به گزارش ایرنا، مهمترین عامل قابل توجه در قایقسواری در تهران، زبان ساده و بیتکلف رسول صدرعاملی در مواجهه با موقعیت پیش آمده است و صدرعاملی بار دیگر نشان میدهد که در ساخت فیلمهایی با ژانر اجتماعی هنوز هم حرفهایی برای گفتن دارد.
قصه در قایقسواری در تهران به هیچ وجه پیچیده نیست و از نیمه دوم فیلم نیز میتوان پایان فیلم را به خوبی حدس زد اما آنچه بسیار قابل تامل است این است که زبان روایت به گونهای است که مخاطب با آنکه میتواند وقایع داستان را پیشبینی کند اما باز تمایل به دیدن فیلم تا پایان را از دست نمیدهد و اثر به هیچ وجه برایش خستهکننده نمیشود.
انتخاب هوشمندانه پیمان قاسمخانی به عنوان کاراکتر محوری داستان و حضور درخشان بازیگر کودک (بنیتا افشاری) از دیگر موفقیتهای صدرعاملی در آخرین ساخته خود است، چرا که موقعیت و پیوند ایجاد شده بین این دو کاراکتر به شدت فضای فیلم را جذاب و تلطیف کرده است.
از دیگر نکات قابل توجه در این اثر میتوان به این نکته اشاره کرد که قایقسواری در تهران یک فیلم موفق شهری نیز هست و صدرعاملی در خلال روایت خود به خوبی توانسته است تهران، ترافیک و پیچیدگیهای این شهر را نیز به تصویر بکشد و نباید فراموش کنیم که جغرافیا و فضای شهری عنصر بسیار مهمی است که کاراکترها در خلال آن جان میگیرند، جوانه میزنند و قد میکشند، چیزی که در بسیاری از آثار ساخته شده در سینمای ایران به شدت مورد غفلت قرار میگیرد.
آخرین ساخته رسول صدرعاملی مشکل اصلیاش شاید در پایانبندی فیلم و اضافه شدن سرباز عاشق به داستان فیلم باشد، قصهای که اگر چه پیمان قاسمخانی در مقام نویسنده فیلمنامه از زاویه طنز به آن پرداخته است اما موقعیتی که خلق میکند به قرص و محکمی دیگر روایتهای فیلم نیست و همین امر سبب میشود تا فیلم با یک جمعبندی سطحی به پایان برسد.
در ادامه نمیتوان از فیلمبرداری خوب، بدون اغراق و روان آرمان فیاض در نشان دادن فضای شهری فیلم و بازی خوب اما توانمند امین حیایی در تک سکانسی از این اثر غافل ماند که همه اینها بر ظرفیتهای فیلم افزوده است.
عضو انجمن منتقدین خانه سینما