نورنیوز-گروه بین‌الملل: سخنان هاکان فیدان، وزیر خارجه ترکیه، درباره تماس مارکو روبیو در جریان جنگ ۱۲ روزه میان ایران و رژیم صهیونیستی، پرده از واقعیتی مهم برمی‌دارد؛ واقعیتی که با روایت رسمی تهدید و حمله قریب‌الوقوع آمریکا همخوانی ندارد. اطلاع‌رسانی پیش‌دستانه واشنگتن به تهران درباره احتمال حمله، نشان‌دهنده نگرانی عمیق آمریکا از پیامدهای اقدام نظامی است. این رفتار، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، اعترافی ضمنی به بازدارندگی مؤثر ایران و هراس از واکنش سخت و غیرقابل کنترل تهران است. آمریکا که همواره تلاش دارد خود را بازیگر مسلط میدان نشان دهد، در این مقطع کوشید با مدیریت تنش، از انفجار خشم ایران جلوگیری کند؛ امری که تهی بودن طبل جنگ‌طلبی مقامات آمریکایی را عیان می‌سازد.

از بزرگ‌نمایی نظامی تا اعتراف به بازدارندگی ایران

ادعاهای مکرر ترامپ و دیگر مقامات آمریکایی درباره گزینه نظامی علیه ایران، بیش از آنکه برآمده از اراده واقعی جنگ باشد، ابزاری برای فشار روانی و سیاسی است. شواهد میدانی، از جمله رفتار نماینده ویژه آمریکا در غرب آسیا و تقدیر نمادین از سرنگونی یک پهپاد ایرانی، نشان می‌دهد واشنگتن ناگزیر به پذیرش توان نظامی ایران شده است. تجربه جنگ ۱۲ روزه و واکنش‌های ایران به تجاوزات رژیم صهیونیستی، این پیام را به‌وضوح منتقل کرد که هرگونه اقدام نظامی علیه ایران، به سرعت به جنگی منطقه‌ای بدل خواهد شد؛ جنگی که منافع آمریکا، متحدانش و رژیم صهیونیستی را در معرض تهدید جدی قرار می‌دهد.

جنگ ادراکی؛ جایگزین تقابل میدانی

رفتار آمریکا در میانه مذاکرات هسته‌ای، مؤید تمرکز این کشور بر «جنگ ادراک‌ها» به جای ورود به میدان واقعی است. نمایش تحرک ناوها، برجسته‌سازی تهدید نظامی و فضاسازی رسانه‌ای، بخشی از راهبرد فشار ترکیبی واشنگتن است؛ راهبردی که هدف آن امتیازگیری پشت میز مذاکره بدون پرداخت هزینه جنگ است. با این حال، برآوردهای امنیتی آمریکا به‌خوبی نشان می‌دهد که ایران، با اتکاء به اراده ملی و توان دفاعی، توان تبدیل هر تهدید محدود به بحرانی گسترده را دارد. از این رو، شعار «گزینه‌های روی میز» بیش از آنکه واقعیت عملیاتی داشته باشد، به یک ابزار تبلیغاتی تقلیل یافته است.

مؤلفه‌های شکست راهبردی و منطق بازدارندگی فعال

افشاگری فیدان، تنها یک روایت دیپلماتیک نیست؛ بلکه سندی از شکست راهبرد تهدید علیه ایران است. راهبرد ایران مبتنی بر ترکیب هوشمند دیپلماسی و میدان، همزمان با حفظ آمادگی کامل نیروهای مسلح، توانسته هزینه تجاوز را برای دشمن به‌شدت افزایش دهد. حضور مردم در صحنه، انسجام ملی و پیام روشن بازدارندگی، محاسبات آمریکا را برهم زده است. در چنین شرایطی، هرگونه عقب‌نشینی در برابر زیاده‌خواهی واشنگتن، هزینه‌ای به‌مراتب سنگین‌تر از مقاومت دارد. شکست راهبردی دشمن، نه‌تنها مانع جنگ می‌شود، بلکه جایگاه ایران را در نظم نوین جهانی ارتقاء می‌دهد.