به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاعپرس، رهبر معظم انقلاب اسلامی با همه نقش مهمی که در مبارزه با رژیم پهلوی داشتتند چندان به آن پرداخت نشده است. بهمناسبت چهل و هشتمین پیروزی انقلاب اسلامی بخشهایی از زندگی معظمله منتشر میشود که قسمت نهم آن را در ادامه میخوانید:
خطبه عاشورایی در شب عاشورا
در حرم امام رضا علیه السلام مراسم شب عاشورا به طور رسمی و حکومتی برگزار میشد. آن شب اولین شبی بود که یکی از روحانیون انقلابی سخنران بود. جمعیت زیاد بود و امام خامنهای با صدای بلند خطبه خطاب به امام رضا علیه السلام را آغاز کردند: «یابن رسول الله (ص) از شما معذرت میخواهم که طاغوتیان هرساله مراسم شب عاشورا را کنار تو برگزار میکردند، در حالی که نه به تو ایمان داشتند و نه به جد تو امام حسین علیه السلام. ما خراسانیها فقط نظارهگر بودیم.»
سپس روی سخن را به فرماندار نظامی مشهد و استاندار کردند و گفتند: «من نکتهای را از تاریخ انقلاب فرانسه به شما یادآوری میکنم. حاکمان فرانسه در آن زمان انتظار سقوطشان را نداشتند، خیرخواهان، حاکمان را به تسلیم در برابر اراده ملت فراخواندند. اما آنها بر لجاجت و تکبر خود پافشاری کردند. انقلاب بر خلاف میل حاکمان پیروز شد. اینک من شما را نصحیت میکنم و میگویم که با مردم به نیکی رفتار کنید.»
بیست و سوم آذر ماموران نظامی بیمارستان امام رضا علیه السلام را محاصره کردند. میخواستند دانشجویان انقلابی معترض را قتل عام کنند. دانشجوها تسلیم نمیشدند و نظامیان با تیر هوایی مقدمه حمله به تجمع آنها را آماده میکردند. در درگیریها تعدادی مجروح شده بودند. امام خامنهای و تعدادی از علما جلسه گذاشتند تا چارهای بیابند. واعظ طبسی، میرزا جواد تهرانی، شیخ ابوالحسن شیرازی، سید کاظم مرعشی و تعدادی دیگر در جلسه بودند. خبرهای ناگوار همچنان میرسید و خطر، جان دانشجویان را تهدید میکرد. آخرین خبر این بود که دانشجوها در آستانه قتل عام هستند و اگر علما خود را برسانند چه بسا بتوانند به ماجرا پایان دهند. در راه مردم هم به آنها اضافه شدند. وارد بیمارستان شدند. امام خامنهای در باره این حادثه میگوید: «به ذهنم خطور کرد تحصن کنیم، نشستم و اعلامیهای نوشتم. نوشتم که روحانیون امضا کننده تا تغییر فرمانده نظامی استان در بیمارستان متحصن خواهند بود.»
طولی نکشید که خبر تحصن بیمارستان در شهر پیچید و جمعیت زیادی به تحصن کنندگان پیوستند. مشهد بحرانی شده بود. نخستوزیر از پزشکان مشهدی عذرخواهی کرد و سرتیپ عبدالرحیم جعفری فرماندار نظامی مشهد هم عزل شد. اما تحصن پایان نیافت و هر لحظه بر جمعیت اضافه میشد و شب و روز آنجا بودند. اطلاعیههایی که امام خامنهای به نمایندگی از تحصن کنندگان مینوشت به سرعت تکثیر میشد. ۲۶ آذر نظامیان بیمارستان را محاصره کردند. ۲۷ آذر جنازه یکی از شهدای درگیری روز اول تا بهشت رضا در میان انبوه جمعیت تشییع شد.
خبر تحصن بیمارستان به دنیا مخابره شد. بیمارستان فقط شاهد تحصن نبود. نماز جماعت سخنرانیهای پیاپی روزانه، اجتماعات کوچک و بزرگ، دیدار با روزنامه نگاران خارجی، ورود هیئتهایی از دیگر شهرها برای اعلام همبستگی، برخی از مراسم و تحصن ۱۳ روزه در بیمارستان موج انقلاب را تشدید کرد و امام خامنهای در تمام روزهای تحصن در بیمارستان بود. پنجم دی پس از برپایی یک تحصن بزرگ در مشهد در حالی که تحصن به اهدافش رسیده بود، پایان یافت.
امام ۲۹ محرم را به دلیل کشتار مشهد عزای عمومی اعلام کرد. در تظاهرات روز نهم دی در سالگرد قمری قیام مردم قم، مردم، استانداری را هم تسخیر کردند. تعدادی از مردم و چند نظامی به طرز مشکوکی کشته شدند. امام خامنهای در خصوص این ایام میگوید: «به نظر میرسید که یک حرکت حساب نشده و غیرقابل کنترلی در جریان است. مردم به چندین کلانتری حمله کرده و آنها را به آتش کشیده بودند. شهربانی مایل نبود به مردم تیراندازی کند و از طرفی، مردم به کلانتری حمله میکردند؛ لذا خطر درگیری و کشته شدن افراد بود. خلاصه وضع خطرناکی بر شهر حاکم بود و لازم بود فکری اساسی شود. حدود یک ساعت از شب گذشته بود که ما به منزل سید عبدالله شیرازی رفتیم تا مسئله را بررسی کنیم و ببینیم چه باید کرد.»
انتهای پیام/ 161
∎