طرفداری | کلاوس اوگنتالر (Klaus Augenthaler) زاده 26 سپتامبر 1957 در شهر فورستنزل آلمان است. او در پستهای دفاع میانی و سوئیپر بازی میکرد. کلاوس در کودکی طرفدار دورتموند بود و در محله خود با زیگفرد هلد، بازیکن مطرح وقت زنبورها، مقایسه میشد. او در کودکی، علاوه بر فوتبال، به هاکی روی یخ نیز گرایش داشت و در زمان یخزدگی رودخانه ویلز، این ورزش را انجام میداد. با این وجود، تصمیم نهایی اوگنتالر که به «اوگ» معروف بود، شروع فوتبال در باشگاه ویلشوفن بود. او پس از رسیدن با این باشگاه به فینال مسابقات قهرمانی جوانان باواریا، مورد توجه بایرن مونیخ قرار گرفت تا در سال 1975، راهی تیمهای پایه این باشگاه شود. در سال 1976، قرارداد این بازیکن با تیم اصلی بایرن نهایی شد. با این وجود، نخستین بازی رسمی اوگنتالر برای باواریاییها، دیدار هفته 11 بوندسلیگای فصل 78-1977 برابر دورتموند، تیم محبوب کودکیاش بود. باز کردن دروازه دورتموند در نخستین گام، مدیران بایرن را به کشف استعدادی جدید از تیمهای پایه، امیدوار کرد. گلزنی برابر اشتوتگارت در بازیهای بعد باعث شد تا آمار نخستین فصل این بازیکن در بایرن، 27 بازی، دو گل و یک پاس گل باشد.

در دومین فصل همکاری با بایرن، این بازیکن موفق شد تا دروازه تیمهای دویسبورگ، دوسلدورف و وردربرمن در بوندسلیگا و گلوت در جام حذفی آلمان را باز کند تا با آمار 36 بازی و چهار گل، خود را به یکی از اعضای کلیدی ترکیب تیمش تبدیل کرده باشد. رسیدن به قهرمانی بوندسلیگا در فصل 80-1979، نخستین موفقیت کلاوس برای باواریاییها بود که با گلهایش در دو بازی برابر هامبورگ و دورتموند همراه شد. آمار کلی این فصل کلاوس، 47 بازی، دو گل و دو پاس گل بود. دومین قهرمانی پیاپی بایرن در بوندسلیگا در فصل 81-1980، با گلهای بیشتری از اوگنتالر همراه بود؛ او توانست در فصلی که به آمار کلی 43 بازی، شش گل و یک پاس گل رسید، بریس برابر گلادباخ و گلزنی برابر هامبورگ، شالکه و دورتموند را تجربه کند. بایرن در فصل 82-1981، با درخشش اوگنتالر به قهرمانی جام حذفی نیز دست یافت. کلاوس در این فصل، بازی در فینال جام باشگاههای اروپا را نیز تجربه کرد؛ او در دیدار فینال این جام برابر استون ویلا، 90 دقیقه بازی کرد اما نتوانست تا قهرمانی در سطح اروپا را به دست بیاورد. او در دو بازی این فصل بوندسلیگا نیز برابر دارمشتات و دوسلدورف بریس کرد و آمار کلی 49 بازی، هشت گل و یک پاس گل را به دست بیاورد.

در فصول بعدی، این بازیکن به آمارهای 36 بازی، شش گل و یک پاس گل در فصل 83-1982، 45 بازی، پنج گل و پنج پاس گل در فصل 84-1983، 46 بازی، هفت گل و دو پاس گل در فصل 85-1984، 43 بازی، شش گل و سه پاس گل در فصل 86-1985، 33 بازی و پنج گل در فصل 87-1986 و 31 بازی و پنج گل در فصل 88-1987 رسید. عجیبترین خاطره این بازیکن از این فصول، خطای شدیدش روی رودی فولر، ستاره وردربرمن در ماه نوامبر 1985 بود؛ پس از این خطا بود که هواداران وردربرمن، اوگنتالر را به مرگ تهدید کردند و در ورزشگاههای مختلف، او را «هو» میکردند. دیگر اتفاق مهم این فصول، سیلی اوگنتالر در بازی برگشت نیمه نهایی جام باشگاههای اروپا در فصل 87-1986 بود که به اخراج و محرومیت از دیدار فینال، منتهی شد. در غیاب لیبروی کلیدی، بایرن فینال اروپا را به پورتو واگذار کرد تا اوگنتالر که در بازی رفت نیمه نهایی برابر رئال، گلزنی کرده بود، بار دیگر دستش را از جام قهرمانی اروپا، کوتاه ببیند.

او در فصل 89-1988، با بازوبند کاپیتانی بایرن، دروازه لژیا ورشو، اینتر و هارتس را باز کرد تا تیمش را به مرحله نیمه نهایی برساند. 44 بازی، 9 گل و یک پاس گل، حاصل این فصل اوگنتالر بود؛ یکی از گلهای فصل او، شوت 45 متریاش به فرانکفورت و باز کردن دروازه اولی اشتاین بود که به عنوان «گل دهه 1980» انتخاب شد. 35 بازی، چهار گل و چهار پاس گل در فصل 90-1989 و 36 بازی، پنج گل و دو پاس گل در فصل 91-1990، در دو فصل پایانی اوگنتالر با بایرن مونیخ به ثبت رسید. دیدار پایانی فصل 91-1990 برابر بایر اوردینگن، آخرین بازی اوگنتالر با پیراهن باواریاییها بود که با پاس گلش همراه شد. او پس از این بازی، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. هفت قهرمانی بوندسلیگا، سه قهرمانی جام حذفی و دو قهرمانی سوپرکاپ آلمان، دستاوردهای اوگنتالر در 15 سال همکاریاش با بایرن مونیخ بود. او با پاسهای بلند، ضربات آزاد سهمگین و شوتهای قدرتمندش شناخته میشود. کلاوس، علاوه بر کمک به خط دفاعی، با شوتهایش، تهدیدی جدی برای تیم حریف در بعد تهاجمی محسوب میشد.

نخستین بازی ملی او برای تیم ملی آلمان، دیدار برابر اتریش در سال 1983 بود. او سپس توانست تا به لیست نهایی کشورش برای جام جهانی 1986 راه یافته و در نخستین بازی خود، برابر اروگوئه به یک پاس گل برسد. اوگنتالر تنها در دو بازی جام جهانی 1986 بازی کرد و این جام را با نایب قهرمانی به پایان رساند. پس از این تورنمنت، او در جام جهانی 1990، این بار به عنوان بازیکن فیکس آلمانیها، بازیکن 90 دقیقهای جام شده بود. او در نخستین بازی برابر یوگسلاوی، یک پاس گل داد و سپس تا فینال جام پیشروی کرد. قهرمانی جام جهانی، اوگنتالر را به نقطه اوج فوتبالش رساند؛ او پس از پیروزی برابر آرژانتین در فینال جام جهانی، دیگر در رده ملی دیده نشد. 27 بازی ملی و چهار پاس گل در کارنامه اوگنتالر با تیم ملی آلمان، به ثبت رسید. او پس از پایان فوتبال، به عنوان مربی جوانان، دستیار سرمربی و سرمربی موقت در بایرن مونیخ به فعالیت فوتبالی خود ادامه داد. گراتزر، نورنبرگ، بایر لورکوزن، وولفسبورگ و اونترهاخینگ، تیمهایی بودند که با اوگنتالر به عنوان سرمربی کار کردند. او در دوران حضورش در وولفسبورگ، کوتاهترین کنفرانس مطبوعاتی فوتبال آلمان را با 44 ثانیه، چهار سوال و چهار پاسخ، به پایان رساند. او در گراتزر نیز با همکاری یک رئالیتیشوی کمدی، یک کمدین را به جای خود به عنوان سرمربی به تمرین تیم فرستاد و خود، به صورت نمایشی، از هدایت تیمش استعفا داد تا بازیکنان تیمش را در یک دوربین مخفی با سرمربینمای کمدین، تنها بگذارد.

از سری خاطرات فوتبالی
- گوردون هاجسون، گلزن انگلستان در دهه 20 میلادی؛ از 17 هتتریک با پیراهن لیورپول تا درخشش در کریکت
- لوچانو ری چکونی، فوتبالیستی که شوخی شوخی درگذشت؛ بدل گونتر نتزر و هافبک خلاق لاتزیو
- آیوور برودیس، سرمربی جوانی که خودش را فروخت؛ از پرواز 500 ساعته جنگی تا روزنامهنگاری برای منچستر سیتی
- آرشیو تمامی مطالب این دسته