در بهشت ثامن حرم مطهر امام رضا(ع)، جایی در طبقه زیرین صحنها، آنجا که سنگها نام داشتند و نامها روایت، خادمان حضرت آرام قدم برمیداشتند؛ گلهای سفید در دست، گلاب در شیشههای آبی و دستهایی که پیش از لمس سنگ، مکث میکردند. پنجشنبه شانزدهم بهمن ۱۴۰۴، مراسم غبارروبی مزار شهدای مدفون در حرم مطهر رضوی در فضایی سرشار از احترام و معنویت برگزار شد.
بهشتهایی در دل صحنها
برنامه با تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز شد. صدای قرآن در فضای بهشت ثامن پیچید و بر سنگهایی نشست که هرکدام نشانی از یک زندگی بودند. خادمان، صفکشیده و منظم، گوش سپردند. این آغاز، مقدمهای بود برای ورود به عالمی که در آن، خدمت رنگ دیگری داشت. غبارروبی همزمان در سه نقطه از حرم مطهر رضوی انجام شد؛ بهشت ثامنالائمه(ع) واقع در طبقه زیرین صحن آزادی، بهشت ثامنالائمه(ع) در طبقه زیرین صحن قدس و بهشت ثامنالائمه(ع) در طبقه زیرین صحن جمهوری اسلامی. هر کدام از این بهشتها، بخشی از حافظه جمعی حرم مطهر هستند؛ جایی که زائران کمتر به آن میرسند، اما حضورش در عمق حرم، معنایی عمیق دارد.
خدمت با گل و گلاب
خادمان رضوی با گل و گلاب به سراغ مزارها رفتند و با پارچهای سفید و حرکتی آرام، قطرههایی از گلاب را روی سنگها نشاندند. یکی از خادمان زانو زد و با دستمالی نمدار، خطوط حکشده روی سنگ را پاک کرد؛ نامها واضحتر شدند و تاریخها جان گرفتند و در نهایت، گلها به احترام روی مزارها قرار گرفتند. پس از تلاوت قرآن، اجرای گروه سرود درباره شهدا حالوهوای مراسم را تغییر داد. صداها در هم آمیختند و از ادامه راه خواندند؛ از راهی که همچنان ادامه دارد. در ادامه، مداحی بر مزار شهدا با حضور خادمان رضوی اجرا شد.
چراغبرات و پیوند نسلها
همزمانی این مراسم با ایام چراغبرات، حالوهوای خاصی به بهشت ثامن داده بود. زائرانی که برای فاتحهخوانی و زیارت آمده بودند، لحظهای ایستادند، نظاره کردند و همراه شدند. برخی آرام اشک ریختند و برخی زیر لب دعا خواندند. خانوادههای شهدا نیز در میان جمع حضور داشتند. نگاهها به سنگها دوخته شده بود، اما دلها جای دیگری سیر میکرد. مراسم در عین شکوه به پایان رسید. گلها روی مزارها ماندند و عطر گلاب در فضا پخش شد. خادمان آرام دور شدند، اما اثر حضورشان باقی ماند. بهشت ثامن دوباره به سکوت خود بازگشت؛ سکوتی که اینبار، کمی معطرتر بود.