به گزارش مهر، قم، شهر ایمان و قیام، بار دیگر در یومالله ۲۲ بهمن، به صحنهای زنده از تاریخ خود بدل شد، تاریخی که این بار نه در کتابها، که در خیابانها نوشته میشد.
هنوز ساعت رسمی آغاز راهپیمایی فرا نرسیده بود که میدان جهاد، نقطه شروع خروش مردمی، مملو از جمعیتی شده بود که از نخستین ساعات صبح سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، با گامهایی استوار و دلهایی لبریز از باور، خود را به قلب این حماسه رسانده بودند.
مردم ولایتمدار قم، از اقصی نقاط شهر و از مسیرهای ششگانهای که مبدا آنها مساجد شاخص استان بود، به میدان جهاد آمدند، حضوری که نشان میداد ۲۲ بهمن برای قمیها صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه وعدهای است دیرینه با انقلاب، امام و شهدا. میدان جهاد که فضای چندان گستردهای هم ندارد، پیش از ساعت ۱۰ صبح دیگر گنجایش جمعیت را نداشت و سیل مردم از خیابانهای ۱۹ دی، ۱۵ خرداد و مسیرهای اطراف، به ابتدای راهپیمایی سرازیر میشد.
در این انتظار پرشور، گروههای سرود دانشآموزی یکی پس از دیگری به اجرای برنامه پرداختند، صداهایی نوجوان، اما رسا، که از آیندهای میگفتند که ریشه در گذشتهای پرافتخار دارد.
پرچمهای سهرنگ ایران اسلامی در دستان پیر و جوان، زن و مرد، به اهتزاز درآمده بود و میدان جهاد را به دریایی از رنگ، ایمان و اراده بدل کرده بود.
با آغاز رسمی راهپیمایی، این موج انسانی از میدان جهاد به سمت میدان آستانه به حرکت درآمد، مسیری مستقیم در خیابان ۱۹ دی که با پرچمها، بنرها و نمادهای انقلاب اسلامی آذین شده بود و به حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) ختم میشد، پایانی معنوی برای راهی حماسی. شعارها، یکصدا و پرطنین، فضا را در بر گرفته بود، شعارهایی در تجدید بیعت با رهبر معظم انقلاب اسلامی، اعلام وفاداری به آرمانهای امام راحل(ره) و شهیدان، و فریاد برائت از استکبار جهانی.
در میان جمعیت، قرآنهای کریم برافراشته بود، نمادی روشن از پیوند انقلاب اسلامی با کلام وحی و پاسخی صریح به جنایتهایی که در ماههای گذشته با هتک حرمت مقدسات و به آتش کشیدن اماکن دینی رقم خورده بود و این حضور قرآنی، پیام روشنی داشت انقلاب اسلامی، ریشه در ایمان دارد و با ایمان نیز تداوم خواهد یافت.
راهپیمایی ۲۲ بهمن قم، صحنهای از تنوع و همبستگی اقشار مختلف جامعه بود، خانوادههای معظم شهدا، ایثارگران، طلاب، بسیجیان، ورزشکاران، اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه، مسئولان استانی و آحاد مردم، شانهبهشانه یکدیگر حرکت میکردند.
حضور خانوادگی مردم، با کودکان و نوجوانانی که پرچم در دست داشتند یا با دستنوشتههای ساده اما معنادار آمده بودند، جلوهای عینی از پیوند ناگسستنی نسلهای انقلاب را به نمایش گذاشت.
در طول مسیر، ایستگاههای فرهنگی متعددی برپا شده بود، از توزیع اقلام تبلیغاتی گرفته تا برنامههای کودکمحور و کودکان، صورتهای خود را به رنگ پرچم ایران نقاشی میکردند و برخی شعارهای انقلابی را بر کف دستانشان نوشته بودند.
در همین مسیر، بازار ثبت تصاویر یادگاری نیز گرم بود، عکسهایی که نه فقط برای آلبومهای شخصی، بلکه برای حافظه تاریخی این ملت ثبت میشد.
در چند نقطه از مسیر، پرچمها و تصاویر نمادین آمریکا و رژیم صهیونیستی به آتش کشیده شد و فریادهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» با صلابت خاصی در فضا طنین انداخت.
تصاویری از ترامپ و نتانیاهو نیز در میان خشم انقلابی مردم به آتش سپرده شد و اقدامی نمادین در اعلام انزجار از دشمنانی که به باور راهپیمایان، دستشان به خون هزاران انسان بیگناه آغشته است.
طلاب و دانشجویان غیرایرانی، بهویژه از جامعهالمصطفی العالمیه و خصوصاً طلاب کشورهای آفریقایی، حضوری پررنگ در این راهپیمایی داشتند.
این حضور، جلوهای بینالمللی به راهپیمایی قم بخشیده بود و نشان میداد انقلاب اسلامی ایران، نهضتی محدود به جغرافیا نیست، بلکه گفتمانی است با پیامهای دینی، انسانی و ضداستکباری که دلهای آزادیخواهان جهان را مخاطب قرار داده است.
در بخشهایی از مسیر، ورزشکاران قمی با لباسهای ورزشی و رزمی دیده میشدند؛ جوانانی که با حضور نمادین خود، آمادگیشان را برای دفاع از کشور و وطن اسلامی اعلام میکردند.
اجرای برنامههای رزمی در برخی میادین، از جمله میدان شهدا، بر حالوهوای حماسی راهپیمایی افزوده بود.
هرچه جمعیت به چهارراه بازار و سپس به میدان آستانه نزدیکتر میشد، تراکم جمعیت افزایش مییافت.
از مسیرهای فرعی، مردم به بدنه اصلی راهپیمایی میپیوستند و شعارها در این نقاط، رساتر و کوبندهتر به گوش میرسید.
صحنههایی دیده میشد که وقتی پیشانی جمعیت به میدان آستانه رسیده بود، انتهای آن هنوز در میدان جهاد و حتی حوالی میدان جهاد در حرکت بود، تصویری گویا از وسعت حضور مردم قم.
در میان این شور انقلابی، مطالبهگری نیز جایگاه خود را داشت و راهپیمایان، با شعارها و دستنوشتههایی، از مسئولان خواستند برای رفع گرانی، ساماندهی معیشت مردم و بهبود اوضاع اقتصادی کشور، اقداماتی عاجل و مؤثر انجام دهند و مطالبهای که نشان میداد وفاداری به انقلاب، همزمان با خواست عدالت و کارآمدی است.
قدردانی از نیروهای انتظامی، بسیج و نیروهای امنیتی و نظامی نیز بخش دیگری از شعارهای مردم را تشکیل میداد؛ تقدیری از کسانی که در ماههای گذشته برای حفظ امنیت و آرامش کشور، ایستادگی کرده بودند.
همچنین یاد و نام شهدا، از شهدای دفاع مقدس تا شهدای مدافع حرم و امنیت، در دستنوشتهها و تصاویر حملشده توسط مردم زنده نگه داشته شد.
در پایان مسیر، راهپیمایان در میدان آستانه تجمع کردند و حجتالاسلام والمسلمین سیدعلی خمینی به ایراد سخن پرداخت. این اجتماع پایانی، نقطه اوج راهپیمایی بود؛ جایی که قم، بار دیگر عهد خود را با انقلاب اسلامی تجدید کرد.
۲۲ بهمن امسال، در چهلوهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، برای مردم قم تنها یادآور گذشته نبود، بلکه تأکیدی دوباره بر حضوری آگاهانه در حال و نگاهی امیدوار به آینده بود. شهری که نخستین جرقههای نهضت را در سال ۱۳۴۲ روشن کرد، بار دیگر نشان داد که همچنان در متن تاریخ ایستاده است و آماده است تا برگهای تازهای از حماسه، ایمان و مقاومت را در دفتر انقلاب اسلامی ثبت کند.
∎
هنوز ساعت رسمی آغاز راهپیمایی فرا نرسیده بود که میدان جهاد، نقطه شروع خروش مردمی، مملو از جمعیتی شده بود که از نخستین ساعات صبح سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، با گامهایی استوار و دلهایی لبریز از باور، خود را به قلب این حماسه رسانده بودند.
مردم ولایتمدار قم، از اقصی نقاط شهر و از مسیرهای ششگانهای که مبدا آنها مساجد شاخص استان بود، به میدان جهاد آمدند، حضوری که نشان میداد ۲۲ بهمن برای قمیها صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه وعدهای است دیرینه با انقلاب، امام و شهدا. میدان جهاد که فضای چندان گستردهای هم ندارد، پیش از ساعت ۱۰ صبح دیگر گنجایش جمعیت را نداشت و سیل مردم از خیابانهای ۱۹ دی، ۱۵ خرداد و مسیرهای اطراف، به ابتدای راهپیمایی سرازیر میشد.
در این انتظار پرشور، گروههای سرود دانشآموزی یکی پس از دیگری به اجرای برنامه پرداختند، صداهایی نوجوان، اما رسا، که از آیندهای میگفتند که ریشه در گذشتهای پرافتخار دارد.
پرچمهای سهرنگ ایران اسلامی در دستان پیر و جوان، زن و مرد، به اهتزاز درآمده بود و میدان جهاد را به دریایی از رنگ، ایمان و اراده بدل کرده بود.
با آغاز رسمی راهپیمایی، این موج انسانی از میدان جهاد به سمت میدان آستانه به حرکت درآمد، مسیری مستقیم در خیابان ۱۹ دی که با پرچمها، بنرها و نمادهای انقلاب اسلامی آذین شده بود و به حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) ختم میشد، پایانی معنوی برای راهی حماسی. شعارها، یکصدا و پرطنین، فضا را در بر گرفته بود، شعارهایی در تجدید بیعت با رهبر معظم انقلاب اسلامی، اعلام وفاداری به آرمانهای امام راحل(ره) و شهیدان، و فریاد برائت از استکبار جهانی.
در میان جمعیت، قرآنهای کریم برافراشته بود، نمادی روشن از پیوند انقلاب اسلامی با کلام وحی و پاسخی صریح به جنایتهایی که در ماههای گذشته با هتک حرمت مقدسات و به آتش کشیدن اماکن دینی رقم خورده بود و این حضور قرآنی، پیام روشنی داشت انقلاب اسلامی، ریشه در ایمان دارد و با ایمان نیز تداوم خواهد یافت.
راهپیمایی ۲۲ بهمن قم، صحنهای از تنوع و همبستگی اقشار مختلف جامعه بود، خانوادههای معظم شهدا، ایثارگران، طلاب، بسیجیان، ورزشکاران، اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه، مسئولان استانی و آحاد مردم، شانهبهشانه یکدیگر حرکت میکردند.
حضور خانوادگی مردم، با کودکان و نوجوانانی که پرچم در دست داشتند یا با دستنوشتههای ساده اما معنادار آمده بودند، جلوهای عینی از پیوند ناگسستنی نسلهای انقلاب را به نمایش گذاشت.
در طول مسیر، ایستگاههای فرهنگی متعددی برپا شده بود، از توزیع اقلام تبلیغاتی گرفته تا برنامههای کودکمحور و کودکان، صورتهای خود را به رنگ پرچم ایران نقاشی میکردند و برخی شعارهای انقلابی را بر کف دستانشان نوشته بودند.
در همین مسیر، بازار ثبت تصاویر یادگاری نیز گرم بود، عکسهایی که نه فقط برای آلبومهای شخصی، بلکه برای حافظه تاریخی این ملت ثبت میشد.
در چند نقطه از مسیر، پرچمها و تصاویر نمادین آمریکا و رژیم صهیونیستی به آتش کشیده شد و فریادهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» با صلابت خاصی در فضا طنین انداخت.
تصاویری از ترامپ و نتانیاهو نیز در میان خشم انقلابی مردم به آتش سپرده شد و اقدامی نمادین در اعلام انزجار از دشمنانی که به باور راهپیمایان، دستشان به خون هزاران انسان بیگناه آغشته است.
طلاب و دانشجویان غیرایرانی، بهویژه از جامعهالمصطفی العالمیه و خصوصاً طلاب کشورهای آفریقایی، حضوری پررنگ در این راهپیمایی داشتند.
این حضور، جلوهای بینالمللی به راهپیمایی قم بخشیده بود و نشان میداد انقلاب اسلامی ایران، نهضتی محدود به جغرافیا نیست، بلکه گفتمانی است با پیامهای دینی، انسانی و ضداستکباری که دلهای آزادیخواهان جهان را مخاطب قرار داده است.
در بخشهایی از مسیر، ورزشکاران قمی با لباسهای ورزشی و رزمی دیده میشدند؛ جوانانی که با حضور نمادین خود، آمادگیشان را برای دفاع از کشور و وطن اسلامی اعلام میکردند.
اجرای برنامههای رزمی در برخی میادین، از جمله میدان شهدا، بر حالوهوای حماسی راهپیمایی افزوده بود.
هرچه جمعیت به چهارراه بازار و سپس به میدان آستانه نزدیکتر میشد، تراکم جمعیت افزایش مییافت.
از مسیرهای فرعی، مردم به بدنه اصلی راهپیمایی میپیوستند و شعارها در این نقاط، رساتر و کوبندهتر به گوش میرسید.
صحنههایی دیده میشد که وقتی پیشانی جمعیت به میدان آستانه رسیده بود، انتهای آن هنوز در میدان جهاد و حتی حوالی میدان جهاد در حرکت بود، تصویری گویا از وسعت حضور مردم قم.
در میان این شور انقلابی، مطالبهگری نیز جایگاه خود را داشت و راهپیمایان، با شعارها و دستنوشتههایی، از مسئولان خواستند برای رفع گرانی، ساماندهی معیشت مردم و بهبود اوضاع اقتصادی کشور، اقداماتی عاجل و مؤثر انجام دهند و مطالبهای که نشان میداد وفاداری به انقلاب، همزمان با خواست عدالت و کارآمدی است.
قدردانی از نیروهای انتظامی، بسیج و نیروهای امنیتی و نظامی نیز بخش دیگری از شعارهای مردم را تشکیل میداد؛ تقدیری از کسانی که در ماههای گذشته برای حفظ امنیت و آرامش کشور، ایستادگی کرده بودند.
همچنین یاد و نام شهدا، از شهدای دفاع مقدس تا شهدای مدافع حرم و امنیت، در دستنوشتهها و تصاویر حملشده توسط مردم زنده نگه داشته شد.
در پایان مسیر، راهپیمایان در میدان آستانه تجمع کردند و حجتالاسلام والمسلمین سیدعلی خمینی به ایراد سخن پرداخت. این اجتماع پایانی، نقطه اوج راهپیمایی بود؛ جایی که قم، بار دیگر عهد خود را با انقلاب اسلامی تجدید کرد.
۲۲ بهمن امسال، در چهلوهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، برای مردم قم تنها یادآور گذشته نبود، بلکه تأکیدی دوباره بر حضوری آگاهانه در حال و نگاهی امیدوار به آینده بود. شهری که نخستین جرقههای نهضت را در سال ۱۳۴۲ روشن کرد، بار دیگر نشان داد که همچنان در متن تاریخ ایستاده است و آماده است تا برگهای تازهای از حماسه، ایمان و مقاومت را در دفتر انقلاب اسلامی ثبت کند.