحتترین وضعیت پشت کشورمان باشیم، چرا که همیشه قرار نیست همه چیز از همه لحاظ عالی باشد.
این دانشآموز مشهدی با بیان اینکه تا آخرین قطره خونم و تا وقتی که لازم باشد پای ایران میمانم، خاطرنشان میکند: انتظارم از جمهوری اسلامی این است که تا آخر پای آرمانهای انقلاب بایستند و برای این مردم کار کنند.
اینها تنها گوشهای از سخنان دانشآموزانی بود که دشمن چشم طمع داشت تا با عملیات روانی و جنگ نرم در مقابل جمهوری اسلامی بایستند، اما حالا با هر پوشش و عقیدهای همه برای ایران به میدان آمدهاند و در عین حال از مسئولان مطالباتی دارند که باید شنیده شود.