هومن جعفریخبرنگار
استقلال در دیداری پرتنش و پرنوسان توانست شمسآذر را سه بر دو شکست دهد؛ بردی که بیشتر از اینکه نشانه اقتدار باشد، نشانه نیاز شدید تیم به سه امتیاز و آشفتگی ساختاری آن بود. روند بازی برخلاف تصور اولیه ساده نبود. شمسآذر خیلی زود و در همان نیمه اول دهنفره شد و استقلال با استفاده از برتری عددی توانست نیمه را با یک گل به پایان برساند. در ابتدای نیمه دوم هم استقلال گل دوم را زد و همهچیز به سمت یک برد راحت پیش میرفت. اما مشکل استقلال دقیقاً از همینجا شروع شد.
شمسآذر دهنفره با جسارت جلو کشید و استقلال با همان ضعف همیشگی در ساختار دفاعی، تمرکز پایین و اشتباهات فردی، دو گل خورد و بازی مساوی شد. در آن لحظات، هواداران استقلال واقعاً تا مرز جنون رفتند؛ تیمی که دو گل جلوست و یک بازیکن بیشتر دارد، نباید اینطور فرو بریزد. استقلال اگر گل سوم را نمیزد، این بازی میتوانست تبدیل به یکی از تلخترین شبهای فصلش شود. اما در نهایت با یک ضربه دقیق توانست از فاجعه فرار کند و سه امتیاز حیاتی را بگیرد.
در کنار همه این استرسها، یک نکته مثبت مهم وجود داشت: گلزنی سه بازیکنی که در هفتههای اخیر زیر فشار و حاشیه بودند. سحرخیزان، نازون و جلالی هر سه در شرایطی گل زدند که بهشدت نیاز داشتند خودشان را ثابت کنند. این گلها برای استقلال فقط سه امتیاز نبود؛ یک پیام بود. پیامی که میگوید استقلال میتواند از چند نقطه مختلف به گل برسد و وابستگیاش به یک یا دو بازیکن کمتر شود. این اتفاق برای آینده تیم بسیار ارزشمند است.
اما مشکل اصلی همچنان پابرجاست: خط دفاعی استقلال. عارف غلامی و ساختار دفاعی تیم دوباره نشان دادند که تمرکز لازم را ندارند. استقلال روی ارسالها، روی ضدحملهها و در مدیریت دقایق پایانی ضعف دارد. این ضعفها در بازیهای بزرگ میتواند استقلال را از مسیر قهرمانی دور کند.
و اما ساپینتو؛ سرمربیای که تیمش را از نظر روحی زنده نگه داشته، اما از نظر تاکتیکی هنوز نتوانسته ثبات ایجاد کند. واقعیت این است که استقلال نباید برای بردن یک تیم دهنفره تا این حد به نذر و نیاز هواداران وابسته باشد. این سؤال جدی مطرح است که ساپینتو با این تیم چه کرده که حتی در برتری عددی هم هوادار باید با استرس بازی را دنبال کند. استقلال شخصیت تیمی لازم برای کنترل بازی را ندارد و این مسئولیت مستقیم به نیمکت برمیگردد. ساپینتو باید پاسخ بدهد چرا تیمش در مدیریت نتیجه اینقدر شکننده است.
در مجموع، استقلال این بازی را برد چون مجبور بود ببرد. این برد برای آرام کردن فضا، بازگرداندن اعتمادبهنفس و جلوگیری از بحران لازم بود. اما اگر استقلال میخواهد در کورس بماند، باید خیلی سریع ساختار دفاعیاش را ترمیم کند و از این نوسان دائمی فاصله بگیرد. گلزنی سه بازیکن حاشیهدار یک نشانه مثبت است، اما نشانه کافی نیست. استقلال هنوز راه زیادی تا تبدیل شدن به یک تیم باثبات دارد.