|
مقدمه: دهه ۱۹۹۰، زمانی که موسیقی راک با تکانهای عمیق فرهنگی روبهرو شد، سبک گرانچ به عنوان صدای نسل جوان سر برآورد. برخلاف راک کلاسیک و هوی متال که اغلب با نمایش مهارت موسیقی و صداهای پر زرق و برق شناخته میشدند، گرانچ به دنبال بازتاب احساسات واقعی، خشم، اضطراب و نارضایتی جوانان بود. این سبک نه فقط یک جریان موسیقی، بلکه یک حرکت فرهنگی بود که با ارزشهای ضدتجاری و ضدمدرن همراه شد و هویت نسل جدید را شکل داد. در این مقاله قصد داریم از ریشهها، ویژگیها، فرهنگ و گروههای شاخص گرانچ صحبت کنیم و در نهایت ۳۰ آهنگ کلیدی برای شناخت کامل این سبک معرفی کنیم.
بخش اول: ریشهها و تاریخچه ظهور در سیاتل سیاتل شهری کوچک در شمال غرب ایالات متحده بود که اوایل دهه ۱۹۸۰ به مرکز موسیقی آلترناتیو تبدیل شد. هنرمندان جوان، تحت تأثیر پانک، هوی متال و موسیقی راک کلاسیک، به دنبال صدایی متفاوت بودند که بیانگر عصیان و سرخوردگی آنها باشد. گروههایی مانند Soundgarden و Mudhoney پیشگامان اولیه بودند و پایههای صوتی گرانچ را ایجاد کردند: گیتارهای خشن و دیستورشندار، درامهای سنگین و خوانشهای شخصی و خشمگین.
پانک و هوی متال گرانچ تلفیقی از پانک و هوی متال است. پانک روح سرکشی و بیپروایی را به موسیقی آورد، در حالی که هوی متال قدرت گیتار و ریفهای سنگین را به آن اضافه کرد. این ترکیب باعث شد گرانچ سبکی با خشونت صوتی بالا و احساسات انسانی عمیق باشد. موج اصلی گرانچ با انتشار آلبوم Nevermind توسط Nirvana در سال ۱۹۹۱، گرانچ وارد جریان اصلی شد. این آلبوم نه تنها صنعت موسیقی را تکان داد، بلکه گرانچ را به نمادی از عصیان نسل جوان تبدیل کرد. در همان زمان، گروههایی مانند Pearl Jam و Soundgarden نیز به موفقیت تجاری رسیدند و گرانچ را به یک حرکت فرهنگی واقعی تبدیل کردند.
بخش دوم: ویژگیهای موسیقی گرانچ در گرانچ، گیتار ابزاری برای بیان احساسات واقعی است. ریفهای خشن، دیستورشن شدید و تغییرات صدا، موسیقی را خام و بیپرده میکند. برخلاف پاپ و راک تجاری، زیبایی صوتی در گرانچ کمترین اهمیت را دارد و بیان عاطفی در اولویت است. متن ترانه ها ترانههای گرانچ اغلب شامل اضطراب، خشم، سرخوردگی، تنهایی و شکستهای عاطفی هستند. برخلاف ژانرهای دیگر که اغلب پیامهای خوشایند ارائه میدهند، گرانچ مستقیم با مشکلات انسانی مواجه میشود. ریتم و درام درامها در گرانچ نقشی کلیدی دارند. ضربآهنگها ممکن است انفجاری و سریع یا سنگین و کند باشند تا تضاد احساسی ایجاد کنند. این تغییرات ریتمیک باعث میشوند احساسات پیچیده در ترانهها بهتر منتقل شود. ظاهر و فرهنگ ظاهر هنرمندان گرانچ نماد ضدفرهنگ بود: فلانلهای چهارخانه، جینهای پاره، تیشرتهای کهنه و موهای آشفته. طرفداران نیز این لباسها را پذیرفتند، زیرا گرانچ فراتر از موسیقی، نوعی سبک زندگی بود که فاصله از هنجارهای جامعه را نشان میداد.
بخش سوم: گروهها و آلبوم های شاخص
Nirvana با آلبوم Nevermind و آهنگ «Smells Like Teen Spirit»، نیرانا صدای نسل جدید شد. کورت کوبین، خواننده گروه، نماد عصیان، ناامیدی و صداقت بود. آلبوم بعدی، In Utero، خشونت و اضطراب موسیقی گرانچ را بیشتر به تصویر کشید. PearlJam Pearl Jam با آلبوم Ten، سبک متفاوتی از گرانچ ارائه داد. ترانههای آنها بیشتر اجتماعی و روانشناختی بودند و به مسائل هویت، رابطه و تنهایی میپرداختند. Soundgarden و Alice In Chains Soundgarden با آلبوم Superunknown و Alice In Chains با Dirt، بعد تاریک و هوی متال گرانچ را نشان دادند. ریفهای سنگین و ترانههای پر اضطراب، گوشههای تاریک روان انسان را به نمایش میگذاشت. Mudhoney و Screaming Trees گروههای کمتر مشهور اما تأثیرگذار، مانند Mudhoney و Screaming Trees، نقش کلیدی در شکلدهی موج اولیه گرانچ داشتند. سبک آنها سادهتر و خامتر بود، اما همین سادگی حس واقعی گرانچ را منتقل میکنند.
پخش چهارم: تأثیر گرانچ بر موسیقی و فرهنگ گرانچ، بیش از یک سبک موسیقی، یک جنبش فرهنگی بود. این سبک صنعت موسیقی را با عصیان خود تکان داد پوشش و مد را تحت تأثیر قرار داد به رسانهها و سینما مسیر داد (فیلمهایی مثل Singles یا مستندهای سیاتل) نسل جوان را با موسیقیای صادق و خشن اما واقعی روبهرو کرد تأثیر آن هنوز در سبکهای آلترناتیو و پستگرانچ دیده میشود. گروههای امروزی هنوز از ریفهای خشن و لحن شخصی گرانچ الهام میگیرند. بخش پنجم و پایانی: ۳۰ آهنگ شاخص گرانچ ۱. Nirvana – Smells Like Teen Spirit
|
|---|
